Protestoya Değil, Soykırıma Ses Ver Linet!

Protestoya Değil, Soykırıma Ses Ver Linet!

Gazze bombalanıyor.
Ve bir sanatçı…
Konseri protesto edilmiş, gözyaşı döküyor…
Sanki bir şarkıcı protesto edilmemiş de bir şehir bombalanmış!

Sanki protestocu bir grup değil de savaş uçakları konser salonunu hedef almış!

Sanki bir salonun sahnesi değil de bir ülke moloz yığınına dönmüş!

Ve o hengamede, Linet…
Bombaların değil, alkışların sustuğu bir anı fırsat bilmiş.
Telefonunu çıkarıp bir video çekmiş:

“Sayın Cumhurbaşkanım,
Bu zulüm bitsin!
Bu dava büyük!
Ben de mağdurum. Lütfen bana sahip çıkın!”

Zulüm mü?
Gerçekten mi?

Gazze’de çocuklar, bir beden bütünlüğü olmayan cesetler hâlinde gömülüyor.
Senin derdin, senin davan, iptal olan bir konser!

Gazze’de 19 aydır gece yok, gündüz yok.
Senin korkun, üç dakikalık bir protesto!

Senin sahne ışıkların sönmüş olabilir, Linet…
Ama Gazze’de hayat ışığı söneli çok oldu!

Ve sen bu trajedide,
Soykırıma tek kelime etmeden,
Kendini “mağdur” ilan ediyorsun!

Bize sorarsan Linet:
Senin yaşadığın şey zulüm değil,
Rahatsız edilmiş konfor!

Senin gözyaşların üzüntü değil,
Kameraya oynayan şöhret dramı!

Senin ağlayışın mazlumluk değil,
İmajını kurtarmaya çalışan bir tiyatro!

O yüzden…

“Zulüm bitsin!” diyorsan,
İlk önce senin sessizliğin bitsin!
Şimdi cesaretin varsa:

Bir video çek, Linet!

Ama bu kez sahne için değil,
Soykırım için!

Çık kameranın karşısına ve de ki:

“Ey Netanyahu!
Gazze’deki bu zulüm benim utancımdır.
Bu zulüm, benim doğduğum ülkenin ayıbıdır.
Bu soykırım yüzünden ben artık sahneye çıkacak yüz bulamıyorum!”

Bunu söyle, Linet!
Çünkü insanlar senin sanatına değil,
Sessizliğine, taraflı olmana öfkeli!

Sahne senin için çok önemli olabilir…
Ama bombalanan bebeklerin elbiseleri hâlâ kırmızı!

Senin için sahne hayatın anlamı olabilir…
Ama çocukların hayatı anlamını çoktan yitirdi Gazze’de!

Sen iptal edilen bir konserin yasını tutuyor olabilirsin…
Ama Gazze’deki anneler çocuklarının kefenini katlıyor her gün!

Sen, ışıkları sönen sahneden dert yanıyorsun…
Ama orada evleri yerle bir olanlar, karanlık yıkıntılar arasından ölen bebeklerini çıkarmaya çalışıyor!

Senin sahnen iptal olmuş, şarkıların susmuş…
Ama Gazze’de çocuklar, daha “anne” demeden susmak zorunda kalıyor!

Konserin iptal olmuş…
Ne önemi var?

Senin konserin protesto edilince alkışların eksildi…
Ama seni protesto eden o aslan parçalarının sayesinde, Gazze’deki mazlumların çığlığı duyuldu!

Senin iptal edilen gecen, bir konfor kesintisi.
Gazze’deki geceler ise, moloz yığınları arasında; karanlıklar içinde, aç, susuz, uykusuz… yaşanıyor!

Senin gecen sadece iptal edildi…
Onların gecesi bombalandı, karardı, sustu… Ve hâlâ aç, susuz, uykusuz geçiyor!

Sen bir sahne kaybettin…
Onlar yaşamlarını, ailelerini, çocuklarını, evlerini kaybetti.

Sen sahnenin karartılmasından yakınıyorsun…
Gazze’de ise karanlık, sadece ışığın yokluğu değil; insanlığın suskunluğu!

Ve unutma Linet:
Siyonistlerin konser verdiğin her saniye, soykırıma bir nota daha ekliyor.
Ve Siyonistler boykot edilmedikçe, zalimin zulmü; soykırım müziği gibi çalıyor bu dünyada.

KADİR BEKİL

İSLAMİ HABER “MİRAT”

MİRATYOUTUBE