AH ŞU GÖNLÜM

Razı edemedim huysuz gönlümü

Dur bir dinle dedim, söz dinlemedi

Kızmam, kırıştırmam da şu anlımı

Lâkin anla dedim, söz dinlemedi

Baktım ki demekle yüzü gülmüyor

Boş dolmaz, doluya koysam almıyor

Âh ah! Sözlerimin kârı olmuyor

Danış senle dedim, söz dinlemedi

Âh! Gemi azıya almış kin güder

Dedim, işin sonu kötüye gider

Ne ederse kişi kendine eder

Beni tınla dedim, söz dinlemedi

Zaman gaddar, nice düzen dağıttı

Bir değirmen gibi insan öğüttü

Sana da acımaz, âlem ağıttı

İster ağla dedim, söz dinlemedi

Aldırma çapsızın bakıp çapına

Üzümün çöpüne, armut sapına

Keskin sirke, zarar verir küpüne

Nefsi bağla dedim söz dinlemedi

Senin tecrübene, bunca yaşına

Bakmazlar gözüne hem de kaşına

Makul ol, aklını al da başına

Kerem eyle dedim, söz dinlemedi

İkna etmek asla mümkün olmadı

Nasihatten, va’zdan öğüt almadı

Teskin olup özde karar kılmadı

Sonu düşle dedim söz dinlemedi

Mustafa Topal