İMAM HATİP OKULLARI TARİHİ

İmam hatip okullarının kronolojik seyrini ana hatlarıyla görmek, bir yönüyle son 150 yılın din eğitimi tarihine de bakmak demektir. Çocuklara nasıl bir eğitim verileceği hususu ciddi şekilde tartışılmış, medreseden mektebe geçiş sürecinde uzun süreli sancılar yaşanmıştır. Aslında bu sancı hâlâ tamamen sonlanmış değildir.

Türkiye’de devlet, zorunlu eğitimin uygulandığı dönemlerde bütün Müslüman çocuklara İslamiyet hakkında temel bilgileri vermeli; daha geniş bilgi edinmek isteyenlere de bu imkânı sağlamalıdır. Aynı durum Yahudi ve Hristiyan vatandaşlar için de geçerlidir. Onlar da kendi dinlerini öğrenme hakkına sahip olmalı ve bu konuda herhangi bir engelle karşılaşmamalıdır.

İmam hatip okulları ekseninde yaşanan gelişmeleri kronolojik olarak derledik.

İmam Hatip Modelinin Tarihî Temelleri

27 Şubat 1910 – Medâris-i İlmiye Nizamnâmesi: Medreseleri ıslah etme kapsamında bir düzenleme yapıldı. Eğitim süresi 12 yıl olarak belirlendi. Dinî ilimlerin yanında hesap, hendese, cebir, coğrafya, umumi tarih, İslam ve Osmanlı tarihleri, hikmet (fizik), kimya, hey’et (astronomi) ve kozmografya gibi dersler de programa alındı.
1912 – Medresetü’l-Vâizîn: Vaiz yetiştirmek amacıyla dört yıllık bir okul olarak açıldı.
1913 – Medresetü’l-Eimme ve’l-Hutebâ: İmam ve hatip yetiştirmek amacıyla kuruldu.
1914 – Islâh-ı Medâris Nizamnâmesi: Medreseler, hazırlık sınıfının ardından 4+4+4 biçiminde kademelendirildi. Dinî derslerle genel kültür dersleri birlikte okutuldu.
Dârü’l-Hilâfeti’l-Âli Medreseleri: Nizamname ile yeni bir şekil verilen İstanbul medreselerinin genel adı olarak kullanıldı. Islah edilen medreselerin programları yenilendi. O yıl yapılan araştırmada İstanbul’da 187 medrese bulunduğu tespit edildi. Bunlardan 87’si fizikî şartlar ile talebe ve hoca yeterliliği bakımından uygun kabul edildi.
Bu program, daha sonraki imam hatip okulu modeline önemli ölçüde ilham verdi.
1919 – Medresetü’l-İrşad: Medresetü’l-Vâizîn ile Medresetü’l-Eimme ve’l-Hutebâ birleştirildi.
26 Nisan 1920: Meclis’te eğitim ihtisas komisyonu kuruldu.
8 Mayıs 1921 – Medâris-i İlmiye Nizamnâmesi: Bakanlar Kurulu kararı ve Mustafa Kemal Paşa’nın da imzasıyla Medâris-i İlmiye Nizamnâmesi kabul edildi. Eğitim, haftada altı gün olmak üzere 6+6 toplam 12 yıl olarak planlandı. Öğretim programında dinî derslerin yanı sıra hesap (matematik), coğrafya, tarih, sağlık bilgisi, yazı ve imla gibi dersler de yer aldı.
Bu okullarda dinî, sosyal ve fen derslerinin birlikte okutulması, daha sonraki imam hatip okulu modelinin tarihî örneklerinden biri olarak değerlendirilebilir.
22 Mart 1923: Mustafa Kemal Paşa, Konya’da bulunan Dârü’l-Hilâfe Medresesi’ni ziyaret etti. Öğrencileri ve dersleri beğendiği aktarılmaktadır. Ziyaret sırasında, “Memnuniyetle görüyorum ki eğitim öğretim cidden dini hakikat içerisindedir. İnşallah aramızdan Farabi’ler, İbni Sina’lar çıkacaktır.” dediği aktarılmıştır.

