Öğretmenlerimiz…

İlk emri “Oku” olan bir dinin mensuplarıyız, Elhamdülillah… Okumak, anlamak ve anladığımız ile amel etmek durumundayız. Ama ilkönce sevmemiz gerekiyor. Kendimizin haricinde herkesi ve her yaratılanı sevmek. Ama önce, hem de ilkönce yüce yaratanımızı sevmek…

Yaratılıştan mayamızda var olan sevgi meziyetini ortaya çıkaran veya çıkarmaya çalışan ise, eli öpülesi öğretmenlerimizdir. Onlar bilginden de önce, fıtratımızda kodlanmış olan sevgi meziyetini ortaya çıkarma gayreti içinde olmuşlardır herdaim… İnsan iştiyak ile severse bilgiyi, öğrenme tutkusu yeşerir yüreğinde! İşte o yüreklerimizde yeşeren öğrenme tutkusunu, yangına çevirme gayreti içinde yer alır öğretmenlerimiz. 

“Hiç bilenler ile bilmeyenler bir olur mu?” (Zümer 9) buyurur bizim yüce kitabımız… Bilmek, anlamanın, anlamakta hayatta başarı sağlamanın ve huzurlu yaşayabilmenin anahtarıdır. İşte bu anahtar, öğretmenlerimizin elindedir. İyi öğretmen, öğrencilerine bu anahtarı layıkıyla verebilen öğretmendir.

Sevgi anahtarını…

İnsan, kuran’ın ifadesiyle mükemmel bir varlıktır. Yüce rabbimiz tarafından “Ahseni takvim- en güzel şekilde” yaratılmıştır. Bu yaratılış esnasında sonsuz kerem sahibi Allah (cc), insana “bilmediğini de öğretmiş” aynı zamanda da “kalemle yazabilmeyi” insanın kodlarına yerleştirmiştir. (Alak suresi 3-4-5) İşte varolan bu kodları ortaya çıkartan ve insana sevdiren, bizim kıymetli öğretmenlerimizdir.

Şurası da bir gerçektir ki, Allah ve Rasülullah sevgisini kalplerinde hat safhada yaşayan öğretmenlerimiz, kodlarımıza yerleştirilen sevgi, öğrenme, öğrendikleriyle amel etme ve yazma işini, çok kolay ve daha verimli bir şekilde ortaya çıkarabilmektedirler.

Bizim ilk öğretmenimiz Hz. Muhammed’dir (sav). O sebepledir ki Hz. Muhammed(sav), Medine’ye hicretten sonra Mescid-i Nebi’nin bir bölümünü “Ashabı Suffa” adıyla okula çevirmiş, burada öğrenci olanlara bizzat kendisi de dersler vermiştir.

İslam dininin okuma ve yazmaya ne kadar önem verdiğinin ikinci örneğini de verelim… Mekke’li müşrikler ile yapılan Bedir harbi esnasında savaş esiri olarak alınan kişiler, o zamana kadar yapıla gelmiş şekliyle kılıçtan geçirilmemiş, kendilerine zulüm edilmemiş; bizzat Peygamberimiz tarafından verilen emir ile herbir esirin 10 Medineli çocuğa okuma yazma öğretmesi karşılığında salıverilmiş, hürriyetlerine kavuşturulmuştur.

“Alim’in ölümü, alemin ölümü gibidir” buyuran Peygamberimiz (sav), öğretici bilge kişilerin değer ve kıymetini bizlere en güzel şekilde anlatmıştır.

Bu vesileyle bütün öğretmenlerimizi saygı ve sevgiyle selamlıyor, şehit öğretmenlerimiz ile birlikte  ahirete irtihal eden  öğretmenlerimizi de rahmet ve minnetle yâd ediyoruz.

Kılıçdaroğlu bütün öğretmenlerimizden özür dilemelidir

Siyasi mecra maalesef, öğretmenlerimizin saygın durumuna ve konumuna da gölge düşürmüştür. Sayın Kılıçdaroğlu’nun grup toplantısında kendisine oy vermeyen öğretmenler için (veya bunu Ak Partine oy verenler olarakta düşünebiliriz)“Kusura bakmasın ben ona öğretmen demem. Öğretmen, iradesini pazarlayan kişi değildir”  diyerek, çok büyük bir ayıba imza atmıştır. Kılıçdaroğlu’nun çok sık tekrarladığı bir cümle var.  “Kimse kusura bakmasın” cümlesi.

Bendeniz de bu kelimeler ile başlayan bir cümle kuracağım:

“Hiç kusura bakmayın Sayın Kılıçdaroğlu, siz bu cümlelerinizle öğretmenlerimize, çok büyük bir ayıp ettiniz, lütfen öğretmenlerimizden ve kamuoyundan özür dileyiniz!”

Zira bu toplumun, ayıp etme konusunda mahir olan bir muhalefet liderine değil, ayakları yere sağlam basan,  iktidara somut veriler ile muhalefet edecek bir muhalefet partisine ve liderine ihtiyacı vardır.

 Ben buradan tekrar, siyasi görüşüne bakmaksızın bütün öğretmenlerimize sevgi ve saygılarımı sunuyorum. İyi ki varsınız!

Selam, saygı ve muhabbetlerimle…

Şaban DOĞAN