GENÇLER, ŞARKILAR VE “CAMİDE KUL” MESELESİ ÜZERİNE

Hafızası güçlü insanların çocuklarla iyi geçindiğine inanıyorum. Çünkü bir çocuğu anlamak, onun duygusunu hatırlamakla mümkün olur. Bize “çocukları anlayan iyi bir öğretmen” ya da “hassas bir ebeveyn” olmayı sağlayan şey bazen pedagojik bilgi değil, sadece hafızadır. Çocukken neye üzüldüğümüzü, neye sevindiğimizi, hangi sözlerin içimizde iz bıraktığını unutmamış olmak…

Anaokulu öğretmenliği yıllarımda bu hafıza çok işime yaradı. Kendimi sık sık 6-7 yaşındaki Şeyma’yla konuşurken buldum. O küçük kız, çoğu zaman bana öğrencilerimi anlamamda yol gösterdi. Çünkü çocuklar, büyümüş ama çocukluğunu unutmamış yetişkinlere güvenir.

Geçtiğimiz günlerde sosyal medyada dikkatimi çeken bir içerik, beni yine bu “çocukluk gözlüğüyle bakma” hâline götürdü. Özellikle muhafazakâr çevreler tarafından paylaşılan genç bir ilahiyatçı YouTuber, çocukların ve gençlerin çok sevdiği bir pop şarkıyı yeni sözlerle “İslami versiyon”a dönüştürmüş. “Yerinde Dur” adlı şarkı, “Camide Kul” olmuş. Klip bile çekilmiş.

Müziği ilk duyduğumda içimden “Bu ne şimdi?” dedim. Fakat sonra ergenlik dönemimdeki Şeyma’yı çağırdım zihnime. Onun kulak zevkini, duygusal dalgalanmalarını, neye gülümsediğini düşündüm. Ve “ Aslında güzel olmuş” dedim.

Zaten tepkiler de iki kutupluydu. Bir kesim “Bu ne ciddiyetsizlik? Dini ne hâle getirdiniz?” derken, bir kesim de “Gençlere ulaşmanın güzel bir yolu olmuş” diye destek verdi.

Doğrusu şu ki, bazı benzeşme çabaları gerçekten eleştirileri hak ediyor. İçki yerine meyve suyuyla kadeh kaldıranlar, Noel ağacını “zaten bizim kültürümüzde vardı” diyerek savunanlar, cinsiyet partileriyle sünneti  mevlüdünü yarıştıranlar.. Bunlar, dinin özünden uzaklaşarak sadece görünüşe benzeme çabaları olabilir.

Ama “Camide Kul” şarkısı böyle bir şey değil. Çünkü İslam müziği toptan yasaklamaz. Dinin tavrı müziğin sözüne, içeriğine, insan ruhuna etkisine yöneliktir. Kıpır kıpır bir melodiye eklenmiş, güzel ve temiz sözler taşıyan bir şarkı, gençlere hem ritim hem anlam sunabilir.

Hem gençler bu müzikleri zaten dinliyor. Sözlerine odaklanmasalar bile ezberliyorlar. Üstelik melodili ezberlenen sözler, uzun süre zihinlerde kalıyor.  O hâlde bir genç, aynı ritimle “Caddede tur, nasıl unutulur” yerine “Camide kul, Rabbini bulur” diyorsa, bu bir yozlaşma değil; aksine değerli bir yönlendirmedir.

Bu durumu hatırlayınca aklıma yıllar öncesinden bir şarkı geldi:
“İslam’ın şartı beş, bunu bil kardeş.”
Yeğenim anaokulundayken sürekli bu tekerlemeyi söylüyordu. Öyle çok tekrar etmişti ki biz de ezberlemiştik. Bugün hâlâ unutmamışız.

Çocuk şarkıları, tekerlemeler, maniler… Bunlar çocuğun dünyasına dini kavramları neşeyle taşıyabilir. Melodiyle birleşince hafızada uzun süre kalır, günlük hayatın içine sızar. Bu yüzden gençlerin sevdikleri ritimlerle güzel sözleri birleştirmek değerli bir yöntem olmuş.

Ve gerçek şu ki gençler kendi dillerinde bir şeyler mırıldanıyor. Onları duymayı başaranlar, yön verebiliyor. Susturmaya çalışanlarsa sadece araya mesafe koyuyor.

Şeyma Demircan Namazcı

İSLAMİ HABER “MİRAT”  -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