ÖĞRETMENLİK, PEYGAMBER MESLEĞİ, ÖĞRETMENLER PEYGAMBER VARİSLERİDİR

Dr. Vehbi Karakaş

Öğretmenlik, peygamber mesleğidir. Çünkü her peygamber, aynı zamanda bir öğretmendir. Öğretmenlere eskiden “muallim”, onların işine de “talîm ve terbiye” deniliyordu. Peygamberimiz, muallim kelimesini sözlerinin arasına almış, “Ben ancak bir muallim=bir öğretmen olarak gönderildim.”[1]  buyurmuştur. Dolayısıyla öğretmenlerimiz, Peygamberimizin meslektaşlarıdır. Ne büyük şereftir bu değil mi? 

Peygamberlerin beş ana sıfatı vardır. Bunlar: 1-Sıdk=Doğruluk. 2-Emanet=Güvenirlilik. 3-Fetanet=Akıllı ve zeki olmak. 4-Ismet=Günahsız olmak. 5-Tebliğ-i Şeriattır.  

Peygamberler, Allah’tan kendilerine vahyedilen kuralların bir harfini dahi zayi etmeden insanlığa ulaştırmış, dinin ahkâmını ve ahlakını yaşayarak göstermişlerdir. Madem öğretmenler peygamberlerin meslektaşlarıdır, öyleyse onlardan beklenen de bu beş ana özelliğe ve güzelliğe sahip olmalarıdır. Eğer öğretmenlerimizin tamamında bu özellikler toplansa, aynı özellikler öğrencilere yansıyacak, böylece çok kısa zamanda her yere huzur hâkim olacaktır. Hastahaneler hasta, hapishaneler suçlu bulamayacak, ülkemiz, hatta dünyamız adeta cennete dönüşecektir. 

“Alimler peygamberlerin varisleridir.”[2]  Hadisinden yola çıkarak ben, öğretmenlerimizi de aynı kategoride görüyor: “Öğretmenler, peygamberlerin varisleridir.” diyorum. Alimler ve öğretmenler, Peygamberimizin sadece ilminin değil, aynı zamanda güzel ahlakının da varisleridirler. Onun gibi adil, mütevazı, şefkatli, vefalı, fedakâr, Allah-Peygamber sevdasıyla dolu, temiz, dürüst, medeni, ileri görüşlü, eşine saygılı, muhtaçları düşünen, hizmette önde olup menfaatte geride duran, başkalarını kendine tercih eden insandır onlar. 

Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersini, biz, bir kaşık mayaya; bu dersin öğretmenlerini de koca bir tencere süte maya çalanlara benzetiyoruz. Bir kaşık maya ile nasıl koca bir tencere süt mayalanıyor, yoğurt oluyor. Bir saat Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi ile de bir okul mayalanabilir. Yeter ki o mayayı çalan eller ve diller hünerli, maharetli, azimli ve gayretli, şükürlü ve şevkli, planlı ve programlı olsun.  

Kopernik, evrenin merkezi dünya değil, güneştir, demiş. Amerikalı eğitimci Jhon Dewey (1859-1952) de: Eğitimin merkezi çocuk, demiş. Bunlar doğru. Bir doğru daha var. O nu da ben söyleyeceğim. Bana göre de eğitimin merkezi, rolü ve görevi itibariyle öğretmendir. Öğretmen peygamber ahlakıyla kâmil ve mükemmel olursa ondaki kemal ve olgunluk öğrencisine de yansıyacaktır. Öğretmen bir bedendeki kalb gibidir. Peygamberimizin ifadesiyle: “Kalb düzgün olursa, bütün beden düzgün olur, o bozulursa, bütün beden bozulur.”[3]  Öğretmenler doğru-düzgün olursa, bütün toplum doğru ve düzgün olur. Onlar bozulursa bütün toplum bozulur.  Beden kalpsiz, toplum alimsiz, öğretmensiz olmaz.   

Öğretmen ve öğrencide bulunması gereken özelliklerin detayını “NASIL BİR EĞİTİM” adlı kitabımıza bırakıp Gazali’nin çok şeyleri özetleyen bir sözü ile yazımı noktalamak istiyorum. Demiş ki Gazali: “Öğretmende şu üç şeyin bulunması öğrenci için nimettir: 

1-Sabır, 

2-Tevazu (alçak gönüllülük) 

3-Güzel ahlâk 

Öğrencide ise şu üç şeyin bulunması öğretmen için nimettir: 

1-Akıl, 

2-Edep, 

3-Güzel anlama ve kavrama. 

Sağlık tedbirlerini ihmal etmeden başlatılan yeni eğitim ve öğretim yılınızı tebrik eder; öğretmen, öğrenci ve velilerimize selam ve sevgilerimi sunarım. 

[1] İbn Mace, Mukaddime, 17 

[2] Ebu Davud, İlim, 1. 

[3] Bkz. Buhari, İman, 39