Baş Cinsel Haramlar “Sevicilik”

Baş Cinsel Haramlar Sevicilik

Sevicilik yapan kadınlarınızın bu suçlarının isbatı için içinizden dört şahit bulun. Eğer şâhitler bu suçu işlediklerine tanıklık ederlerse, suçlu kadınları ölüm alıp götürünceye veya Allah onlara (tövbe ve evlilik gibi) bir çözüm yolu gösterinceye kadar onları evlerinde gözetim altında tutun.” (Nisâ, 15)

İslâm Dîni’nde homoseksüellik gibi haram kılınan bir cinsel eylem de seviciliktir.

Allah’ın Resûlü’nün hadîslerindeki adı Sihâk olan sevicilik (lezbiyenlik) kadın kadına sevişerek, cinsel tatmin aramaktır.

Haram olan bu cinsel sapıklık türünde kadınlardan biri erkek mevkiinde olup, sevicidir. Diğeri de edilgen durumundadır.

İslâmî kaynaklara göre tarihî oluşumu ve gelişimi itibariyle homoseksüellik gibi sevicilik de Lût toplumuna dayanmaktadır.

Ülkelerinin altı üstüne getirilen ve üzerlerine taş yağdırılan Lût kavminin, erkekleri yanı sıra kadınlarının da azâba uğratılmalarının sebebi, îmansızlıkları yanısıra aralarındaki sevicilikleri olmuştur.

Hz. Huzeyfe, Allah’ın Resûlü’nden öğrendiği bu gerçeği şöyle dile getiriyor:

“Erkekleri erkekleriyle, kadınları da kadınlarıyla yetinince Lût kavmine azap erişdi.”^[1]

Sevicilik hiç şüphesiz Allah’ın kurduğu cinsel düzene aykırılık, nesli kesmek, gerçek cinsel tatminden uzaklaşarak, nefse zulmetmek ve kadın toplumunu cinsel anarşiye itmek olduğu için haram kılınmıştır.

Kur’ânda Sevicilik Yasağı

Görüşlerine bizim de katıldığımız bazı İslâm âlimlerine göre Kur’ân‐ı Kerîm’in Nisâ Sûresi’nin 15. âyeti sevicilikle ilgilidir. Âyetin lafızları bu anlayışı doğrulamaktadır:

“Sevicilik yapan kadınlarınızın bu suçlarının isbatı için içinizden dört şahit bulun. Eğer şâhitler bu suçu işlediklerine tanıklık ederlerse, suçlu kadınları ölüm alıp götürünceye veya Allah onlara (tövbe ve evlilik gibi) bir çözüm yolu gösterinceye kadar onları evlerinde gözetim altında tutun.”

Sünnet’de Sevicilik Yasağı

Allah’ın Resûlü, seviciliğin haramlığını/yasaklığını bildiren hadîslerinde şöyle buyurmuştur:

[“Kadınlar arasında sevicilik zinâ’dır; zinâ gibi haramdır.”

“Kadınlar kadınlarla, erkekler de erkeklerle yetininceye kadar Kıyâmet kopmayacaktır.”

“Üç zümrenin “Allah’dan başka ibâdet olunacak; yasalarına boyun eğilecek hiçbir ilâh yoktur” şeklindeki îmanî şehâdetleri, Allah katında kabul olunmaz.

Bunlar (tabîi ve helâl görerek) yapan ve yapılan homoseksüeller, seven ve sevilen seviciler, bir de (zulmü meşrûlaştıran) zâlim devlet başkanı (ve yöneticiler)dir.”]^[2]

“Ümmetim, helâl/yapılabilir meşrû işlem görerek birbirleriyle la’netleştikleri, alkollü içkileri içtikleri, erkekleri tabîi ipekten elbise giydikleri, şarkıcı câriyeler besledikleri, erkekleri erkekleriyle, kadınları da kadınlarıyla cinsel ilişkiye girdikleri zaman yıkıma uğramaları kaçınılmaz olur.”^[3]

Sunulan hadîslerdeki ifadeler, sevicilikten sakındırıcı uyarılar olarak değerlendirilmelidir.

Seviciliğin Sebebleri

Kadınlar zâviyesinden bakıldığında yukarıda homoseksüelliğe götürücü sebebler olarak zikrettiklerimizin hemen hemen hepsi seviciliğin de sebebleridir:

a-Bekârlık ve sürekli beraberlik,

b-Giyimde, sözde ve davranışda erkekleşmek,

c-Kadınlar olarak birbirleri yanında göbekle diz kapakları arasını açmak ve bakılması haram kılınan bu vücût bölümüne bakmak ve sağlık sorunu olmaksızın kadınlara etek temizliği yaptırmak,

d-Kızkardeş olsalar bile, on yaşını aşan kız çocuklarını bir arada yatırmak,

e-Yetişkin kızlar ve kadınlar olarak vücûtlar temas edecek şekilde bir yorgan altında yatmak…

Bütün bunlar sevicilik sebeplerindendir. İrade kullanılarak oluşturulan bu sebeblerin her biri de İslâm’da yasaklanmış; haram kılınmıştır.

