GÖKKUŞAĞININ ALTINDA SAKLANAN CEHENNEM

Fıtratın Tabutuna Çakılan Çivi: ODTÜ Yürüyüşü

Caddelerden değil, cehenneme doğru açılan patikalardan yürüyorlar.
Ellerinde fıtrata karşı açılmış savaş bildirileri var.
Ağızlarında slogan değil, iblisin vesvesesinden ilham alınmış hayâsızlık marşları var.

ODTÜ’deki yürüyüş, bir sapkınlık hareketinden ibaret değil;
Bu yürüyüş, şeytanın fıtrata karşı savaşa çıktığı alaydır.
“Aile Yılına karşıyız” diyenlerin derdi yıl değil, yaratılıştır.

Bu yürüyüş, şeytanın kıyâmıdır.
Bu yürüyüşün adı “özgürlük” değil, Lût Kavmi’nin yeniden hortlatılmasıdır.
Bu, fıtratın üzerine basarak cehenneme yürümektir.
Bu sadece bir yürüyüş değil,
gelecek nesle kurulan ahlâk pususudur.
Bugün ODTÜ’de yürüyorlar…
Yarın müfredatta olacaklar!

Bu yürüyüş, Allah’ın yarattığı düzeni, insan için belirlediği yaratılış sınırlarını reddetmektir.
Bu sadece bir eylem değil,
çürüyen bir aklın, inkârcı bir ruhun ayaklanmasıdır.

Savundukları hak değil; Allah’ın helâl ve haramını ayaklar altına alan şeytanî bir başkaldırıdır.

Savundukları, fıtratın tahrifidir.
Lût Kavmi’nin sapkınlığını, çağdaş dille meşrulaştırma çabasıdır.

Savundukları, çocukların zihinlerini ifsâd eden, eğitimi ideolojik sapkınlığa araç eden bir programdır.

Savundukları, hukuk diliyle meşrulaştırılan ahlâk erozyonudur. Özgürlük kılığında gelen hayasızlıktır.

Savundukları, Batı’dan ithal edilen kültürel çöplüğün, bizim değer kodlarımız üzerine boca edilmesidir.

Savundukları, gökkuşağı değil; sapkınlığı sistemleştirme projesidir. İnsan doğasına açtıkları cephenin, ideolojik afişidir.

Savundukları şey, sadece kendilerine zarar vermiyor; nesilleri ifsâd eden bir bulaşıcı virüs gibi yayılıyor.

Ve sen hâlâ “bırak yürüsünler” mi diyorsun?
Sapkınlığa karşı susan, onun yolunu açandır.
Bunun vebâli, sadece sapkınlığı alkışlayanların değil, aynı zamanda göz yumanların da boynunadır.
Bugün susanlar, yarın daha da sapkınlaşacak olan neslin mimarlarıdır.

Bir zamanlar utanılan ne varsa,
bugün “hak” diye bağırılıyor.
Bir zamanlar gizlenen ne varsa,
bugün gururla ifşâ ediliyor.
Bir zamanlar reddedilen ne varsa,
bugün sahipleniliyor, kutsanıyor.
Bir zamanlar lanetlenen davranışlar,
bugün “kimlik kartı ” gibi taşınıyor.
Bir zamanlar gözlerden saklanan çirkinlikler,
şimdi sahnelere çıkıyor, alkışlanıyor.
Bir zamanlar gizlice izlenen rezil filmler,
bugün muhafazakar siyatçiler tarafından çok beğendim ikinci kez izlemeye gittim deyip reklam ediliyor.
Bir zamanlar tövbe edilmesi gereken günahlar,
bugün övünç madalyası gibi taşınıyor.
Bir zamanlar mahrem sayılanlar,
bugün meydanlarda teşhir ediliyor.
Böyle devam ederse “eleştirmeye cüret eden” mahkemeye verilecek. Bunu dile getiren hocalar, Mehmet Boynukalın’ı kürsüden indiren siyasetçiler tarafından tehdit edilecek!
Ve biz hâlâ olayın vehâmetinin farkında değiliz!

ODTÜ’de gökkuşağına bürünen yürüyüş,
aslında fıtratın tabutuna çakılmış bir çividir.
Sadece aileyi reddeden bir slogan değil,
Allah’ın yaratma düzenine açılmış bir başkaldırıdır.

Ve biz, suskunluğumuzla o çiviyi daha da derine çakıyoruz.
Oysa bu çağda iffeti savunmak erdem,
susmaksa ihanettir.

Ve evet,
Bu yalnızca bir sapkınlık değil…
Bu, ahlâka karşı bir darbedir.
Bu, insanlığa karşı cinsel sabotajdır.
Bu, Allah’a düşmanlığın gökkuşağına bürünmüş hâlidir.

Ey ümmet!
Eğer bugün dur demezsek,
Bu sapıklar yarın, yürüdükleri yolları çocuklarımıza zorunlu güzergâh yapacaklar.

Şunu iyi bilin:
LGBT, ifade özgürlüğü değil; fıtrata yapılan bir darbedir.
Lût Kavmi de özgürdü, ama Allah onları gökleri dehşete düşüren bir çığlıkla yere geçirdi.

Bugün ODTÜ sokaklarında yürüyenler, yarın
okullarda ders,
bakanlıklarda yasa,
ekranlarda rol model,
anaokullarında eğitmen olacak.

