Yüksek mahkeme üyelerinden genç bir dostumuz sohbetimiz sırasında şöylece sızlanır: Kendisinden yararlandığımız falanca hocamız konuşmasında yine yadırganacak sözler söyledi:
Kardeşim bana senin dindarlığın değil insanlığın/ahlâkın lazım.
Dindarlığı Ahlâktan Ayırmak Cehalettir
Bir ara bizim cenahta “ahlâksız dindarlık” şeklinde de laflar edilmişti.
Dindarlığı ahlâktan ve insanlıktan ayıran yaklaşım İslâmî değildir.
İnsanlık dediğimiz şey güzel ahlâktır.
Ahlâk ise Yüce Kitabımız Kur’ân’ın ve onu örneklendiren Nebevî Sünnet’in belirlediği çerçevedir.
Bunun içindir ki Peygamberimizin bilge eşi Hz. Âişe (r.a.) peygamberimiz için “Onun ahlâkı Kur’ân’dı.” demişlerdir.
Bu arada şu önemli gerçeği de dile getirelim: Rabbimiz insanı denemeye uğratmak için yarattığından onun doğasına bütün güzelliklere eğilimin yanı sıra tüm çirkinliklere eğilimi de kodlamıştır. Özel bir eğitim almasa da insan ana hatlarıyla güzellikleri ve çirkinlikleri kavrar.
Bütün peygamberlerin ve kutsal kitapların tebliğ ettiği İslâm Dîni, fıtratımıza kodlanan güzellikleri emreder, Cennet ile mükâfatlandırılacağını müjdelerken çirkinlikleri de yasaklar ve Cehennemî ceza ile korkutur.
Yaşadığı coğrafî bölge ve edindiği inanç ve beşerî kültür ne olursa olsun her insan insanlık/ahlâk değerlerine sahiptir, ancak bu değerlerin olumsuz etkilere karşı muhafazası ve günlük hayatımızda geliştirilip sürekli olarak yaşanabilmesi için İslâm’a muhtacız. Bir diğer anlatımla Allah’a ve ölüm ötesi hayatın sorgusuna, ebedî mutluluğu ve cezasına inanmaya ihtiyaçlıyız.
Biz Müslümanlar için dindarlık insanlık/ahlâk değerlerinden ayrılmaz bir bütündür. Ayrılırsa dindarlık oluşmaz. Çünkü Müslüman için dindarlık ibadetli kul olmaktır; Rabbimizin Kur’ânî buyruklarına göre yaşamaktır; Aziz Peygamberimizin Kur’ân ile örtüşen emirleri ve yasaklarına uymaktır.
Somutlaştırırsak dindarlık Allah’ı bütün varlıkların yaratıcısı ve mâliki olarak görmektir, putlaştırmaksızın aklı yüceltmektir. Bütün varlıkların insan için yaratıldığına inanmaktır. İslâm çizgisinde haklara ve hürriyetlere saygıdır. Ana babaya, akraba ve komşulara ihtiram ve ikramdır. Adalettir, barıştır, merhamettir, söze ve sözleşmelere bağlılıktır. Maddî ve mânevî imkânlarımızdan vermektir. İslâm Dini’nin, ortak aklın ve ilmin güzel bulduklarına çağırmak/yönlendirmektir. Aftır ve gerektiğinde suçu benzeri olacak bir karşılık ile (Kısas) yargı yoluyla cezalandırmaktır.
Dindarlık faizden, zinadan, eşcinsellikten, insanların hakları ve hürriyetlerine tecavüz etmekten kaçınarak ibadet etmektir. Zalim kişi, kurum, yönetici ve yönetimlere karşı mücadele etmektir. Yoksulluğa ve yolsuzluklara karşı çıkmaktır. Değil insanların, hayvanların hukukunu bile korumaktır.
Kısaca bizim dindarlık anlayışımız gibi ahlâk anlayışımız da filozofların ve ahlâkiyatçıların tanımlarına uymaz.
