Sınırlı Çok Kadınla Evlilik İslâmîdir

Sınırlı Çok Kadınla Evlilik İslâmîdir

“Yetimlerin mallarını verin, size ait olan kötü malları onlara ait olan iyi mallarla değiştirmeyin ve mallarınızı mallarına katarak yemeyin, çünkü bu, çok büyük bir günahtır.

Eğer yetim kızlar/yetim kızlar konumunda olan kadınlar hakkında (mehir, nafaka ve ilgi yönüyle) adil davranamamaktan korkacak olursanız, size helâl kılınan beğenebileceğiniz kadınlardan ikisi, üçü ve dördü ile birden evlenebilirsiniz.

Eğer onların arasında da adaletli davranmamaktan korkacak olursanız, biriyle ya da yasal olarak sahib olduğunuz (savaş esiriniz) ile evlenin. Çünkü bu, haksızlık etmemeniz için en uygun olandır.” (Nisâ 2‐3)

Rabbimizin Kur’ânî emirleri ve yasaklarında ve Sevgili Peygamberimizin (sav) bu emir ve yasaklara getirdiği açıklamalarda müslüman erkeklerin birden fazla eş almalarıyla ilgili bir yasak olmadığı gibi, bir emir ve öğüt de yoktur. Yasaklanmadığı için yapılabilir bir işlemdir. Ancak ileride açıklanacak şartlarde görüleceği üzere sınırlandırılmış ruhsat nitelikli bir işlemdir..

Dörtle sınırlı çok kadınlılık olan ve Taaddüd‐i Zevcât olarak da isimlendirilen bu evlilik kurumunun meşrûiyeti yukarıda anlamı sunulan Kur’ân’ın Nisâ sûresinin 3. âyetiyle sabittir. Bu âyetin içeriği, olağanüstü durumlarda ergin yetim kızlarla veya zayıflıkları sebebiyle yetim kızlar konumunda olan kimsesiz kadınlarla ya da yetimleri olan dul kadınlarla evliliğe yönlendirici emir‐öğüt olarak değerlendirilebilirse de, diğer kadınlara şamil olacak şekilde genelliği içinde kabulüne bir engel de yoktur.^[1] Üstelik kabul edilmesini gerektiren “… size helâl kılınan beğenebileceğiniz kadınlardan …” şeklinde özgün bir ifade de vardır..

Bu kurumu gereksiz ve gayr‐ı medenî görmek, Allah’a acz isnad etmekdir ki, bu isnad Müslümanı kâfirlerden kılar.

Pratikte hiç işletilmese bile, her Müslümanın bu kurumu yüce bilmesi gerekir. Savunmayı içerir bir üslûbla yaptığımız incelememizin asıl amacı, bu mukaddes kurumun yüce bilinmesini sağlamak ve böylece îmanların korunmasına yardımcı olmaktır. Yoksa İslâm Dîni’nin öğütlemeksizin özel şartları içinde yalnızca ruhsat verdiğini bilfiil uygulamaya teşvik değildir.

Dörtle Sınırlı Çok Kadınla Evlilik (Taaddüd‐i Zevcât)

Sınırlı Çok Kadınlığın/Taaddüd‐i Zevcâtın Önemi

Taaddüd‐i Zevcât; (birden fazla ve dörde kadar kadınla evlenebilme) insan cinselliği üzerinde gerçekçi olan İslâm Dîni’nin insanlığa sunduğu âbidevî bir yapıdır.¹

Bu muhteşem sosyal kurum ilk nazarda zannedildiği gibi yalnızca erkek cinselliğine hizmet sunan bir kurum değildir. Bu kurum daha çok kadın cinselliğini koruyan, en olumsuz şartlarda bile kadın cinselliğinden gayr‐ı hukûkî bir şekilde ve ahlâk dışı bir biçimde yararlanılmasını engelleyen bir kurumdur.

Taaddüd‐i zevcât; cinsel ihtiyaçları karşılayacak, böylece başta zinâ olmak üzere cinsel suçlardan koruyacak baş kurumdur.

Taaddüd‐i zevcât; değişik ferdî, ailevî ve ictimaî sebebler dolayısıyla yıkılmaya yüz tutabilecek aile binalarını payandalayacak temel kurumdur.

