MÜLTECİLER KENDİ SESLERİNİ ÜRETEBİLİR

Mülteci Sorunları – 3

Resmi kurumların hesap vermesi için alınan önlemler işlevsiz hale geldiğinde veya hesap verme ihtimali ortadan kalktığında mültecileri, hikayelerinin içeriklerini kendilerinin biçimlendirmesine ve dağıtmalarına olanak tanıyan eğitim ve teknolojiyle donatarak geniş bir kitleye ulaşmasını sağlayabiliriz. Bu nedenle 2022’de Cox’s Bazar’da bir yıllık film yapım programı başlatıldı. Program, kamp sakinlerini hem ilham alan kişiler hem de eğitmen olmaları için eğiten Bangladeşli film yapımcıları tarafından yönetildi ve sürdürülebilir bir Rohingya film yapımcıları topluluğu oluşturdu. Açılış katılımcılarından biri, “Onlardan gizlenen şeyleri görmeleri ve gerçekliğimizi olduğu gibi anlamaları için dünyanın gözlerini açmak istiyoruz.” dedi.

Kolombiya’da yakın tarihli bir çaba, 21. yüzyılda hafızalaştırma (anıları koruma) ve doğruyu söyleme girişimlerini sağlam bir şekilde temellendirdi. Bu temellendirmeyi, ülke genelindeki kırsal topluluklardan bireylerin öne çıkardığı ve ürettiği, hayatta kalanların hayat hikayelerinden oluşan yeni bir podcast dizisinin oluşturulmasını kolaylaştırarak sağladı. Kitle iletişim araçları ve eğitim, elli yıldan fazla bir süredir hükümet, isyancı savaşçılar ve paramiliterler arasında uzun süredir devam eden ve geniş bir insan hakları ihlalleri yelpazesine yol açan bir çatışmadan etkilenen bir ülkede hayatta kalma hikayelerini paylaşmalarına olanak sağladı. Dizi, uluslararası toplumun dünyada artan sayıda mülteciye verebileceği ve vermesi gereken desteğin en iyi örneğidir.

Projeyle ilgili yapılan anketlerde, Bangladeş’teki Rohingyalar için düzenlenen pilot çalıştayların her birinden katılımcılar, öğrendiklerini daha geniş toplulukla paylaşmakla ilgilendiklerini ifade ettiler. Bunlardan pek çoğu, kamplardaki ağ alt gruplarının liderleri olarak bunu yapmak için iyi donanımlıdır. Geri bildirimleri ve coşkuları, dünyadaki mültecileri destekleme çabalarımızda basit temellerin ötesini düşünmemiz gerektiğini güçlü bir şekilde hatırlatıyor.

Onları, dış aktörlerin müdahalesine olan ihtiyacı ortadan kaldıran yaygın olarak erişilebilir araçlar ve kaynaklar sağlanması ve kendi seslerini geliştirmeleri ve hikayelerini aracısız belgelemeleri için güçlendirmeliyiz.

Başkentlerde yerleşik uluslararası aktörler ve yerel kurumlar geçiş dönemi adaleti süreçlerine liderlik ettiklerinde veya rehberlik ettiklerinde, yerel toplulukları kendi savunuculuk ve hafızalaştırma süreçlerinden sorumlu tutarak sonunda ayrılacaklar. Bu nedenle, dünyadaki mültecilerin desteklenmesi, bir grup uzmanın oluşturduğu mantıklı önerileri uygulamakla sınırlı kalmamalıdır. Aslında, en güçlü, en etkili tavsiyeler genellikle toplulukların kendi seslerinden gelir. Kurbanlar ve hayatta kalanlar, kadınlar, yaşlılar, gençler ve diğer marjinal gruplar dahil olmak üzere bu popülasyonların geniş bir bölümü bu süreçleri geliştirmenin bir parçası değillerse, onları ilerletmek için ne iyi bir konumdalar ne de onlara bir yatırım yapılıyor.

Yazan: Adalet, Hakikat ve Uzlaşma için Küresel Girişim Program Direktörü (Program Director for the Global Initiative for Justice, Truth and Reconciliation) –  Dario Colmenares Millan

-Son.

Çeviren: Zehra Kaya

Kaynak: https://www.aljazeera.com/opinions/2023/7/16/refugees-need-more-than-food-and-housing