Mesela namaz, oruç, zekât Allah’ın emri olarak ibadettir yani dindarlıktır ama adalet, barış, merhamet de Allah emri olarak ibadettir/ahlâktır/dindarlıktır. İnsanları sömürü olan faiz, içki, kumar, zina ve zulüm gibi haramlardan kaçınmak da Allah’a ibadet olarak ahlâktır/dindarlıktır. Örnekleri çoğaltabiliriz.
İbadet/dindarlık olduğunu bilgisi ve bilinciyle namaz kılan, helâlden kazanıp kazancının bir kısmını zekât olarak veren insanın saldırgan ve acımasız olması mümkün değildir. Şu veya bu sebeple zalimleşen, haklar ve özgürlükleri tanımayan kişi bilinçsiz olarak riyakârlıkla namaz kıldığı ve oruç tuttuğu için dindar olarak nitelenemez. Bu dindarlığa da saygısızlık olur.
Hayatımıza egemen olan seküler hayat tarzı içinde faiz sömürüsü, zina, kumar… ahlâksızlık kabul edilmiyor. Zekât vermemekle toplumun hakkını gasbeden kişi de ahlâksız olarak nitelenmiyor.
Tamam, yolsuzluk ve sömürü haram fiiller olarak ahlâksızlıktır da yalana dayalı reklam, bilim kisvesi altında aldatma, sağlığı istismar ve seçim dönemlerinde rutinleşen suçlamalar ahlâksız değil mi? Cinsel içerikli laf atma ahlâksızlık da göbeği açığa vuran erotik giyim, açıktan sarılmalar ve öpüşmeler ahlâksızlık değil mi? Sanat gösterisi adı altında vücudu teşhir ve pornomsu görüntüler ahlâksızlık değil mi?
Hulâsa hangi anlamda tanımlanırsa tanımlansın ahlâksız kişiler dindar olarak tanımlanamaz. İslâm’a göre her gerçek dindar ahlâklı insandır. Sözü, İslâm’ı kendilerine göre yorumlayanlara karşı Kur’ân bir uyarı ile bitirelim:
‘Dininizi Allah’a mı öğretiyorsunuz? Oysa Allah göklerde olanları da yerde olanları da bilir, Allah her şeyi bilendir.’ (Hucurat 49/16)
HÜDA PAR TÜRKİYE VE İSLAM COĞRAFYASI İÇİN NE SÖYLÜYOR? HÜDA PAR’ın İstanbul 5. Olağan İl…
KÜRESEL ŞİRKETLER,NEDEN'KADININ ÇALIŞMASINI TEŞVİK EDİYORLAR Büyük şirketlerin ve küresel sermayenin kadın istihdamını destekleyen projelerinin arkasında…
OSMANLI’DAN GÜNÜMÜZE BİTMEYEN BUHRAN: “KAHT-I RİCAL” VE LİYAKAT SANCISI Osmanlı İmparatorluğu’nun 18. yüzyıldan itibaren askeri,…
BU KADAR MI ACIMASIZSIN EY İNSANOĞLU? VİDEO YORUM Bir çocuk düşünün… Elindeki un çuvalı neredeyse…
MODERN DÜNYANIN GİZLİ MİMARİSİ: HAPİSHANENİN DOĞUŞU VE BEDENİN EVRİMİ İnsanlık tarihi, suç ve ceza kavramları…
BATILILAŞMA SAVUNUCULARININ ÇELİŞKİLERİ (1) Batılılaşma düşüncesi, modern dünyada bilim, özgürlük, demokrasi, çoğulculuk, insan hakları, laiklik,…
View Comments
Hocam bir ilavem var, ahlaksız dindar dedikleri münafık, sahtekar, üçkağıtcı ve şeytanın adamlarıdır. Bunlar her şeyi suistimal edebilirler. Onlara dikkat etmek gerekir. Bu gibilere hoşgörülü davranmak ilahi kanunlara ve alamlerin rabbine ihanet olur. Böyle sahtekarlara karşı uyanık olalım inşallah. Şeytan bizleri Allah ile aldatmasın. Selam ve dua ile.