Irak’ta 23 Yıllık, Washington’ın Stratejik Çöküşünün Bilançosu

Irak’ta 23 Yıllık Parçalanma ve Hüsran Dönemi Kapanırken: Washington’ın Stratejik Çöküşünün Bilançosu

ABD’nin 2003 yılında “demokrasi ve özgürlük” vadeli büyük iddialarla başlattığı, ancak coğrafyayı kana bulayan Irak’taki askeri varlığı nihayet sona eriyor. Afganistan’da yaşanan trajik ve dağınık çekilme tablosunun bir benzeri şimdi Bağdat semalarında tekrarlanıyor. Washington yönetimi, çeyrek asra yakın bir süredir milyarlarca doları ve binlerce insan kaynağını tükettiği Ortadoğu bataklığından, arkasında yıkık bir ülke ve derin bir otorite boşluğu bırakarak çekilmek zorunda kalıyor.

Bilanço: Gözyaşı, Tükelen Servet ve Yanlış Hamleler

• İnsani ve Vicdani Yıkım: ABD’nin “terörle mücadele” ve “rejimi dönüştürme” söylemleriyle adım attığı her toprak parçası gibi Irak da gözyaşı, iç savaş, etnik ve mezhepsel kırılmalarla baş başa bırakıldı. Milyonlarca insan yerinden edilirken, yüz binlerce masum hayatını kaybetti.
• Astronomik Ekonomik Maliyet: Pentagon’un bütçesinden Irak operasyonları ve işgalin sürdürülebilmesi için aktarılan trilyonlarca dolar, Amerikan vergi mükelleflerinin sırtına binen devasa bir borç yüküne dönüştü. Kendi iç altyapısına yatırım yapmak yerine bütçeyi Ortadoğu’daki sonsuz savaşlara akıtan Washington, ekonomik kaynaklarını bu uğurda fütursuzca harcadı.
• Stratejik Zayıflama ve Çin Faktörü: ABD Ortadoğu’da hırpalanıp stratejik akıl tutulmaları yaşarken, küresel dengeler tamamen tersine döndü. Yanlış hamleler ve Asya’ya odaklanmakta geciken Washington yönetimi yüzünden en büyük rakibi Çin, ekonomik ve teknolojik anlamda dizginlenemez bir yükseliş ivmesi yakaladı.

ABD Basınında Yükselen Itiraf: “Asıl Hedef Çin ve Pasifik”

Amerikan ana akım medyası ve dış politika çevreleri artık kapalı kapılar ardında konuşulanları açıkça yazıp çizmeye başladı: Washington’ın Ortadoğu’daki varlığı bir zaferle değil, stratejik bir hezimetle son buluyor.

Afganistan’dan sonra Irak’ta da yaşanan bu kaçışvari tasfiye, ABD’nin küresel hegemonyasını koruma refleksinin iflas ettiğini gösteriyor. Birliklerini ve kalan tüm gücünü toparlayarak küresel satranç tahtasındaki asıl rakibi olan Çin’e odaklanmak isteyen Beyaz Saray, Ortadoğu’da bıraktığı enkazın altından kalkamayacağını çok geç de olsa anlamış durumda. Ancak harcanan onca yıl, tıkınan bütçeler ve dökülen kanlar, ABD’nin süper güç olma mitine tarihin silinemez bir lekesi olarak kazındı.