
Modern dünyanın üzerine inşa edildiği mevcut ekonomik düzen, insanlığa refah ve özgürlük vaat ederek yola çıkmış olsa da bugün geldiği noktada devasa bir eşitsizlik makinesine dönüşmüştür. Bu sistemin temel işleyiş yasası son derece açık ve acımasızdır: Zenginlerin serveti katlanarak büyürken, toplumun ezici çoğunluğunu oluşturan emekçiler, üreticiler ve dar gelirliler her geçen gün daha derin bir yoksulluğa mahkûm edilmektedir. Adaletsiz paylaşım ve hak gasbı üzerine kurulu olan bu yapı, artık sadece ahlaki bir çöküşü değil, aynı zamanda iktisadi ve toplumsal açıdan sürdürülemez bir tıkanmayı ifade etmektedir.
Kapitalist zihniyetin en belirgin özelliği, sınır tanımayan bir doyumsuzluk ve kâr hırsıdır. Bu düzende insan; onuru, emeği ve manevi değerleriyle var olan bir özne değil, yalnızca üretim sürecinin bir maliyeti ve tüketim çarkının bir dişlisi olarak görülür. İşçinin alın teri, emeklinin yıllarca verdiği birikim ve üreticinin emeği; finansal spekülasyonlar, tekelci piyasalar ve faiz mekanizmaları aracılığıyla sistematik olarak gasp edilmektedir.
Üretmeden kazanan, sadece sermaye gücüne dayanarak servetine servet katan bir azgın azınlık, küresel kaynakların neredeyse tamamını elinde toplamaktadır. Oysa Kur’an-ı Kerim, servetin belli ellerde toplanmasını açıkça yasaklayarak temel bir iktisadi ilke koyar: “Ta ki (o mallar), içinizden yalnız zenginler arasında dolaşan bir servet (ve güç) haline gelmesin.” (Haşr Suresi, 7). Bugün bu ilahi uyarının tam tersi yaşanmakta; servetin dar bir zümrede tekelleşmesi, toplumsal vicdanı yaralayan derin bir uçuruma dönüşmektedir.
Tüketim ekonomisi üzerine kurgulanan bu sistem, insanları sahte ihtiyaçlarla borçlandırarak modern bir kölelik düzeni yaratmaktadır. Reklam ve algı yönetimiyle sürekli daha fazlasını tüketmeye zorlanan bireyler, ömürlerini bankalara ve finans kuruluşlarına olan borçlarını ödemekle geçirmektedir. Sistemin can damarı olan faiz, emeği sömürerek paranın paradan kazanılmasını meşrulaştırmakta ve yoksulu daha da ezmektedir. Kur’an’da faiz yiyenlerin durumu “şeytanın çarptığı kimsenin kalkışı”na benzetilerek bu düzenin yol açacağı toplumsal ve ruhsal yıkıma dikkat çekilir (Bakara Suresi, 275). Doğayı, kaynakları ve insan emeğini acımasızca sömüren bu büyüme modeli, ekolojik yıkımlara ve derin toplumsal buhranlara yol açmaktadır. Kendi ürettiği krizlerle boğuşan bu düzenin insanlığa huzurlu bir gelecek vaat etmesi mümkün değildir.
Gerçek kurtuluş; insanı sömüren, güçlüye haklılık tanıyan ve maddeyi her şeyin merkezine koyan beşeri ideolojilerden tamamen uzaklaşmakla mümkündür. İnsanlığın ihtiyacı olan şey, mülkiyeti mutlak bir tahakküm aracı olarak değil, Allah’ın insanlara toplumsal fayda için verdiği bir “emanet” olarak gören adil bir anlayıştır. Kur’an’ın “Mallarında, muhtaç ve yoksullar için bir hak vardır” (Zâriyât Suresi, 19) hükmü, paylaşımı bir lütuf olmaktan çıkarıp zorunlu bir hak olarak tanımlar.
İslam’ın esenlik ve adalet vaat eden tevhid ilkesi, tam da bu noktada köklü bir çıkış yolu sunar. Peygamber Efendimizin (s.a.v.) “İşçiye ücretini teri kurumadan veriniz” emriyle emeğin kutsallığının korunduğu; zekât, infak ve vakıf gibi kurumlarla servetin tabana yayıldığı bir iktisat anlayışı, sömürü düzeninin tek panzehiridir.
Azınlığın refahı için çoğunluğun feda edildiği kapitalist sistem, insanlık onuruyla bağdaşmamaktadır. Kalıcı huzur ve toplumsal barış, ancak hak, emek ve adalet eksenli bir paylaşım ahlakının yeniden inşa edilmesiyle sağlanabilir.
Babil’de Irak Ordusuna Sevinçli Karşılama: İran’a Yakın Silahlı Gruplara Tepki Büyüyor Irak’ın Babil vilayetinde halk,…
İNSANIN SAHİP OLMA ARZUSU, NEFSİN DOYUMSUZLUĞU VE KULLUK BİLİNCİ İnsan, sadece etten ve kemikten ibaret…
İSRAİL’DEN ATEŞKES İHLALİ: ÇEKİLDİĞİ BÖLGELERE YENİDEN GİRDİ! İsrail ordusu, Gazze Şeridi’nde ateşkes anlaşması kapsamında daha…
12 YIL SONRA TÜRKİYE HATTI YENİDEN DEVREDE! Irak, 2014’ten beri kapalı olan eski Kerkük-Ceyhan boru…
PEYGAMBERİMİZİN KABRİNE UZANAN GİZLİ TÜNEL: NÛREDDİN ZENGÎ'NİN MEDİNE SEFERİ 1162 yılında yaşandığı rivayet edilen hadise,…
İNSANLIĞA RAHMET OLMAK Rahmet olmak nedir? Rahmet olmak, yalnızca insanlara merhamet göstermek, güzel söz söylemek…