Avrupa Sokaklarında Öfke: Kendiliğinden mi, Yönlendirilen Bir Dalga mı?

Avrupa‘nın farklı ülkelerinde yükselen toplumsal tepkiler, kıtanın siyasi ve ekonomik dengelerini yeniden tartışmaya açıyor. Hayat pahalılığına isyan edenler, özgürlüklerinin kısıtlandığını düşünenler, eğitim sistemindeki sorunlara dikkat çekmek isteyen öğrenciler… Her birinin dile getirdiği farklı bir sıkıntı, farklı bir talep var.

İnsanların hak aramasına, adalet istemesine, ekonomik darboğaza karşı sesini yükseltmesine kimsenin itirazı olamaz. Ancak haklı taleplerin şiddete dönüşmesi, sokakların yakılıp yıkılması ve kamu düzeninin hedef alınması, hak arama mücadelesine gölge düşürüyor. Çünkü haklı olmak, her yöntemi meşru kılmaz.

Peki, Avrupa sokaklarında yükselen bu öfkeyi yalnızca ekonomik sıkıntılarla ve siyasi hoşnutsuzluklarla açıklamak yeterli mi?

Öfkenin arkasındaki görünmeyen eller

Fransa‘da başlayan, İtalya, İspanya ve başka Avrupa ülkelerine uzanan toplumsal hareketleri değerlendirirken gözden kaçırılmaması gereken bir gerçek var: Toplumsal huzursuzluklar, zaman zaman dış aktörlerin müdahalesine, provokasyonlara ve siyasi manipülasyonlara açık hâle gelebilir.

Burada özellikle Siyonist siyasi çevrelerin etkisinin bulunup bulunmadığı sorusu da araştırılmaya değer. Bu, kanıtlanmış bir olgu gibi sunulmamalı; fakat uluslararası güç mücadelelerinin toplumsal olaylar üzerindeki muhtemel etkileri de peşinen göz ardı edilmemeli.

İsrail’in Gazze’ye yönelik saldırıları sonrasında Batılı liderlerin Netanyahu yönetimine verdikleri destek, zamanla Avrupa kamuoyunda ciddi tepkilerle karşılaştı. İspanya gibi ülkelerde İsrail politikalarına yönelik eleştiriler belirginleşirken, bazı Avrupa başkentlerinde İsrail hükümetiyle ilişkiler de tartışma konusu oldu.

Tam da bu noktada şu soruyu sormak gerekiyor: Avrupa toplumlarının öfkesini kimler, hangi amaçlarla kullanmak isteyebilir? Birbirinden farklı toplumsal talepler, belli siyasi hesapların aracı hâline getirilebilir mi? Dijital propaganda, yapay zekâ destekli içerikler ve koordineli sosyal medya kampanyaları, kamuoyunu yönlendirmek için kullanılabilir mi?

Asıl mesele: Öfkeyi kim yönetiyor?

Unutmayalım ki toplumsal hareketlerin gerçek mağdurları çoğu zaman hayat pahalılığı altında ezilen, geleceğinden kaygı duyan ve adalet arayan sıradan insanlardır. Onların samimi taleplerinin provokatörler tarafından istismar edilmesi, en çok yine bu insanlara zarar verir.

Avrupa sokaklarında yaşananları değerlendirirken ne insanların haklı taleplerini küçümsemeli ne de her gelişmeyi görünmeyen bir merkezin planına bağlamalıyız. Yapılması gereken, olayların arka planını araştırmak, olası dış müdahaleleri sorgulamak ve iddiaları delillerle sınamaktır.

Çünkü asıl tehlike yalnızca sokakların ateşe verilmesi değildir. Asıl tehlike, insanların gerçek sorunlarının başka güçlerin siyasi hesaplarına malzeme edilmesidir.

Avrupa’da insanlar kendi gelecekleri için mi sokağa çıkıyor, yoksa onların öfkesi başka hesapların aracı hâline mi getiriliyor? Bu sorunun cevabı sloganlarda değil, olayların arka planını aydınlatacak ciddi ve tarafsız bir araştırmada saklıdır.

İSLAMİ HABER “MİRAT”

YOUTUBE