Sevgiye Muhtaç Mıyız?

Eksiklikler, hayatımızın bir yerinde hep vardır. Herhangi bir yerden hep eksiğizdir. Aynı zamanda eksik hissetmemiz, tam olmaya çalışmak için bizi harekete geçiren güçtür de. Çünkü insan olarak tam olmaya, tamamlanmaya istek duyarız her zaman. Bunun içinde bir adım atmak
için harekete geçmeye çalışırız.

Yarım kalan yaşanmışlıklar, eksik bir var olma ile yalnızlık, geçinmek için kazanılan yetersiz miktarda maaş veya yarım bıraktığımız, eksik kalan bir film bile zihnimizi kurcalar durur. Ama hayatımızda bazı eksiklikler vardır ki bizi derinden yaralar. Diğer eksiklikler, yokluklar ve yarım kalmışlıklar gibi değildir. Bunlar, hayat boyu eksikliğini derinden hissettiğimiz ve bir şekilde tamamlamaya çalıştığımız eksikliklerdir.

Tamamlamaya çalıştıkça canımız yanar. Tamamlanmayı kendi davranışlarımızla hak etmeye çalışırız. Sahip olamadığımız eksik yanımız olan duygu için kendimizi suçlarız. Çünkü bizim davranışlarımız ya da varlığımız ondan mahrum kalıyor olmanın sebebidir kendimizce. Böyle düşünmek başka olumsuz duyguları da beraberinde getirir. O olumsuz duygularla beraber eksiklik dağ olur büyür içimizde. Eksik olan şey büyür mü diye düşünür insan. Oysa eksik olan duygu oyuk aça aça büyür içimizde. O büyüdükçe biz de kendi gözümüzde küçülürüz. Beraberindeki olumsuz duygularla beraber bizi ele geçirir ve biz beyhude çabalarla karşı koymaya çalışırız. Hele ki o eksikliğe muhtaç olduğumuzu hissetmemiz daha çok yaralar bizi.

Sevgi… Sevgiden mahrum kalmak, onun eksikliğini hissetmek; benim diyen insanı bile devirir. Öyle bir mahrum kalmışlıktır ki beraberinde çok şeye maruz kalmayı da getirir. Her yaşta muhtaç olduğumuz elzem bir duygudur sevgi. Hayatımızdaki farklı rollerden her insanın sevgisine muhtacızdır. Ama bunu bir zayıflık gibi algılarız çoğu zaman. Sevgiye muhtaç olmak zayıflıktır gibi bir öğreti vardır. Oysa doğumdan ölüme kadar sevgiyle yaşar, sevgiyle hayata tutunur ve sevgiyle mutlu oluruz. Bizi var eden ve değerli kılan en önemli duygudur sevgi. Açık açık söyleyebilirim ki muhtacız biz sevgiye. Sevmeye ve sevilmeye muhtacız. Bunu inkâr etmek ve sevgiden utanmak insanın kendine yapacağı en büyük kötülüktür. Sevginin eksikliğini hissetmek zayıflık değil insan olmanın bir gereğidir. Eksikliğini hissediyorsak eğer bu bizim davranışlarımızın sonucu mahrum kaldığımız bir ceza değildir. Bizimle ilgili hiç değildir. Bunu fark edersek bu sevgisizliğin yarasını daha kolay onarabiliriz. Sevilmediğimiz
için değersiz olduğumuzu düşünmeyiz. Ya da herkesin bizi sevemeyeceğini daha kolay anlarız.
Sevgiye muhtaç olmayı yaralayıcı bulmayız.
Çok değerliyiz, çok değerlisin. Sevgiyle kal.

Anahtar Kelimeler

Sevgi, Eksiklik, İhtiya