1924-1950: Kapanıştan Yeniden Açılışa

3 Mart 1924 – Tevhid-i Tedrîsat Kanunu: Tevhid-i Tedrîsat Kanunu kabul edildi ve bütün eğitim kurumları Maarif Vekâletine bağlandı.
Kanunun ardından medreselerin durumu yeniden düzenlendi ve Türkiye genelindeki medreseler kapatıldı. Din eğitimi vermek üzere İstanbul Dârülfünunu’na bağlı bir ilahiyat fakültesi kuruldu.
Maarif Vekâleti tarafından öğrenim süresi dört yıl olan imam hatip mektepleri açıldı. İlk aşamada 29 yerde imam hatip mektebi faaliyete geçti ve 2.258 öğrenci kayıt yaptırdı.
1926: İmam hatip mekteplerinin 27’si kapatıldı. Öğrenci sayısı 278’e düştü.
1927: Ortaokullarda din bilgisi dersleri zorunlu olmaktan çıkarıldı. Danıştay, din görevliliğini devlet memurluğu kapsamından çıkardı. İlahiyat fakültesi ve imam hatip mektebi mezunlarına resmî görev verilmedi.
1929: İlkokullarda ve öğretmen okullarında din bilgisi dersi zorunlu olmaktan çıkarıldı.
1931: Bütün imam hatip mektepleri kapatıldı. Bu tarihte yalnızca 10 öğrenci kalmıştı. Görünürdeki gerekçe öğrenci yokluğu olmakla birlikte, devlet desteğinin ve mezunlara istihdam imkânının bulunmaması da kapanış sürecinde etkili oldu.
1932-1950: Diyanet İşleri Başkanlığınca bu dönemde 1.750 hafız ve Kur’an kursu hocası yetiştirildi.
31 Temmuz 1933: İstanbul Dârülfünunu’na bağlı ilahiyat fakültesi kapatıldı. Bunun yerine İslam Tetkikleri Enstitüsü kuruldu.
1935: İlkokullarda din dersi kaldırıldı.
1941: İslam Tetkikleri Enstitüsü kapatıldı.
1943 – II. Millî Eğitim Şûrası: Din derslerinin yeniden müfredata dâhil edilmesi yönünde tavsiye kararı alındı.
1946: İlkokullarda din bilgisi derslerinin verilmesi yönünde teklifler gündeme geldi ancak kabul edilmedi.
Ağustos 1946: İslam dininin akidelerini ve ibadetlerinin esaslarını öğrenmek isteyen öğrenciler için “Din Bilgisi Dershaneleri” açılmasına izin verildi.
1947: Bu dershanelerde okutulmak üzere Nurettin Artan ve Nurettin Savan imzasıyla hazırlanan Müslüman Çocuğun Din Kitabı 25 bin adet basıldı.
Aralık 1947 – CHP 7. Kurultayı: Din eğitiminin verilmemesinin ortaya çıkardığı sonuçlar kurultayda yoğun biçimde gündeme geldi. Bazı milletvekilleri, namaz kıldıracak, dinî bilgiler verecek ve cenaze hizmetlerini yürütecek hocaların bulunamadığını dile getirdiler. Başbakan Hasan Saka’nın, “Efendiler! Mekteplerde din derslerini kabul etmezsek gelecek seçimde partimiz bir oy bile almayacaktır.” dediği aktarılmıştır. Cumhuriyet gazetesi yazarı Nadir Nadi de köylerin imamsız, camilerin müezzinsiz kaldığını belirterek imamlara duyulan ihtiyaca dikkat çekti.
1948: İlkokulların 4. ve 5. sınıflarında din bilgisi dersi zorunlu hâle getirildi. İmam hatip kurslarının açılması kararı alındı.
1949: İmam hatip kursları İstanbul ve Ankara’da açıldı. On ay süreli olarak planlanan kursların sayısı daha sonra 10’a çıktı. Ancak müfredat, bina, öğretmen, öğrenci ve istihdam gibi konulardaki belirsizlikler devam etti.
4 Haziran 1949: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi açıldı. İlkokulların 1. ve 2. sınıflarına seçmeli din dersi konuldu.