Taaddüd‐i zevcât; her zaman ve mekânda ilgiye ve aile yuvasına muhtaç olacak fakat bekâr erkeklerle evlenemeyecek ileri yaşlardaki kızlara ümit menbaı ve güvence ocağı olacak kurumdur.

Taaddüd‐i zevcât; cinsel sömürüye, kadınların fâhişeleştirilmesine ve yaygın dulluğa karşı çıkacak, cinsel ahlâk ve istikrara tâlip olacak her bir toplumun işletme ihtiyacını duyacağı kurumdur.

Taaddüd‐i zevcât; çıplaklıktan zinâya, cinsel duyguları tahrik edici mûsîkiden eşcinselliğe kadar genişçe bir cinsel haramlar dizisini içeren, cinsel haramlara da değişik cezalar düzenleyen İslâm’ın cinsel nizamına amelî hayatta geçerlilik kazandıracak yardımcı bir müessesedir

Taaddüd‐i Zevcât Kurumunu Tanıyabilmek İçin Gerekli Şartlar

Böylesine önemli ve görkemli olmasına rağmen, ne acıdır ki taaddüd‐i zevcât Müslümanların bile şuurlu bir şekilde kavrayıp, içine sindiremedikleri bir kurum olmuştur.

Hiç şüphesiz bunun yegâne sebebi, taaddüd‐i zevcât aleyhine oluşturulan kültür birikimi değildir. Ana sebep; mü’minlerin yeterli bilgiden yoksunluğudur. Çünkü bu mukaddes kurumu yeterince tanıyabilmek için İslâm’ın cinsel nizamını bir bütün halinde bilmeye, insanın cinselliğini öğrenmeye ve tarihî dönemlerden devrimize kadar devam edegelen cinsel hayatı izlemeye ihtiyaç vardır.

İnsan, Allah’ın (c.c) erkek ve kadın olarak cinsel organlar ve cinsel duygularla yarattığı bir varlıktır. Bu sebeble her erkek ve kadında tatmin bulmak isteyen cinsel arzular vardır.

İlk insan toplumundan zamanımıza kadar insanlar bu arzularını gerçekleştirmek ihtiyacını duymuştur, meşrû veya gayr‐i meşrû olarak cinsel eylemlere koyulmuşlardır. Öylesine koyulmuşlardır ki denenebilecek her şekli denemişler, girilebilecek her yola girmişlerdir.

Zinâ, homoseksüellik ve sevicilik dâhil her türlü cinsel eylemi belgeleyen arkeolojik eserler, yazılı metinler ve Kur’ân‐ı Kerîm, insanlığın yaşadığı bu çok yönlü cinsel hayata, daha doğru bir ifadeyle cinsel azgınlık ve sapıklığa açıklık getirmektedir.

Sözü edilen arkeolojik eserler, ülkemiz dâhil hemen hemen her ülkenin kapalı ve açık müzelerinde teşhir edilmektedir. Mitolojiler cinsel serüvenlerle doludur. Şirkin en korkunç türlerini örneklendiren Eski Yunanlıların çok tanrıcılık şeklindeki sapık inançlarında fâhişe tanrıçalar bile yer almaktadır.

Kur’ân‐ı Kerîm’de başta Lût kavminin sapıklığı olmak üzere, pek çok tarihî toplumun cinsel azgınlıklarına değinilmekte, insanlık hayatını yorumlayan bu âyetlerde çöküşlerin çok tanrıcılık yanısıra cinsel taşkınlık sebebiyle oluştuğu açıklanmaktadır.

Devrimize kadar gölgelerini salan değindiğimiz bu tarihî gerçekleri müşahhaslaştırmamız da mümkündür.

İslâm Öncesi Yedinci Asır Câhiliyetinde Cinsel Hayat

İslâm Dîni’nin Hz. Muhammed tarafından tebliğ edilmeye başlandığı yedinci asır başlarında cinsel hayatın nasıl bir seyir takib ettiğini Arab Yarımadası’dan vereceğimiz köklü ve sıhhatli bir örnekle açıklayacağız.

Vereceğimiz korkunç boyutlarda ki bu örneği Eski Yunan’a ve tarihî Roma’ya da teşmil edebiliriz.

Hz. Âişe (r. anha) şöyle anlatıyor.

