BÜYÜK ŞEYTAN SEMBOLÜ AKABE CEMRESİ’Nİ TAŞLAMA

Akabe Cemresi’nde Telbiye bırakılır

Allâh’ın Resûlü (Kâbe’yi yıkmaya gelen ve beraberlerinde filler bulunan Ebrehe ordusunun hezimete uğratıldığı) Muhasser vadisine gelindiğinde devesini süratlendirir. Cemre-i Akabe’ye çıkan yolu izleyerek Minâ’ya iner.

Minâ, vahiy meleği Cibrîl’in yönlendirmesiyle Hz. Âdem’in Rabbinden Cennet’i istediği yerdir; Minâ Cennet istenilerek girilecek yerdir.

Ve… Minâ, Hz. Âdem ve Havva ile birlikte onlara düşman olarak sürgün edilen İblîs’in nesillenmek için mekân tuttuğu, yaşam ve yönetim merkezi edindiği, Âdem’e ve oğullarına düşmanlığa başladığı yerdir. Hz. Âdem’e saygı secdesine varmadığı için mahkûm edildiği taşlama cezasının her yıl hacılar tarafından uygulandığı yerdir.

Minâ’ya inen Peygamberimiz, baş Seytan İblîs’i sembolize eden Akabe Cemresi’ne gelir. Gelişiyle birlikte de Telbiye duâsına son verir. [60]

Taşlama yapacağı yerde Abdullah b. Abbas’ın bulup getirdiği çakıl taşı boyutlarındaki taşlarla Akabe Cemresi’ne yedi taş atar. Her bir atışta da tekbîr getirir.[ 61]

Bu arada büyüklerinden kaçınılarak benzeri küçük taşlar atılmasını emreder.

Aşırılıktan Kaçının

Bu gibi dinde aşırılık niteliğini taşıyan işlemleri de şöylece emir buyurarak yasaklar:

-Dini görevlerinizi yaparken aşırılıklara düşmeyin. Zira sizden önceki (bazı) topluluklar aşırılıkları sebebiyle çöküntüye uğradı. [62]

Allah’ın Rasûlü bineği üzerinde taşlarını atarken yanında Bilal’le Üsâme vardı. Biri devesinin yularını tutuyor, diğeri de ihramının üst kısmıyla güneşin sıcaklığından kendisini koruyup gölgelendiriyordu.

Bu sırada kendisine yöneltilen cihadla ilgili bir soru üzerine şöyle buyurur:

–Cihad’ın en fâzîletlisi zalim yönetici ve yönetimlere karşı gerçekleri haykırmaktır.  [63]

MİNÂ HİTABESİ

Kurban kesimi günü de olan bu gün, Allah’ın Peygamberi Minâ’da insanlara bir hitabede bulundu. Bir gün önceki Arafat hitabelerinde işlediği konulara değindi. Haccın Merkezi olan Mekke’nin, Hac ayı olan Zilhicce’nin ve Kurban kesim günü olan Zilhicce’nin onuncu gününün kutsallğına ve değiştirilmezliğine vurgu yaptı ve şöyle buyurdu:

– Bu kentinizin, bu ayınızın ve bu gününüzün haramlığı (dokunulmazlığı/saygınlığı) gibi canlarınız ve mallarınız da Rabbinize kavuşacağınız ölüm gününe kadar ve Kıyamet gününe dek birbirinize haramdır.

Dikkatlerinizi çekerek soruyorum. Can ve mal dokunulmazlığı ile ilgili gerçeği size tebliğ ettim/ilettim mi?

Sahâbîler tarafından, “evet tebliğ edip ilettin”, denilince, “Şahit ol Allâh’ım!”diyerek Rabbini tanık tuttu. Sonra da konuşmasını şöylece sürdürdü;

-Burada bulunan dinlediklerini bulunmayana iletsin. Zira kendisine ileten bizzat dinleyenden daha iyi kavrayabilir. Aman benden sonra birbirinizin canlarına kıyacak şekilde kâfirliğe dönüş yapmayın.  [64]

Peygamberimiz aynı gün Allah’ın kitabı Kur’ân’a göre yöneten idarecilere kulak verilmesi ve itâat edilmesi gereğini de şöyle emir buyurdu:

-Allah’ın kitabı Kur’ân’ın kurallarına göre yönetecek bedensel özürlü köle (asıllı bir) kişi, yönetici olarak başınıza geçirilmiş olsa bile onu dinleyin ve ona itâat edin. [65]

Bu seneden sonra bir daha hac yapamayabileceğini, bu sebeple hac görevlerinin kendisinden öğrenilmesi gereğine dikkatleri çekti.

(DEVAM EDECEK)

ALİ RIZA DEMİRCAN

HOCAMIZIN DİĞER YAZILARINI OKUMAK İÇİN LÜTFEN BU LİNKİ ZİYARET EDİNİZ

İSLAMİ HABER “MİRAT”

YOUTUBE