Ermeniler Kırılmadı Aksine Türkler Katliama Uğradı

Her yıl 24 Nisan’da yurtdışındaki Haçlı ve Siyonist Lobileri başta olmak üzere çeşitli lobilerce büyük soykırım yaygarası kopartılıyor. Hatta bu olayı ABD Başkanlarının ağzından çıkan kelimeye endeksle değerlendirenler mevcut. Bunun bir şantaj sopası olarak arada bir ülkemize gösterildiğini söyleyen stratejistler de mevcuttur.

Evvela ülke liderlerinin ve yasa koyucularının bir olayı tarihi düzlemden çekip istediği gibi yorumlaması bilime uygun mudur? Daha sonra bu olayın farklı tanımlanması bir diğer hukuki suç değil midir? Tehcir kavramı, soykırımla eş tutuluyor. Oysa sürgün etmek ile katletmek arasında büyük fark var. Pekiyi ama gelişmiş denen şu dünyada hukukçular bu hokkabazlıkları nasıl yapabiliyor?

Ermeni Olayları hakkında en doğru çalışmayı elbette ki tarafsız tarihçiler yapabilir. Mc Carthy meşhur ve saygın bir Amerikalı profesör. Kendisi belgelere dayanarak Ermenilerin soykırıma uğramadığını aksine Türklerin katliama maruz kaldığını söylemiştir. Diğer yandan bir başka İngiliz Profesör; “Bin yıl Türkler Ermenileri katletmedi de 1915’te ne oldu da madem katletmişler?” sorusuyla iddialara karşı çıkmaktadır.

Türkiye’de bu alanda çalışma yapan başta Halaçoğlu, Ermenilerin Ruslardan aldıkları silahlarla çeteleşerek kan döktüklerini, masum insanları cani yollarla öldürdüklerini ve büyük Ermenistan hayali kurarak Türkleri göçe zorlamaya çalıştıklarını belgelerle söylemekteydi. Halaçoğlu, Ermenilerin öldürdüğü 500 bin Türk, mevcut İngiliz ve Birleşmiş Milletler raporlarında mevcut demektedir. Yine benzer şekilde Kafkasya’da da bir o kadar Türk ölmüştür. Kendisi bunları her fırsatta söylediği için Ermeni Lobilerince tartışma platformlarına çağrılmıyor ve hatta gelmesi engelleniyor.

Halaçoğlu Ermenilere belgeleri açmayı defalarca teklif etti. Rus belgelerini inceleyenler de Türklerin katliama olduğunu doğruluyor. Benzer şekilde Ermenistan’ın ilk başbakanı Kaçaznuni, Taşnak Kongresinde “Kendimiz Türklere ayaklandık” ifadesini kullanıyor ve işledikleri suçları kabul eder tarzda beyanlar veriyor. Aslında bu bile kimin mağdur kimin haksız olduğunu göstermeye yetiyor.

Türkiye’nin ve Türklerin Ermenilerle bir sorun yaşamadığı ancak Selçuklu Dönemlerinde de benzer şekilde Ermeni ayaklanmalarının olduğu tarih kitaplarımızda yazmaktadır. Bizler evraklarımızı açmaktan kaçınmıyoruz ve ayrıca bir propaganda aracı olarak mağduriyetimizi kullanmıyoruz. Birinci Dünya Savaşı’nın ardından Anadolu’da bir kurtuluş mücadelesi verdik ve “Yurtta sulh cihanda sulh” dedik. Elbette ki bunlar İslam Ahlakının bizi mecbur kıldığı anlayışladır. Oysa Ermenilerin milli marşında öç almaktan bahsediliyor. Bu iki milletin felsefesinin ne denli farklı olduğunu ortaya koymaya yeterlidir.

Türkiye Cumhuriyeti’ni ve Türk Milletini haksız bir şekilde mahkum etmek isteyenler ve başka projeleri olup içeriden adam devşirenler, maalesef aydın denen kimselere hatta muhafazakar görünen siyasetçilere de ara sıra etki ediyor. Bunlar bizleri hayrete düşürüyor. İlmi bir meselede siyaset, magazin ve haksız talepler yabancı ülkelerde meşru kılınıyor. Türkiye’yi mağduru olduğu bir olaydan suçlu çıkarmak için birileri canla başla çalışıyor. Örneğin yurtdışında bazı ülkelerde soykırım yok diyemezsiniz, bu bir suç ve kendinizi hapiste bulursunuz. Elbette ki bunlar Türklere olan tarihsel düşmanlığın günümüzdeki dışavurumudur. Allah haksızlık edenlere, kötülere ve yalan söyleyenlere hiçbir zaman fırsat vermesin.