Şimdi sormak lazım:
Yarın, “bu ne rezillik?” diyen temiz vicdan kalacak mı?
Evet, biz susarken onlar çoğalıyor.
Biz bakarken onlar palazlanıyor.
Biz ses çıkarmadıkça onlar güçleniyor.
Biz izledikçe onlar sahne alıyor.
Biz korktukça onlar cesaretleniyor.
Biz geri çekildikçe onlar zafer kazanıyor.
Biz başımızı çevirdikçe onlar neslimizin aklını çeliyor.
Biz uyudukça onlar ifsâd ediyor.

Çünkü biz başımızdaki idarecilere güvendik.
Onlar bu işi çözer dedik.
Onlar mücadele eder, fıtratı savunur, Kur’an’ı rehber edinir zannettik.

Şimdi 23 senedir iktidarda tuttuğumuz Ak Partili Yöneticilere soruyoruz:

Ne ara bu kadar sapık türedi?

Bu kadar sapığın artmasının sebebi sadece “türeme” değil, çok daha derin, organize ve ideolojik bir sürecin ürünüdür. Sadece “ne ara çoğaldılar?” sorusuyla değil, “kim bunlara zemin hazırladı, kim ses çıkarmadı, kim meşrulaştırdı?” sorularıyla da yüzleşmemiz gerekir.

ODTÜ’de “Aile Yılına karşıyız” diyerek sokaklara dökülen bu sapkınlık, rastgele oluşmuş bir tepki değil; uzun yıllardır medya, akademi, sivil toplum, hukuk ve siyaset eliyle sistematik olarak büyütülmüş bir zihniyet dönüşümünün meyvesidir. Bu, sadece LGBT’yi değil, “ailesizliği”, “iffetsizliği”, “cinsiyetsizliği” kutsayan bir ideolojik isyandır.

Ve evet, bu bir türeme değil; bu mâlesef , Ak Partinin iktidar olduğu dönemde dernekleşip büyümüş, palazlanmış bir harekettir.

Üniversitelerde “özgürlük” adı altında ahlâksızlığa zemin hazırlayan yöneticiler ve öğretim görevlileri,

Sözde aile bakanları eliyle aile kavramını sulandıran siyasetçiler,

LGBT’yi savunmak için “insan hakları” jargonuyla ekranları işgal eden medya çeteleri,

“Kimseyi ötekileştirmeyelim” diye diye islâmî duruşunu kaybeden muhafazakârlar,

hepsi bu türemenin zeminini hazırlamıştır.

Sapkınlık yasaklanmazsa yayılır.
İffet savunulmazsa çiğnenir.
Aile korunmazsa yok olur.

Ve unutma:
Sapkınlık, devleti yönetenlerin sessizliğinde büyür.
Toplumu şekillendirenlerin suskunluğunda cesaret bulur.
Makam sahiplerinin göz yummasıyla kök salar ve yayılır.
Hakkı temsil etmesi gerekenlerin vurdumduymazlığıyla meşrulaşır.
İffet’in çiğnendiği yerde şehvet konuşmaya başlar.
Sapkınlık, devlet uyumadan meydanları ele geçiremez.

Ey fıtratına sadık kalmış aziz genç!
Bil ki, bu çağda iffetli olmak bir direniştir.
Aileyi savunmak devrimdir.
Erkekliği ve kadınlığı fıtrata uygun yaşamak, zâhirî ve bâtınî düşmanlara karşı kıyâmdır.

Ve ey ebeveyn!
Sustuğun her gün, evladının kalbinden bir parça hayâ çekilir. Sustuğun her gün, evladının cinsiyetinden ve kimliğinden bir parça kopar.
Sustuğun her gün, evladının aklına bir damla zehir damlatılır.
Sustuğun her gün, şeytan bir adım daha yaklaşır o masum zihne.
Sustuğun her gün, ekranlar senden önce ulaşır onun yüreğine.
Sustuğun her gün, fıtrat geri çekilir; sapkınlık sahneyi ele geçirir.
Sustuğun her gün, gözlerinden masumiyet, dilinden hayâ silinir çocuklarımızın…
Sustuğun her gün, vebalin büyür.
Sustuğun her gün, çocuğunun geleceği bir parça daha karartılır.
Sustuğun her gün, iffetin yerine şehvet, edebin yerine sapkınlık yerleşir.

Sapkınlığa karşı tepkisiz kalamazsın.
Ateşe yürüyene duyarsız olamazsın.
Fıtratı çiğneyene göz yumamazsın.
Çocuğunun fıtratına kurşun sıkılırken susamazsın.
İffet çiğnenirken “tarafsızım” diyemezsin.
Bâtıl yüceltilirken Hakk’ı içinden fısıldayamazsın.
Gökkuşağına sarılıp gelen sapkınlığa “ne güzel renkler” diyemezsin.
Kur’an susturulurken, nezaket gösterip sessiz kalamazsın.

Çünkü ODTÜ’de yapılan sadece bir yürüyüş değil;
Bu, şeytanın yeni nesli, gökkuşağına sarıp cehenneme süreceği bir yürüyüştür.

Ya fıtrata sahip çıkarsın…
Ya da evladını şeytana teslim edersin!

Kadir Bekil

İSLAMİ HABER “MİRAT”   -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAINIZ