Denizlerdeki Secde: Balinalar, Yunuslar ve Allah’ın Derinliklerdeki Orduları

Denizlerdeki Secde: Balinalar, Yunuslar ve Allah’ın Derinliklerdeki Orduları

Yunusların Merhamet Duygusu: Sessiz Kullarda Gizli Rahmet
Denizin sonsuz maviliğinde, insanın kalbine dokunan bir manzara vardır: Yunusların birbirine olan şefkati. Yaralı bir yunusu su yüzeyine taşıyan, onu yalnız bırakmayan, acısını paylaşan sürü arkadaşlarını gören biri, merhametin yalnızca insana özgü olmadığını hemen anlar. Yunuslar, hasta bireyleri yalnız bırakmaz. Nefes alabilmesi için sırtından destekler, su yüzeyine taşır. Hatta bazı gözlemler, ölen bir yunusun bedeninin başında günlerce beklediklerini göstermektedir. Bu davranışlar, yaratılıştaki ilahi kodlamanın bir yansımasıdır. Merhamet, Allah’ın Rahman ve Rahîm isimlerinin tecellisidir. Kur’an’da geçen şu ayetle yankılanır bu tablo:

“Yeryüzünde hiçbir canlı yoktur ki rızkı Allah’a ait olmasın.” (Hud, 6) Bu şefkatli yaratıklar, biz insanlara unuttuğumuz bir hakikati hatırlatır: Yaratılan her varlık, Yaratan’ın rahmetinin bir parçasıdır…

Balinaların İlahi Melodisi: Derinliklerden Yükselen Tesbih
Pasifik’in derinliklerinde bir ses yükselir. Ne bir çığlık, ne de bir homurtu… Sanki bir ezan, sanki bir zikir. Kambur balinaların 20 dakika süren, düzenli ve tekrarlanan ses dizileri, bilim insanlarının bile hayretini gizleyemediği bir melodidir. Bu sesler kilometrelerce öteden duyulur. Kimine göre bu, bir iletişim aracıdır; kimine göre çiftleşme çağrısı. Ama müminin kalbine düşen ilk mana bambaşkadır: Tesbih! Kur’an bize şöyle bildirir:

“Yedi gök, yer ve bunların içindekiler O’nu tesbih eder. Onu hamd ile tesbih etmeyen hiçbir şey yoktur; ama siz onların tesbihlerini anlamazsınız.” (İsra, 44) Evet, biz duymayız; ama onlar Rablerini anıyor. Balinalar, suyun içinde yankılanan ezgilerle Yaratıcılarına secde ediyor. Onlar, denizlerin kıbleye yönelen ordularıdır.

Balinaların Üremesi: Bir Ayetin Satır Arası Gibi Saklı Hikmet

Balinalar, her yıl binlerce kilometre göç eder. Amaçları bellidir: Doğurmak. Tropikal sıcak denizlere ulaşmak, yavrularını emniyetle dünyaya getirmek. Anne balina, aylarca süren bir yolculuktan sonra yavrusunu sığ ve sıcak sularda doğurur. İlk andan itibaren ona kol kanat gerer. Yavrular doğduklarında kör ve savunmasızdır. Annesi olmadan yaşayamaz. Sütle beslenirler. Ama bu süt, okyanusta çözünmez. Çünkü Allah, o sütü özel bir yağ karışımı ile donatmıştır. Böylece yavru, bu karışımı içebilir. Bu detay bile tek başına şunu fısıldar: “Rabbin, her şeyi ölçüyle yaratmıştır.” (Kamer, 49) Allah, balinaya da anneliği öğretmiş, sütü bile deniz şartlarına uygun yaratmıştır.

Ekolojik Dengedeki Yerleri: Okyanusların Görünmeyen Bekçileri
Balinalar öldüğünde, cesetleri okyanusun derinliklerine iner. Bu, “whale fall” (balina çöküşü) olarak bilinir. Bir balina cesedi, okyanus tabanındaki canlılara 50 yıl yetecek kadar besin sağlar. Binlerce canlı türü, bu bedenin çevresinde hayat bulur. Bir başka ifadeyle: Bir can, bin cana vesile olur. Bu manzara, şu ayetin canlı bir tercümesidir: “Allah, gökten su indirir; böylece onunla ölü yeryüzünü diriltir.” (Rum, 24) Balinanın ölümü, hayatın devamı olur. Ölüm bile bir hikmet taşır. Bu, Allah’ın “Muhyi” (dirilten) ve “Mumit” (öldüren) isimlerinin tecellisidir.

Denizlerdeki Sessiz Secde: İnsana Unutulanı Hatırlatır
Biz insanlar çoğu zaman kibirle yürür, sanki yeryüzü yalnızca bize aitmiş gibi davranırız. Oysa denizin dibinde, göremediğimiz milyonlarca mahluk, her saniye Rablerini zikreder. Yunusların şefkati, balinaların zikri, göç yollarındaki kararlılık, anne sevgisi, hepsi birer ayettir. Okumasını bilene… Bu yazıyı okuyan her vicdan sahibi bilmelidir ki: “Göklerde ve yerde olanlar da, sıra sıra saf tutmuş kuşlar da O’na secde eder.” (Nur, 41) Hayvanlar bizim altımızda değil; bizimle birlikte Allah’a secde eden kardeşlerimizdir. Onlar konuşmaz; ama anlatırlar. Çığlık atmazlar; ama uyarırlar. Ve belki de en çok onlar bilir ki: Yaratılmış her varlık, Yaratıcı’nın sanatını taşır.

YAYINA HAZIRLAYAN: ŞABAN DOĞAN

İSLAMİ HABER “MİRAT”

MİRATYOUTUBE