Anne neden Allah’ı göremiyoruz

Şeyma DEMİRCAN NAMAZCI

Çocuklara her fırsatta Allah’ı anmak ve anlatmak onlarda geniş bir bakış açısına ve düşünce dünyasına sebep olur. Özellikle 5-6 yaşlarına gelen çocuklar dünyayı ve tüm yaratılmışları( büyüklerinin kazandırdığı bakış açısı ile) daha fazla sorgulamaya başlayacak ve bunun sonucu olarak da çok fazla soru sormaya başlayacaklardır. İşte bu sorulara kaçamak cevaplar vermemek, onları tatmin edici açıklamalarda bulunabilmek o zamana kadar vermeye çalışılan Allah inancının kuvvetlenmesi için çok önemlidir.

Bizim bu konuda yıllardır tecrübe edindiğimiz, yetişkinlerin cevaplamakta, somut örnekler haline getirebilmekte en çok zorlanabildiği soruların “ Allah nerede? Ve Allah’ı neden göremiyoruz ?? olduğudur.

Allah nerede sorusuna verebileceğimiz cevabı daha önceki yazımızda örneklemiştik. Şimdi ise “anne, baba neden Allah’ı göremiyorum?” sorusu ile karşılaştığımızda nasıl cevap vereceğimize ya da çocuğun sormasını beklemeden nasıl izah edebileceğimize dair örnekler vereceğiz.

Anne Allah’ı neden göremiyorum?

Çocuk: “Anne Allah’ı neden göremiyoruz?”

Anne: “ Var olduğunu bildiğimiz ama göremediğimiz, sadece hislerimiz, duygularımızla anladığımız varlıklar vardır, mesela beni seviyor musun oğlum??”

Çocuk: “Çoook seviyorum anneciğim.”

Anne: “Peki sevgin nerede? göster bakalım.”

Çocuk: “(çocuk kollarını açar) işte bu kadar. Hatta daha da çok. Dağlar kadar..”

Anne: ”Peki bana verebilir misin? Dokuna bilir miyim sevgine??”

Çocuk: “dokunulmaz ki…”

Anne: “Evet dokunulmaz  ve gözle görülmez sevgimiz, ancak örneklendirebiliriz. Ama ben beni çok sevdiğini biliyorum.”

Anne: ”Hadi bahçeye çıkalım şimdi derin bir nefes alalım yaşamak için oksijene ihtiyacımız var öyle değil mi? Ama aldığımız nefesi oksijeni görebiliyor musun??

Çocuk: “Hayır göremiyorum.”

Anne: “Hatta şu an hava çok soğuk, soğuğu görebiliyor musun??”

Çocuk: “Bende çok üşüdüm anneciğim, pencereden bakınca hava bu kadar soğuk görünmüyordu. Ama çok soğukmuş.

Anne: “ Evet havanın soğuk olduğunu hissedebiliyoruz, ama göremiyoruz. Tıpkı Allah’ın var olduğunu bildiğimiz, yarattıklarından bazılarını görebildiğimiz ama bazılarını da göremediğimiz gibi.

Çocuk: “Evet anneciğim gerçekten de bazı şeyleri göremiyoruz.”

Anne:” Bak abin bugün okula gidemedi, hasta dinleniyor. Doktor amca vücuduna bazı mikrop ve bakterilerin girdiğini ve Onu hasta ettiğini söyledi. Bunu öğrendik ve abin için ilaç aldık. Ama abinin vücuduna giren mikropları görebiliyor muyuz??”

Çocuk: ”Hayır göremiyoruz.”

Anne: “İşte böyle göremediğimiz ama var olduklarını bildiğimiz gerçekler var, Allah’ı göremiyoruz ama onun var olduğunu merhametinden, bizim için birçok şeyler yaratmasından biliyoruz.”