
Dünya siyasetinde adaletin en fazla tartışılması gereken alanlardan biri nükleer silahlardır. Çünkü uluslararası sistemde bazı devletlerin elinde binlerce nükleer başlık bulunurken, başka devletlerin nükleer teknoloji geliştirme girişimleri küresel güvenlik tehdidi olarak değerlendiriliyor. Peki burada gerçekten evrensel bir hukuk mu var, yoksa güçlülerin kendi çıkarlarına göre şekillendirdiği bir düzen mi?
Bugün İran üzerinden yeniden alevlenen nükleer tartışma, bu soruyu bir kez daha gündeme taşıyor. İran’da bazı milletvekilleri Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması’ndan (NPT) çekilmeyi ve ülkenin nükleer doktrinini değiştirmeyi tartışıyor. Ancak Tahran yönetimi, 17 Kasım 2026 itibarıyla antlaşmaya bağlılığını sürdürdüğünü açıklıyor. Öte yandan Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı’nın denetim ve doğrulama konusunda ciddi endişeleri bulunuyor. Dolayısıyla mesele yalnızca Batı’nın çifte standardından ibaret değil; İran’ın uluslararası yükümlülükleri de tartışmanın bir parçası.
Asıl çelişki ise uluslararası sistemin kuruluşunda karşımıza çıkıyor. NPT, ABD, Rusya, İngiltere, Fransa ve Çin’i nükleer silaha sahip devletler olarak tanırken diğer ülkelerin nükleer silah edinmesini engellemeyi amaçlıyor. Antlaşmanın altıncı maddesi ise nükleer silahsızlanma yönünde iyi niyetli müzakereler yürütülmesini öngörüyor. Fakat aradan geçen onca yıla rağmen nükleer silah sahibi ülkelerin cephanelikleri hâlâ insanlığın geleceğini tehdit ediyor.
Şimdi soralım: Bir ülkenin güvenlik gerekçesiyle nükleer silah bulundurması meşru görülürken, başka bir ülkenin güvenlik kaygıları neden peşinen tehdit kabul ediliyor? İsrail’in NPT’ye taraf olmaması ve nükleer kapasitesine ilişkin uluslararası denetim tartışmaları da bu çifte standart eleştirisini güçlendiriyor.
Elbette buradan nükleer silahlanmayı savunan bir sonuç çıkarmak doğru değildir. Çünkü nükleer silah, yalnızca bir devletin değil, bütün insanlığın varlığını tehdit eden bir felakettir. Bir Müslümanın adalet talebi, başkasının zulmüne karşı çıkarken aynı zulmün başka biçimini meşrulaştırmasına izin vermez.
İslam’ın ölçüsü açıktır: Güç, haklılığın değil, sorumluluğun ölçüsüdür. Allah Teâlâ, Mâide Suresi 8. ayette şöyle buyurur:
“Bir topluluğa olan kininiz sizi adaletsizliğe sevk etmesin. Adaletli olun; bu, takvaya daha yakındır.”
Dünya, nükleer silahların kimin elinde bulunduğunu değil, neden hâlâ insanlığın başında bir tehdit olarak tutulduğunu sorgulamalıdır. Güvenlik, bir devletin diğerini yok edebilecek güce ulaşması değildir. Gerçek güvenlik, hiçbir devletin diğerinin varlığını tehdit edemediği adil bir dünya düzeni kurabilmektir.
Çünkü adalet, güçlü olanın kendisine tanıdığı ayrıcalık değil, güçsüz olanın da sahip olduğu haktır.
İSLAMİ HABER “MİRAT”
Oscar Ödüllü Yönetmen Oliver Stone’dan Tarihi Uyarı: "Yüzyılın En Karanlık Dönemi" Amerikalı ünlü film yapımcısı,…
İHH Genel Başkanı Yıldırım: "Gazze için yeni bir deniz filosu hazırlıyoruz" İnsan Hak ve Hürriyetleri…
COP31’İN ARDINDAKİ GERÇEK: DÜNYAYI KİRLETEN DÜZENİ KİM YARGILAYACAK? Antalya’da düzenlenen COP31 zirvesi, küresel iklim politikalarının…
İsrail Terörü Toprağa ve Emeğe Yöneldi: Filistinli Çiftçilerin Muz Bahçeleri Yağmalandı, Su Kanalları Parçalandı İşgal…
EKRANDA ÇETELEŞME, İKTİDARDAN ŞİKÂYET: SİYASİ SORUMLULUK NEREDE? ATV ekranlarında yayınlanan Altı Üstü İstanbul dizisindeki mahalle…
DİLİPAK’TAN 5 YILLIK SÜRECİN ARDINDAN DİKKAT ÇEKEN ÇIKIŞ: “GERİYE BOYKOT, AŞAĞILAMA VE HAKARET KALDI!” Gazeteci-yazar…