BİR PİLOTUN HAYATİ SORUMLULUĞU: BİNLERCE METRE YÜKSEKTE BİR ANLIK HATA!

Bir yolcu uçağı havalandığında yüzlerce insan hayatını, kokpitin arkasında oturan iki pilota emanet eder. Binlerce metre yükseklikte, yüzlerce kilometre hızla ilerleyen bir uçakta verilecek kararların telafisi bazen mümkün değildir. Peki o koltuklarda oturan pilotlar nasıl yetişiyor? Hangi sınavlardan geçiyor, sağlıkları nasıl denetleniyor? Daha da önemlisi, yorgunluk ve uykusuzluk uçuş güvenliğini ne ölçüde etkiliyor?

KOKPİTE OTURMAK ÖYLE KOLAY DEĞİL!

Türkiye’de havayolu nakliye pilotu olmak isteyen bir adayın öncelikle ciddi bir eğitim sürecinden geçmesi gerekiyor. Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü (SHGM) düzenlemelerine göre adayın geçerli birinci sınıf sağlık sertifikasına sahip olması, teorik eğitimleri tamamlaması, sınavları ve uçuş kontrollerini başarıyla geçmesi gerekiyor.

Havayolu nakliye pilotluğu için aranan 1.500 saatlik uçuş tecrübesinin en az 500 saatinin çok pilotlu operasyonlarda tamamlanmış olması da şart. Bu rakamlar, kokpite oturmanın uzun bir eğitim ve tecrübe sürecinin sonucu olduğunu gösteriyor.

PİLOTUN SAĞLIĞI, YOLCUNUN GÜVENLİĞİDİR!

Pilotların sağlık kontrolleri yalnızca mesleğe girişte yapılan bir muayeneden ibaret değil. Görme, işitme, kalp-damar sağlığı, nörolojik durum ve genel sağlık yeterliliği belirli aralıklarla değerlendiriliyor. Birinci sınıf sağlık sertifikasının geçerliliğinin korunması, pilotun mesleğini sürdürebilmesi açısından temel şartlardan biri.

Ancak sağlık kadar önemli başka bir mesele daha var: Yorgunluk!

BİYOLOJİK SAATLE MÜCADELE

Pilotlar her zaman gündüz ve düzenli saatlerde uçmuyor. Gece uçuşları, uzun görev süreleri, farklı saat dilimleri ve arka arkaya gelen uçuşlar biyolojik ritmi bozabiliyor. Uykusuzluk; dikkat azalmasına, tepki süresinin uzamasına ve karar verme becerisinin zayıflamasına neden olabiliyor.

Avrupa Havacılık Emniyeti Ajansı (EASA), gece görevlerinin ve düzensiz çalışma programlarının pilotlarda yüksek yorgunluk riskini artırabildiğini ortaya koyan araştırmalara dikkat çekiyor.

Türkiye’de SHGM‘nin uçuş ve görev süresi sınırlamaları da bu riskleri azaltmayı amaçlıyor. Örneğin uçuş süresi 28 günlük dönemde 100, takvim yılında 900, birbirini izleyen 12 ayda ise 1.000 saatle sınırlandırılıyor. Bunlar hedef değil, aşılmaması gereken üst sınırlardır.

YÜZLERCE CAN, BİR KOKPİTTEKİ SORUMLULUK!

Pilotluk yalnızca teknik bilgi ve uçuş becerisi değildir. Aynı zamanda disiplin, dikkat, soğukkanlılık ve büyük bir sorumluluk gerektirir.

Havacılıkta güvenlik, yalnızca uçağın teknik bakımıyla sağlanamaz. Pilotun fiziksel ve zihinsel olarak uçuşa hazır olması da en az teknik donanım kadar önemlidir.

Unutmayalım: Yolcular uçak biletini satın alırken yalnızca bir koltuk satın almaz; hayatlarını da bir süreliğine kokpite emanet ederler. Bu emanetin hakkını vermek, havacılığın en temel sorumluluğudur.

İslam’ın emanet anlayışı, bu mesleğin taşıdığı sorumluluğu anlamamız açısından da önemli bir ölçüdür. Yüce Rabbimiz Nisâ Suresi’nin 58. ayetinde, “Allah size, emanetleri mutlaka ehline vermenizi emrediyor” buyurmaktadır. Bir pilotun kokpitte taşıdığı sorumluluk da tam olarak böyledir. Çünkü ona yalnızca bir uçağı kullanma görevi değil, yüzlerce insanın canı emanet edilmiştir. Bu emanet; bilgi, liyakat, sağlık, dikkat ve mesleki disiplin gerektirir. Unutulmamalıdır ki insan hayatı, hiçbir ihmale ve sorumsuzluğa terk edilemeyecek kadar kıymetlidir.

“Allah size, emanetleri mutlaka ehline vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emrediyor.” (Nisâ Suresi, 58)

İSLAMİ HABER “MİRAT”

YOUTUBE