Körfez’de kölelik bitmeli

Katar’ın geçtiğimiz hafta aldığı katarlarla yabancı işçi hakları ve asgari ücret, Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri, Kuveyt, Bahreyn ve Katar’dan oluşan Körfez İşbirliği Konseyi ülkelerinde ilk kez gerçekleşiyor. Fakat alınacak çok yol var.

Basra Körfezi’nin zengin Arap ülkelerinde çoğu fakir Müslümanlardan oluşan sayıları 15 milyona varan yabancı işçi ve hizmetçinin hakları için ilk kez makul bir adım atıldı. Katar hükümeti, ülkedeki nüfusun %80’e yakınını oluşturan yabancılar için uluslararası çalışma örgütü İLO’nun verdiği Kasım mühleti bitmeden yabancı işçilerin lehinde asgari ücreti de içeren kararlar aldı.

İngilizlerin hem Dünya Kupasının Müslüman bir ülkede düzenlenmesini, hem de Katar’ın savaş ve darbe altındaki ülkelerde Müslümanların haklarını savunmasını engellemek için uyguladığı baskılardan biri de Doha yönetimini işçi haklarını tanımaması nedeniyle İLO’ya şikayet etmeleriydi. Başta BBC İngiliz medyası, bir yandan stadyumlar ve tesislerin tasarım parasını kapıp (ki stadyumlar biri kadın tenasül organı şeklinde) bir yandan da bunları işlevsiz bırakmaya çalışan Londra’nın sesi olarak, ülkede stadyum inşaatlarında 1200 köle işçi öldü haberleri yayınlamış, baskıyla Katar’ı köşeye sıkıştırmıştı.

Katar da İLO’nun İngiltere’den kaynaklanan sert yaptırım tehditleri üzerine bu yeni kararları almak zorunda kaldı.. Bunlara göre yabancılar dahil asgari ücret, işi bırakma ve ülkeyi terk etme hakkı, işyerinde çalışan komiteleri kurulması, şikayet mercileri bulundurulması, sağlık hizmetleri gibi haklar sağlanıyor. Bunların kesin ayrıntıları karşılıklı görüşmelerle belirecek.

Katar, asgari ücret konusunda Körfez’de ilk yasa çıkaran ülke değil. Kuveyt de 2016 yılında evlerde çalışan hizmetçilere aylık 60 Kuveyt Dinarı (750 liranın altında) asgari ücret belirlemişti. Fakat bu, Kuveyt’in yüksek yaşam harcamaları düşünüldüğünde, hizmetçi ancak kölelik koşulları içinde yaşarsa para biriktirebilir anlamında. Daha da önemlisi Kuveyt’te tıpkı diğer körfez ülkeleri gibi ev hizmetçilerine saldırı, pasaportuna el koyma, tecavüz, şiddet çok yaygın. Canını kurtarmak için kaçanlar çoğu zaman yerel polis tarafından saldırgana geri bırakılıyor ya da kadın seks tüccarlarının eline düşüyor. Endonezya, Gana, Uganda gibi Müslüman ülkeler vatandaşlarının Kuveyt’te hizmetçilik yapmak üzere vizeye başvurmasını yasaklamıştı.

Körfez ülkelerindeki insanlarla samimi sohbete girenler, buraları yakından tanıyanlar, ırkçılığın ne kadar güçlü olduğunu dehşetle görmüştür. Pakistanlı, Bangladeşli ve diğer Müslümanları Hindudan ayrı görmeyip, onlara alt sınıf insansılar olarak davranıldığını izlemiştir. Vahabi öğretisiyle dolu şatafatlı medrese ve ilahiyat fakültelerine rağmen adeta İslamiyet bu yerlere uğramamış, kalplere girmemiş gibidir. Cahiliye ve acımasızlık üzücü boyuttadır.

Çoğu Müslüman olan ve fakir ailelerine az bir katkı sağlamak için gelen yabancı işçileri köle gibi, hatta İslam’da geçici olarak var olup tedricen ortadan kalkması gereken köle konumunun dahi hakları olduğu düşünüldüğünde ondan da kötü muamele görmesi, Müslümanlığa sığmaz. Müslümanlık öyle kaba gösterişle, sakal boyuyla olmaz. Yaratılana saygı göstermeyen Yaradan’a da göstermez.

Evindeki masum kadına işkence yapan sapık, işçisini ölüme yollayan zalim canavar, istedikleri kadar gürültülü namaz kılar görüntüsü versin, bırakınız Müslüman, insan dahi değildirler.

Dahası bu zalimliğin tadını alan ve buna alışan müstekbirler, insanlıktan çıkınca, daima ve her konuda maddi zevk ve imkanlar karşılığı Ümmeti satacak hale gelirler. Efendileri İngiltere, İsrail, Amerika ne derse kolayca boyun eğerler.

Bu nedenle Katar’ın aldığı kararlar Körfez Arap ülkelerindeki insanlık dışı muamelenin kalkması yönünde mütevazi bir adımdır.

Gönül isterdi ki bunu gavur baskısıyla değil Müslüman vicdanıyla almış olsaydı.

Ümmetçe daha ilerleyecek çok yolumuz var.

Gelişen Olaylara İslami Bakışın Adresi