İsrail’in Kirli Stratejisi İtiraf Edildi: “Bizi Sevmeyecekler, O Halde Korkutmalıyız!”

İsrail eski Başbakanı Naftali Bennett’in sızan görüntüleri, bölgedeki kanlı politikanın tesadüf olmadığını, bilinçli bir “dehşet senaryosunun” ürünü olduğunu bir kez daha kanıtladı. Bennett, dünya kamuoyunun İsrail’i hiçbir zaman sevmeyeceğini iddia ederek, hayatta kalmanın tek yolunun “korku salmak ve dünyayı kendine muhtaç etmek” olduğunu açıkça itiraf etti.

“3000 Yıllık Nefret” Bahanesiyle Katliam Meşrulaştırılıyor mu?

Bennett, kürsüden yaptığı konuşmada, diplomatik teamülleri ve insanlık değerlerini bir kenara iterek şu skandal ifadeleri kullandı:

“Dünyanın bizi seveceği fikri bir hayal, bu gerçekleşmeyecek. 3000 yıldır bizi kimse sevmedi. Bu yüzden düşmanlarımızı korkutmalı, dostlarımızı ise bize muhtaç bırakmalıyız.”

Bu sözler, İsrail yönetiminin uluslararası hukuku neden hiçe saydığını ve Gazze’de sivil gözetmeksizin sürdürülen operasyonların arkasındaki “kana susamış” zihniyeti gözler önüne seriyor.

Hukuk Tanımazlığın ve Vahşetin İtirafı

Bu açıklama, Filistin’de çocuk, kadın, yaşlı demeden sürdürülen katliamların bir “hata” değil, bilinçli bir “yıldırma politikası” olduğunu teyit ediyor. Bennett’in mantığına göre; sevgi ve barış bir seçenek değilse, geriye kalan tek yol şiddet, baskı ve zorbalıktır.

Bu Bir Devlet Değil, Bir “Zorba” Mantığıdır

• İnsan Hakları İhlali: Bennett’in “korku” vurgusu, İsrail’in savaş suçlarını bir strateji olarak benimsediğinin açık bir kanıtıdır.
• Küresel Tehdit: Dünyayı kendine “muhtaç” bırakma hedefi, İsrail’in teknoloji ve askeri gücünü bir şantaj aracı olarak kullandığını gösteriyor.
• Barışın Katili: Bu zihniyet, bölgede kalıcı bir barışın önündeki en büyük engeldir. Masada diplomasiyi değil, elinde silahı ve arkasında korkuyu tutan bir yönetim anlayışının sonucu ancak daha fazla kan ve gözyaşıdır.

Sonuç: Şaşırmıyoruz!

Filistin’de her gün yaşanan vahşet, Bennett ve haleflerinin bu “insanlık dışı” doktrininin birer uygulamasıdır. Kendi halkı dışındakileri hiçe sayan, hukuku sadece güçlünün hukuku olarak gören bu anlayış, tarih önünde bir kez daha mahkum olmuştur.