Gazze Davasına Destek ve Mazlumların Kurtarılması İçin Acil Hareket Planı ve Tavsiyeler

Hamd, sözü taşıma emanetini bize bahşeden ve mazlumlara yardım etmeyi üzerimize farz kılan Allah’adır. O ne yüce buyurmuştur: “Eğer din uğrunda sizden yardım isterlerse, yardım etmek üzerinize borçtur.” (Enfâl, 72). Salât ve selâm; mücahitlerin önderine, dosdoğru davetçilerin efendisine, onun pâk ailesine, seçkin ashabına ve kıyamete dek onların izinden gidenlerin üzerine olsun.

Bugün Gazze’deki kardeşlerimizin maruz kaldığı kuşatma ve açlık faciası, gelip geçici bir insanî kriz değil; hakikatin samimiyetsizlikten, direnişin istismardan ayrıldığı bir mihenk taşıdır. Bu musibet, ilim ehlinin, davetçilerin ve kanaat önderlerinin, kanlara, açlara ve mazlumlara karşı taşıdıkları mesuliyetin hakkını verip vermediğini ortaya koyan ilahî bir imtihandır.

Bu çerçevede, “Ümmet Âlimleri Koordinasyonu” adı altında, pek çok samimi âlim ve sâdık davetçinin iştirak ettiği acil bir toplantı gerçekleştirilmiş ve her biri kendi ilim ve temsil ettiği kurumun sorumluluğuyla, bu şerefli vazifeye yaraşır adımların istişaresi yapılmıştır. Müzakereler neticesinde ulaşılan tavsiyeler aşağıda milletimizin dikkatine sunulmuş, bu tavsiyelerin uygulanması için ümmetin Allah katında söz verdiği hatırlatılmış ve bizler de suskunlardan veya gevşeklerden olmamaya yemin etmiş bulunmaktayız.

I. İLİM ve DAVET FAALİYETLERİNE DAİR TAVSİYELER:

1. Her ülkede âlim ve davetçilerin katılımıyla geniş toplantılar düzenlenerek, sürekli çalışacak ortak harekât odalarının kurulması, birlik içerisinde planlamaların yapılması ve minberlerin gür sesi ile yeniden ümmeti diriltmesi sağlanmalıdır.

2. Karar merkezleri ve hükümetler nezdinde, âlim heyetlerinin düzenli ziyaretleri ve açık hava nöbetleri düzenlenmeli; bu nöbetler, Allah, tarih ve ümmet önünde yöneticilere hatırlatmalarda bulunmalı, imkân varsa açlık grevleriyle desteklenmelidir.

3. Âlimlerin imzasını taşıyan açık mektuplar, krallara ve devlet başkanlarına ulaştırılarak üzerlerine düşen ağır emaneti hatırlatmalı; büyük İslâm ülkelerine doğrudan ziyaretler gerçekleştirilerek gerekli baskılar yapılmalıdır.

4. Ümmette cihad ruhunun yeniden ihyâsı için seminerler, vaazlar ve özel kurslarla; Müslümanların fedakârlık, adanmışlık ve mazlumlara yardım kavramlarıyla yeniden tanışması sağlanmalıdır.

5. Özellikle Mısır ve Ürdün elçiliklerinin önlerinde nöbetler tutulmalı; Mısır’dan Refah Kapısı’nın açılması, Ürdün’den gıda ve ilaç ulaştırılması talep edilmeli; halkın kanı ve canı üzerinden oynanan kirli oyunlara son verilmelidir.

6. Dünya genelindeki tüm cuma hutbelerinde, Gazze’deki insanlık felaketi gündeme getirilmeli; Müslümanlar her imkânla bu meseleye duyarlı olmaya çağrılmalıdır.

7. İslâm dünyasındaki ilim ve davet kurumları, abluka ve soykırımla mücadelede ortak ve açık bir söylem benimsemeli; Gazze davasına hem fiilî hem de medya yoluyla güçlü bir destek sağlanmalıdır.

8. Bilhassa çevre ülkelerdeki resmî merciler nezdinde, âlimler aracılığıyla baskı artırılmalı; başta Ezher Şeyhi ve Dünya Müslüman Âlimler Birliği Başkanı olmak üzere yetkili mercilere açık çağrılar yapılmalıdır.

9. Âlimler, camilerde, meydanlarda ve medya programlarında yeni etki yolları geliştirmeye teşvik edilmeli; örnek olabilecek ilim ve amel şahsiyetleri ön plana çıkarılmalı, ümmetin vicdanı harekete geçirilmelidir.

II. HALK NEZDİNDE YAPILMASI GEREKENLER:

1. İşgalci rejimin ve onu destekleyenlerin elçilikleri önünde büyük yürüyüşler ve oturma eylemleri tertip edilmeli; halkın öfkesi ortaya konmalı ve suskun hükümetler utandırılmalıdır.

2. Ablukanın kırılması için düzenlenen küresel girişimlere aktif katılım sağlanmalı, yardım konvoylarına ve gemilerine destek verilmeli; özgür halklar bu girişimleri sahiplenmeye çağrılmalı; başta Türkiye, Pakistan, Endonezya ve Malezya olmak üzere İslâm ülkeleri, resmi bayraklarıyla yola çıkacak gıda ve ilaç yüklü yardım konvoyları düzenlemelidir. Liderler kuru açıklamalarla yetinmemelidir.