Seviciliğin Fideliği Olarak Hamamlar ve Güzellik Salonları

Bu sebebler arasında yer alan “Avret yerini (göbekle diz kapakları arasını) açmak ve avret yerine bakmak,” sebebine bağlanabilirse de, hüküm bakımından ayrıcalığı olması nedeniyle kadın hamamlarına özel bir sevicilik sebebi olarak bakmakta da yarar vardır. Zira Allah’ın Resûlü: “Allah’a ve Âhiret Günü’ne îman eden kimse hamama ancak peştemal örtünerek girsin.” buyurarak, üzerlerine örtü almaları halinde erkeklere umûmî hamamlara girme ruhsatını verirken, kadınlara yalnız tedâvi amacıyla izin vermesi, bu yerleri sevicilik zâviyesinden bakarak değerlendirmemizi gerekli kılmaktadır.^[4]

Önce ilgili hadîsi sunalım.

Eşi Hz. Âişe (r. anha) yabancı topluluklardan kendilerine intikal eden haberler sonrasında olacak Allah’ın Resûlü’ne sordu:

‐ Hamamlarla ilgili olarak ne buyurursunuz Ya Resûlallah?

‐ Benden sonra, yaşadığınız cemiyetlerde hamamlar yapılacak. Ne var ki kadınlarınız için hamamlarda hayır yoktur.

‐ Ya Resûlallah! Kadınlar hamama peştemal tutunarak girecekler. (Ne sakıncası olabilir?)

‐ Hayır hayır sanıldığı gibi değil. Kadın, vücûdun alt ve üst kısımlarını örten elbiseler içinde ve başörtüsünü takınmış bir şekilde girse de (onlar için hamamlarda hayır yoktur.) Zira kocasının evinden başka bir yerde elbisesini çıkaran her bir kadın, Rabbi ile arasındaki kendisini koruyan perdeyi sıyırmış olur.”^[5]

Allah’ın Resûlü bu hadîsiyle kadınların hamama gitmesini yasaklamıştır. Ancak O, bu yasağı üzerinde ısrarla durmuş, aşağıdaki hadîslerde görüleceği üzere giderek şiddetini artıran bir üslûpla bu yasağını pekiştirmiştir:

[“… Kadınlarınızdan Allah’a ve Ahiret Günü’ne îman edenler sakın ha (umûma mahsus) hamamlara girmesinler.”

“… Allah’a ve Âhiret Günü’ne îman eden kişi karısını (ve kızlarını) hamama sokmasın.”]^[6]

Açıkça anlaşılacağı üzere kadınların umumî hamamlara gitmeleri yasaklanmıştır. Bu yasağın Allah’ın Resûlü’nün izni ile meşrûlaşmış bir tek istisnası vardır. O da kadınların kadın hamamları ve ılıcalarına ancak tedavi amacıyla ve göbekle dizler arasını örterek girebilmeleridir. Çünkü Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:

“… Kadınlarınızı hamamlara gitmekten men ediniz. Ancak hasta ve lohusa kadınlara izin veriniz.”^[7]

Kadınlar için hamam yasağının getirilmesinin bir sebebi, utanma duygusunu zayıflatabilmesi ise, diğer bir sebebi de kadınların vücût özelliklerinin diğer kadınlar tarafından kocaları, babaları ve oğulları yanında anlatılabilir olması, sonuç olarak da mahremiyetlere nüfûz edilmesidir. Ama ‐Allah bilir‐ asıl sebep hamamların seviciliğe fidelik olabilmesidir. Nitekim olmuştur da.

Bizim târihimizde umûmî erkek hamamlarından çok, kadın hamamları cinselliğe mevzu olmuştur. Şuyû bulan sapıklıklar romanlara bile konu edilmiştir.

Tıbbî zarûretler dışında kadınların kadın hamamlarına gitmesini yasaklayan Peygamberî düstûru ölçü alarak, devrimizdeki güzellik ve jimnastik salonlarına gidilmesini, sakıncalı olan yerler içinde değerlendirmek mümkündür.

Hele hele Müslüman kadınların sözde güzellik uzmanları olan erkek kişilere ve kuaförlere makyaj ve saç yaptırmaları, hiç şüphesiz açık bir haramdır.

(Devam Edecek)

ALİ RIZA DEMİRCAN

İSLAMİ HABER “MİRAT”

MİRATYOUTUBE

DİP NOTLAR

[1] Kurtûbî Ankebût 29 (13‐342). Lût kavminin kadınlarının azaplandırılması kadınların lezbiyenleşmesi sebebiyledir. (İbn Kesîr, Araf 82)

[2] Sırasıyla bak. el‐Camiüs‐Sağir 2/33; Levâmiül‐Ukûl 5/113, et‐Tergîb 3/289; M. Zevâid 6/272.

[3] et‐Teşriü‐Cinâil‐İslâmî 2/368; Beyhakî’den Hüsnül‐Üsveti Hurmet‐ü “ “İstimtain‐Nisâi Bin‐Nisâi.

[4] Hamama gidenlerin bir kısmı avret yerlerini korumadıkları için, bazı İslâm bilginleri fazîlet sâhibi dindar erkeklerin hamama gitmelerinin sakıncalı olduğu görüşünü ileri sürüyorlar. Gidilmesinde zarûret olmadıkça, biz de aynı görüşü paylaşıyoruz. Bak. Kurtûbî Nûr 31, (12/224)

[5] M. Zevâid 1/278.

[6] M. Zevâid 1/278, Tirmizî Hn. 2802.

[7] Ebû Davûd Hammam 1