TRT ve Kur’an-ı Kerim yarışması

Şaban DOĞAN

Peygamberimiz’in (sav) “Allahım, Recep ve Şaban aylarını bize mübarek kıl ve bizleri Ramazan ayına ulaştır” diye dua ettiği mübarek üç aylar, 13 Şubat günü başlayacak inşallah.

Her ne kadar üç ayların başlangıcına bir müddet daha olsa da TRT’de her yıl Ramazan ayının vazgeçilmezi haline gelen “Kur’an-ı Kerim’i güzel okuma yarışmasının” başvuru ilanları şimdiden başladı. Yarışmaya katılmak isteyenler için başvuru adresleri TRT’nin kanallarındahergün defalarca yayınlanıyor. Dolayısıyla bendenizin de bu konuda teklifim olacağından dolayı, şimdiden bir yazı yazmayı kendimce uygun buldum. Dikkate alınır veya alınmaz bilemiyorum. Alınacağını da pek zannetmiyorum ama biz hatırlatma vazifemizi yapalım ki, yüce rabbim katında bazı noktalarda ki sorumluluğumuzdan kurtulmaya çalışalım.

 Müzemmil suresi 4. Ayeti kerimesinde yüce rabbimiz şöyle buyurmaktadır:

أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا

“Yahud artır ve Kur’an oku, tertil ile yavaş yavaş güzel güzel”

Evet, Kur’an-ı Kerimi tertil üzere yani tecvid kurallarına göre ağır ağır okumak yüce rabbimizin biz kullarına emridir. Çeşitli makamlar ile yüce kitabımızı okumak, hem okuyan için hem de dinleyenler için büyük bir zenginliktir. Kur’an okumanın aynı zamanda bir zikir olduğunu da düşünürsek, zikirlerin kalbi cilaladığından hareketle, yüreklerimiz yumuşar, yüce rabbimizin ve Rasulü kibriya efendimizin sevgisiyle doluverir.

Ancak, Kur’anı Kerimi istiklal ve istikbal şairimizin dediği gibi;

“Ya açarız nazmı celilin bakarız yaprağına,

Yahut üfler geçeriz bir ölünün toprağına.

İnmemiştir Kur’an hele bunu hakkıyla bilin,

Ne mezarlıklarda okunmak, ne de fal bakmak için” formatına evrilmesi, yapılanı yarışmadan öteye taşıyamayacağı gibi, gönüllere tesirini de azaltacaktır diye düşünüyorum. Tabi bu sadece benim düşüncem değil. Etrafımda yakın diyalog içinde olduğum insanların neredeyse tamamına yakınının ortak düşüncesi…

Yarışmacıların okuduğu aşrı şerifler arasında, Osman Egin hocanın okunan ayetlerden birinin meal ve tefsirini vermesi ve ayetlerin günümüze yansımalarına değinmesi, bu programın kanımca en önemli kısımlarından bir tanesi. Öyle ya… Yüce kitabımız Kuran-ı Kerim, okunmak, anlamak ve anladıklarımız ile amel etmek üzere gönderildi.  

Hani bazı sahabe efendilerimiz Aişe annemize “Peygamberimiz’in (sav) ahlakı” üzerine sorular sormuşlar ve Aişe annemizden:

“Siz Ku’an okumuyor musunuz? O’nun ahlakı Kur’an idi.” cevabını almışlardı.

Bizlere ve özellikle gençlerimize mihmandar olacak bir hadisi şeriftir bu…

“Kur’an-ı okumak ve hükümleriyle amel etmek.”

O zaman bu güzel yarışmanın formatında bir değişiklik yapılmalı diye düşünüyorum. Katılımcılar, güzel ses ve makamlarıyla yine tertil üzere Kuranı Kerimi okusunlar ve gönüllerimizi hoş bir seda misali fethetsinler. Ama tilavetlerinden sonra da okudukları ayetlerden, bağlamı içinde bir beş-altı dakika söz etsinler. %70 tilavet’den puan veriliyorsa %30’da hitabetten puan verilebilir. Bu yapılmalıdır diye düşünüyorum.  Zaten oraya katılan yarışmacıların neredeyse tamamına yakını, cami görevlisi hocalarımız. Hepsi bu konuda eğitimli insanlar. Camilerinde vaaz verebilen bu hocalarımız, okudukları ayetler hakkında da birkaç cümle söyleyebilecek kadar ehliyet sahibi insanlar. O zaman bu güzel programın formatında yapılacak bu değişiklik, yıllardan beri devam eden yarışmaya ayrı bir güzellik ve zenginlik katacak, dinleyiciler de o kısa sohbetlerden kendi hisselerine düşeni alacaklardır.

Yüce Rabbimiz İsra Suresinin 82. Ayetinde şöyle buyuruyor:

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْاٰنِ مَا هُوَ شِفَٓاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِن۪ينَۙ وَلَا يَز۪يدُ الظَّالِم۪ينَ اِلَّا خَسَاراً 

“Biz Kur’an’dan öyle bir şey indiriyoruz ki; o mü’minler için bir şifa bir rahmettir; zalimlerin ise sadece ziyanını arttırır.”

Eğer bizler, Kur’an-ı Kerim’in hayatımıza şifa ve rahmet olmasını istiyor ve arzuluyorsak, o’nun hayatımıza anlam katmasına izin vermemiz gerekiyor. Ku’an-ı ve peygamberimiz’in (sav) sünnetini hayatımızın merkezine alarak yaşamamız; seküler hayatın debdebeleri arasında daralan gönüllerimizi, Kuran ayetleri ve bize mesajlarıyla yoğurarak ilahi mesajın kalplarimizi inşirah eylemesine izin vermeliyiz.

İsterseniz, konumuz Kur’an-ı Kerim olunca yine hisse çıkarmamız gereken bir ayet sunalım ve muhatabı tamamen Müslümanlar olan bu ayet üzerinde tefekkür edelim. Şöyle buyuruyor yüce rabbimiz lokman suresi 32. ayetinde:

ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذ۪ينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَاۚ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِه۪ۚ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌۚ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِاِذْنِ اللّٰهِۜ ذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَب۪يرُۜ 

“Sonra biz kullarımızdan seçtiklerimizi o kitaba mirasçı kıldık. Onlardan kimi kendine kötülük eder, kimi orta bir durumdadır, kimi de Allah’ın izniyle hayır işlerinde yarışır; işte büyük fazilet budur”

Şimdi gelin hep birlikte, bu ayeti kerimenin üç grupta topladığı Kur’an mirasçılarından, “Hangi grubun içinde yer alıyoruz?” diye düşünelim. Düşünürken de bu yarışmaya gözlerimiz ile değil, Hac suresi 46. ayeti kerimesinde işaret edildiği gibi kalbimiz ile kalp gözümüz ile bakalım.

“Şu bir gerçektir ki gözler körleşmez, fakat göğüslerde ki kalpler körleşir”

Selam, saygı ve muhabbetlerimle…