Câhiliyet döneminde erkek‐kadın ilişkileri dört çeşitti.

a‐ Bu dört çeşitten biri mü’minler tarafından devrimizde uygulanan şekildir:

Kişi gider, diğer bir kişiden velisi olduğu kadını veya kızını ister. Mehri belirler. Sonra da onunla evlenirdi.

b‐ Bir diğer uygulama da şöyleydi:

Âdetinden temizlendiği zaman kişi karısına şöyle derdi:

Git falanca soylu adamla yatıp çocuk peydahla. Döl alması için gönderdiği adamdan hâmile kaldığı belli oluncaya kadar kişi karısından ayrılır, onunla cinsî münâsebette bulunmazdı. Gebe kaldığı belli olduktan sonra ise istediği zaman karısı ile yatardı.

Kişi bunu, çocuğunun soylu olmasını arzu ettiği için yapardı. Bu tür cinsel ilişkiye çocuk talebi ilişkisi (döl nikâhı) denirdi.

c‐ Üçüncü bir şekil de şöyleydi:

Üç ilâ dokuz arası erkek grubu bir kadına giderler, kadının rızasıyla her biri onunla cinsî münâsebette bulunurdu.

Kadın hâmile kalıp doğurduğu ve doğumu üzerinden bir kaç gece geçtiği zaman, kendisiyle yatan erkeklere haber salardı. Onlardan hiçbiri gelmemezlik edemezdi. Yanında toplanırlar, o da onlara şöyle derdi:

Yaptığınız işin sonucunu gördünüz‐bildiniz.

Daha sonra onların içinden sevdiğinin ismini ortaya atarak doğurduğum bu çocuk senindir derdi. Böylece çocuğun nesebi o adama bağlanırdı. O kişi de çocuğu kabullenmekten kaçınmazdı. d‐ Dördüncü tarz ilişki de, herkese açık fâhişelerle olan ilişkiydi.

Fâhişeler nişan olması için kapılarına bayrak asarlardı. Pek çok insan da bunlarla fuhuş yapmaya gelir, bunlar da gelenlerin her biriyle yatmaktan çekinmezdi. (Sözün özü, arzu eden kişi bunlarla yatabilirdi.)

Fâhişelerden biri gebe kalıp çocuğu doğurduğu zaman, onunla yatan erkekler yanında toplanırlar, kendilerince doğru birtakım usûllerle sözde çocuğun kimden olduğunu tesbit edebilen kişileri de yanlarına çağırırlardı.

Bu kişiler çocuğu, üzerinde ittifak ettikleri şahsa nisbet ederlerdi.

Artık çocuk o adamın oğlu olur, onun adıyla çağrılırdı. O da babalıktan kaçınmazdı…

Hz. Muhammed Peygamber olarak gönderilince devrimizde uygulanan meşrû nikâhın dışındaki câhiliyet dönemine ait bütün cinsel ilişkileri yıkıp yasakladı.^[2]

‐ Salât ve selâm üzerine olsun‐ Allah’ın Resûlü’nün eşi Hz. Âişe vâlidemizin bu açıklaması cinsel hayatın dört şeklini açıklamaktadır.

Diğer hadislerin ve Kur’ân‐ı Kerîm âyetlerinin açıkladığı bir üç şekil daha vardır ki onlar da Müt’a’ nikâhı, eş değiştirme ve gizli dost tutmadır.^[3]

Kur’ân‐ı Kerîm âyetlerinde ve hadislerinde yer aldığına göre, yaygın olmasa bile Arabistan Yarımadası’nda homoseksüelliğin, seviciliğin ve hayvanlarla temasın da bilinip yapıldığı söylenebilir.

(DEvam Edecek)

ALİ RIZA DEMİRCAN

İSLAMİ HABER “MİRAT”

MİRATYOUTUBE

DİP NOTLAR

[1] Nisâ 3 deki “Kadınlar” olarak çevrilen en‐Nisâ’yı, Nisâ 127 çizgisinde kadınların yetimleri (kimsesizleri) veya anne, teyze ve abla gibi yetimleri korumak ve büyütmek konumunda olan kadınlar olarak da anlayabiliriz…

[2] Buhârî Nikâh 36 (6/132), Umdetül‐Karî (Aynî) 20/121‐2.

[3] Müt’a nikâhı için ilgili bölüme bakınız.