3. İşgal rejimine yönelik siyasî, ekonomik ve kültürel alanda kapsamlı ve şuurlu bir boykot başlatılmalı; bu boykot, işgalciyi yaralayan ve sahte propagandasını boşa çıkaran bir silaha dönüşmelidir.

4.) İslâm âlemi sokakları, yöneticilere baskı oluşturacak bir irade ve dayanışma zemini hâline getirilmeli; Gazze’ye karşı sergilenen suskunlukların değişmesi için halkın iradesi kullanılmalıdır.

5.) Özellikle Mısır ve Ürdün elçilikleri önünde halk nöbetleri artırılmalı; bu ülkeler komşuluk hukukunun gereklerini yerine getirmeye çağrılmalıdır.

6.) İşgalci ile normalleşmeyi meşrulaştıran medya kampanyaları ifşa edilmeli; halkın bu propagandaya karşı bilinçlendirilmesi sağlanmalıdır.

7.) Türkiye dâhil olmak üzere birçok ülkede işgal rejimine enerji ve malzeme ihracatı yapan limanlar önünde gösteriler düzenlenmeli, ablukanın parçası olan her ticaret hattı ifşa edilmelidir.

III. MALÎ VE İNSANÎ YARDIMLARA DAİR TAVSİYELER:

1.) Gıda yardımları her yoldan Gazze’ye ulaştırılmalı; sınır ülkeleri üzerindeki baskı artırılarak, aylardır bekletilen ve halkın aylarca ihtiyacını karşılayabilecek yardımların girişine izin verilmesi sağlanmalı; Mısır halkı sınıra yürüyerek bu konuda öncülük etmelidir.

2.) Tüm kurum ve kuruluşlar, tali projeleri askıya alarak mevcut kaynaklarını derhal açları doyurmaya ve çocukları ölümden kurtarmaya tahsis etmelidir.

3.) Her bir ilim kurumu, açık şekilde beyan edilmiş gıda yardımı ve yetim ailelerin kefaleti projeleri üstlenmeli, bu projeleri süratle hayata geçirmeli ve yardımların doğrudan ihtiyaç sahiplerine ulaşmasına özen göstermelidir.

4.) Mağdur ailelere özel destek sandıkları kurulmalı; gıda, sağlık ve eğitim alanlarındaki projeler yaygınlaştırılmalıdır.

5.) İslâmî vakıflar ve yardım kuruluşları arasında acil iş birliği toplantıları düzenlenmeli; her ülkeden âlimler, ülkesindeki zenginlere giderek birebir destek istemeli ve bu destek Gazze halkının yaşaması için seferber edilmelidir.

IV. SİYASÎ ALANA DAİR TAVSİYELER:

1.) İslâm İşbirliği Teşkilâtı, kuruluş misyonunu ve ahidnâmesini hatırlamalı, utangaç açıklamalardan fiilî adımlara geçmelidir.

2.) Kuşatmayı yarmaya ve zulmü durdurmaya dönük cesur siyasî iradeler oluşturulmalı; korkaklık ve tereddüt bir yana bırakılarak ümmetin izzeti ve hakkı savunulmalıdır.

4.) Arap dünyası, açlığa ve imhaya karşı acil bir baskı mekanizması kurmalı; sessiz kalan veya suça ortak olan herkes açıkça ifşa edilmelidir.

5.) Gazze için İslâm ve Arap dünyasında acil bir zirve toplanmalı; bu zirvede sadece temenniler değil, bağlayıcı ve icraat içeren kararlar alınmalıdır.

6.) İşgal rejimi, aç bırakma ve toplu kıyım suçlarından dolayı uluslararası mahkemelere taşınmalı; hakikat belgelenmeli, adalet aranmalıdır.

7.) Uluslararası kuruluşlara ve Birleşmiş Milletler’e hukuki belgeler gönderilerek, yaşanan cinayetler delilleriyle sunulmalıdır.

8.) Filistin direnişine yöneltilen resmî saldırılar durdurulmalı; bu söylemlerin sahipleri ümmetin tercihlerine saygıya davet edilmelidir.

9.) İşgalci rejimin elçilikleri boykot edilmeli; onunla her türlü alenî ya da gizli diplomatik ilişki terk edilmelidir.

10.) Avrupa’daki hukukî ve insan hakları kurumlarıyla iş birliği kurulmalı; işgal rejiminin uygulamaları uluslararası platformlarda teşhir edilmelidir.

SONUÇ OLARAK:

Toplanan ümmet âlimleri, Gazze’ye destek olmanın bugün hem dinî bir farz, hem insanî bir zaruret, hem de medenî bir vecibe olduğuna ittifak etmişlerdir. Sessizlik cinayettir; gevşeklik ihanettir; acziyet ve ilgisizlik, tarihte silinmeyecek bir yüz karasıdır.

Bu, ümmetin topyekûn bir imtihan saatidir. Yardımda geciken herkes, kanların ve açlığın ortağı olur.

Ey âlimler ve davetçiler! Ey halklar ve müminler! Allah aşkına Gazze’yi yalnız bırakmayınız. Evlatlarının çığlığı, analarının gözyaşı rüzgâra karışıp kaybolmasın. Allah gayemizin yegâne sahibidir; O bize yeter, ne güzel vekil ve ne güzel yardımcıdır.

Ümmet Âlimleri Kudüs ve Filistin İçin Dayanışma Kurulu

Tercüme: Ahmet Ziya İbrahimoğlu

İSLAMİ HABER “MİRAT”  -YOUTUBE-