DİN EĞİTİMİ İÇİN ERKEN Mİ?

“Din eğitimi için çok erken ama değerler eğitimi mutlaka olmalı.” Bu cümleyi bazen meslektaşlarımdan bazen de okul öncesi çocuğunun eğitiminden bahseden ebeveynlerden duyuyorum

Peki nedir herkesin hemfikir olduğu değerler eğitimi?

Değerler eğitimi son birkaç yıldır Milli Eğitimin müfredatına dahil edilmiş bir eğitim programıdır. Milli Eğitim çocuklara kazandırılması gereken değerleri milli ve evrensel olmak üzere iki gruba ayırmıştır. Evrensel değerler başlığında alçakgönüllülük, sabır, dayanışma, sevgi, dostluk, saygı, dürüstlük, adalet, güven, barış, yardımlaşma, empati, merhamet, çalışkanlık, paylaşma, vefalı olma, vicdanlı olmak, Milli değerler başlığında ise; vatan, aile, misafirperverlik, cesaret ve bayramlar verilmiştir.

Kazandırılmaya çalışılan her bir değer ebeveynlerin çocuklarında olmasını isteyeceği özellikler gerçekten. Çünkü “ ben çocuğumu en iyi şekilde yetiştirmek istiyorum”  diyen her ebeveynin “en iyi şekilde” cümlesinden anlatmak istediği evladının bu değerlerle birlikte iyi bir meslek sahibi olması, güzel bir aile kurması vs…dir. Milli Eğitim, programı işleyen öğretmenlerin hal ve hareketleriyle de örnek olmaları gerektiğini özellikle tavsiye etmiş. Çok da iyi etmiş. Çünkü bu güzel değerler sadece okunan hikayelerle çocukların içselleştireceği kazanımlar değildir. Özellikle 0-6 yaş çocuklarının yetişkinlerini rol model aldıkları, onların anlattıklarından çok yaptıklarını öğrendikleri ve bu öğrendikleri ile karakterlerini geliştirdikleri kanıtlanmış bir gerçektir. O halde bu eğitimi verecek kişilerin bu güzel vasıflara sahip olması önceliklidir.

Peki din eğitimi nedir?

Yaratılış gayesinin ve hayat amacının eğitimidir. Konuşmaya, etrafını tanımaya sonrasında da sorgulamaya başlayan çocuğun manevi dünyasının tatmin edilişidir. Bu duygu öncelikle sevgi sonrasında da güven ile verilebilecektir. Din eğitiminin sevgi ve güven duygusunu verebildikten sonraki amacı ise çocuklara ahlaki değerleri öğretebilmektir. Çünkü Peygamberimizin de belirttiği gibi “Din, güzel ahlaktır .” Güzel ahlak kavramları ise; alçakgönüllülük, sabır, dayanışma, sevgi, dostluk, saygı, dürüstlük, adalet, güven, barış, yardımlaşma, empati, merhamet, çalışkanlık, paylaşma, vefalı olma, vicdanlı olmadır.

Çocuklara kazandırılmaya çalışılan amaçlara baktığımızda değerler eğitimi ve din eğitiminin hedeflerinin aynı olduğunu ancak din eğitiminin “neden bu değerlere sahip olmalıyım“ sorusunu cevapladığını görüyoruz.

O halde din eğitimi de değerler eğitimi de okul öncesi dönemde mutlaka gereklidir. Hatta değerler eğitimi yalnızca Milli Eğitimin müfredatında çocuklara verilmesi gereken bir eğitim değil ben Müslümanım diyen her kişinin yaşam müfredatında olması gerekli bir eğitimdir diyebiliriz.

Şeyma Demircan NAMAZCI