BİR YEL GİBİ ESİP GEÇME HAYATIMIZDAN EY RAMAZAN!

O bir mevsim gibi gelip geçmeye değil; aklımıza, vicdanımıza, irademize ve hayatımıza bir iz bırakmaya gelen hakikat yüklü koca bir kervandır Ramazan.

Yoktu adı-sanı, bilinmezdi namı-şanı ve 12 aydan bir aydı Ramazan; sessiz, sakin ve mütevazi. Derken yüreğine KUR’AN diye bir Nur, bir Zikir, bir Furkan ve bir Hidayet/rehber indi. Gecesini 83 yıla denk kadir-kıymeti yüce bir geceye, kendini de 11 ayın sultanı mübarek bir aya ulaştırıverdi.

Bir baktık, hayat yeni bir hayat, dünya yeni bir dünya, insan yepyeni bir insan oluvermiş. Muhteşem bir inkılap ve yepyeni bir medeniyet; RAHMET MEDENİYETİ doğmuş. Evet! Kur’an, Ramazanın anası, Ramazan, orucun anası, oruç, takvanın/duyarlılık ve sorumluluk bilincinin anası. Takva da insanın insaniyetinin anası olarak orijinal İNSAN EKSENLİ RAHMET MEDENİYETİNİ dünyaya hediye etmişti.

M.610’dan bugüne nisyan/unutkanlığı ile tescilli insana adeta; “Aman kendini, rahmetini, medeniyetini ve anaların anası Kur’an’ını unutma!”. Uyarı nöbeti için mübarek Ramazan, döner döner gelir her yıl… Nöbetine, uyarı görevine o kadar hassastır ki Ramazan, her yıl 10 gün önce gelir. Sanki bizi çok özlemiş heyecanıyla hem de …
Doğru varlığın gözbebeği insanı, Kur’an’ın, Ramazan’ın ve orucun özlemesi gerçekte Allah’ın özlemesidir. Çünkü insanda Allah’ın büyük umudu var. Yeryüzünün halife’si insanda, dünyayı yaşanabilir bir cennet yurdu ve hayatı da hakikat, adalet, merhamet, liyakat, meşveret merkezli bir medeniyet emanetinin bekçisi, sorumlusu kıldığı insanda Allah’ın büyük umudu ve beklentisi var.
İşte ramazanlar bu umudun muştusu/müjdecisi ve uyarıcısıdır.

İnsanoğlu ve de müslümanlar ne kadar alır ve satar, ne zaman İNSAN VE RAHMET MEDENİYETİNİ kurar göreceğiz bakalım.

Ey insan! boğazından geçene hassasiyetle bakıp duruyorsun, aman GDO’lu olmasın, sağlığımı bozmasın, hele hele kanseri, veremi, çaresiz derdi sarmasın başıma diye titrer durursun da gözden ve kulaktan girene hiç aldırmazsın. Oysa esas rızık, boğazdan geçen değil, kulak ve gözden girip de akla ve kalbe/vicdana varandır. Aman dikkat et! aklına ve vicdanına varan bu rızık, nimet de olur, nekbet de, şifa da olur, zehir de. Ya yaşatır ya öldürür, ya sevindirir yâ da süründürür. Lütfen şunu unutma, bu âlemde her şey eskir ve eskitir seni. Ama eskimeyen ve sahibini de eskitmeyen tek rızık, hakikattir, vahiydir/Kur’an’dır. Allah Rasûlünün, “Allahım faydasız bilgiden Sana sığınırım.” yakarışı bizim de fiilî ve kavlî duamız olsun inşallah. “اللهم إني أعوذ بك من علم لا ينفع، ومن قلب لا يخشع، و من نفس لا تشبع، ومن دعوة لا يستجاب لها.” “Allah’ım faydasız ilimden, ürpermeyen kalpten, doymayan gözden, kabul olunmayan duadan Sana sığınırım.”(Müslim,4/2088,hn.2722)

Aristo’ya “efendim size bir şey söyleyeceğim” diyen gence:
— Hele bir dur! söyleyeceğin benimle mi alakalı?
— Direkt sizinle alakalı değil.
— Peki söyleyeceğin şeyi, sen bizzat gördün, duydun mu?
— Hayır efendim birisi söyledi.
— Peki söyleyeceğin şeyin bana faydası var mı?
— Hayır bizzat size faydası yok.
— DUR! SÖYLEME O ZAMAN, OLUR OLMAZ HER ŞEYİ AKLIMA DOLDURAYIM DA OBEZ Mİ EDEYİM ONU?
Bu dünyaya haz değil, tad almaya geldik. Tadını kaçırıp da hem midemizi, hem aklımızı obez edecek kadar kendimizi kaybetmedik herhalde.

Aklını eskimez hakikatle, Kur’an ile tadlandıran akıllı dostlara selam olsun.

NURİ ÇALIŞKAN 

MİRATHABER.COM -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