SORUMLULUK, KENDİMİZİ FARKETME, GELİŞTİRME VE BÜYÜTME DEĞERİDİR

İyi, doğru, dürüst, düzgün ve güzel bir insan olmak hepimizin aklen en büyük duası, arzusu ve hedefidir. Ancak irade ve kararlılık gösterip mutlaka sorumluluk almak gerekir. İnsanın Allah’a imanı/güveni, ahlâkî teslimiyeti ve insanî duyguları ne kadar engin ve içten ise diğer insanlara ve varlıklara karşı yüklendiği sorumluluğu da o kadar büyüktür ve yürektendir. Çünkü sorumluluk, “Bana ne”ciliğin/egoizmin, sorumsuzluğun, duyarsızlığın karşıtı ve panzehiridir. Çünkü sorumsuzluk, insanlığın katli, vicdanın ve merhametin ölümü, yaşamın zehridir.

Sorumluluk almayan insan, tembelleşir, yozlaşır, radikalleşir, hadsizleşir, kısaca birilerinin veya bir şeylerin kölesi olur. Onun içindir ki sorumluluk/duyarlılık, insanda var olması gereken en büyük değerdir. İnsanı, insan eyleyen ve insanı, insandan üstün kılan tek değerimizdir bu sorumluluk.
Sakın sorumluluk her insanda yoktur demeyin; diyene de inanmayın. Çünkü sorumluluk duygusu, yaratılıştan her bir bireyin fıtratında vardır. Bunun içindir ki sorumluluğun yaşı yoktur; en Küçüğün sorumluluğu en küçük sorumluluktur. En büyüğün sorumluluğu da en büyük sorumluluktur. Yeter ki akıl gibi, irade gibi, vicdan gibi, kas gibi kullanarak, aktivite ederek, geliştirerek ve hayatımızın her noktasında gündemimize ve eylemlerimize taşıyarak ahh bir farkına varabilsek de sorumluluğa da, sorumluya da, kendimize de şahid olabilseydik? O takdirde sorumsuz, duyarsız hiç kimse kalmazdı bu alemde. Ama ne var ki sorumluluk almayan, sormaz, sorgulamaz, iyiye, doğruya, güzele talip olmaz. Bunun için de bir türlü doğruyu bulmaz, bulamaz, kendini geliştirmez, değiştirmez ve dönüştürmez maalesef. Çünkü sorumluluk almak; yük almaktır, risk almaktır. Zora, zahmete, acıya, yokuşa talip olmaktır. Ama sonuçta adam gibi adam ve çok iyi bir insan olmak vardır.

Sorumlu insan, sorar, sorgular ve sorun çözer. Hayatı kolaylaştırır, eşine, işine ve tüm yaşamına ve çevresine pozitif enerji saçar, insanı yaşatır, dünyamızı cennet gibi yaşanabilir bir yurt kılar. Unutmayalım ki, insan insanla yaşar. Ve sorumluluk, insanı, gerçek özgür kılar.

Ama sorumluluktan kaçan ise ne sorar, ne sorgular, sadece sorun yaratır. Bu negatif enerjisi ile, tembel yaşamıyla hayatı ve çevresini karartır da karartır. Böyleleri egoisttir, narsisttir ve sadisttir maalesef. Bir de sorumluluktan kaçmanın adını, özgür olmak, özgürce takılmak koymazlar mı? Varsa yoksa tek kendileri, çıkarları, egoları, haz ve hızları vardır. Bu dar ve küçük bir dünyalarının neresindedir özgürlük?… bunun adı özgürlük değil; hazır lop konforu, tembelliği, yan gelip yatmayı ve rahat olmayı seçmektir. Oysa gerçek özgürlük, sorumluluk ister, zoru başarmayı ve başarıp büyümeyi ister. Şu kesin ki; sınırsız özgürlük ve sıfır sorumluluk, bela olarak insana yeter de artar bile.

SORUMLULUK, aklın, iradenin ve vicdanın eyleme dönüşmüş halidir. Sözün özü; SORUMLULUK TAKVADIR. TAKVA, DUYARLILIKTIR, MANEVÎ BAĞIŞIKLIK SİSTEMİDİR VE SORUMLULUK BİLİNCİDİR.

BİLİNÇ ise aklın, iradenin ve vicdanın aktif faaliyetidir… bu faaliyet var ise takva vardır, sorumluluk bilinci diridir ve o insan duyarlıdır, merhametlidir, adam gibi adam, iyi ve güzel insandır ve’s-selam.

NURİ ÇALIŞKAN 

İSLAMİ HABER “MİRAT”  -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