1950-1971: İmam Hatip Okullarının Yeniden Yükselişi

14 Mayıs 1950: Demokrat Parti iktidara geldi. Diyanet İşleri Başkanı Ahmet Hamdi Akseki, Memleketteki Dinî Müesseselerin Kapatılması, Batıl Akide ve Tarikatların Üremesine Yol Açmıştır adlı din eğitimi raporunu yayımladı.
11 Ekim 1951: İlim Yayma Cemiyeti kuruldu. Cemiyetin temel amaçlarından biri imam hatip öğrencilerine ve okullarına maddî ve manevî destek sağlamaktı.
17 Ekim 1951: Millî Eğitim Bakanlığı Müdürler Komisyonu kararıyla yedi ilde dört yıllık imam hatip okulları açıldı. 27 öğretmen atandı ve 876 öğrenci kayıt yaptırdı.
1951-1960: Demokrat Parti iktidarı döneminde toplam 19 imam hatip okulu açıldı.
1953: Öğretmen okullarının 1. ve 2. sınıflarına mecburî din dersi konuldu.
1954: İmam hatip okullarına üç yıllık lise bölümü eklendi. Böylece ortaokul mezunlarının devam edebilmesi sağlandı.
1955-1956 öğretim yılı: Yedi okulda lise bölümüne kayıtlı öğrenci sayısı 254’tü. Kız öğrenci bulunmuyordu.
1956: Ortaokulların 1. ve 2. sınıflarına seçmeli din dersi konuldu.
1958: İmam hatip kursları tamamen kapatıldı.
1959: İstanbul’da Yüksek İslam Enstitüsü açıldı. Böylece imam hatip okulu mezunlarının devam edebileceği bir yükseköğretim kurumu oluşturuldu. Aynı yıl 19 imam hatip okulu, 2.922 öğrenci ve 206 öğretmenle eğitimini sürdürüyordu.
1960: 27 Mayıs 1960 müdahalesinin ardından Erzurum İmam Hatip Okulu hariç bütün imam hatip okullarının kapatılması yönünde bir kanun hazırlığı yapıldı; ancak bundan vazgeçildi. İmam hatip orta kademesinde kayıtlarda görülen ilk kız öğrenci sayısı üç olarak kaydedildi.
1961: Millî Eğitim Bakanlığına bağlı Din Eğitimi Müdürlüğü oluşturuldu. Kemal Edip Kürkçüoğlu ilk müdür olarak atandı.
1962: Başbakan İsmet İnönü, Bursa İmam Hatip Okulunun açılmasını onayladı. Aynı yıl, Millî Eğitim Bakanı Şevket Raşit Hatiboğlu’nun girişimleri sonucunda toplam yedi imam hatip okulu açıldı. Konya Yüksek İslam Enstitüsü açıldı.
1963: İmam hatip okullarına parasız yatılı öğrenciler alınmaya başlandı.
1964: Din Eğitimi Müdürlüğü, Din Eğitimi Genel Müdürlüğü hâline getirildi.
1965-1980: Kayseri, İzmir, Erzurum, Bursa, Samsun ve Yozgat gibi şehirlerde Yüksek İslam Enstitüleri açıldı.
1971-1980: Orta Kısmın Kapanması ve Yeniden Açılması
4 Ağustos 1971: Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu kararıyla imam hatip okullarının orta kısmı kapatıldı. Lise kısmı dört yıla çıkarıldı. İmam hatip okulu mezunlarına lise fark derslerini vermeleri şartıyla üniversiteye girme hakkı tanındı. Erzurum İslami İlimler Fakültesi açıldı. Nihat Erim’in başbakanlığı döneminde 30 imam hatip okulu kapatıldı.
1972: İmam hatip okulları, alınan kararla imam hatip lisesi adını aldı. Kız öğrencilerin imam hatiplerde öğrenim görmesine de bir süre engel getirildi.
14 Haziran 1973 – 1739 sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu: Millî Eğitim Temel Kanunu’nun 32. maddesiyle imam hatip liseleri kanuni bir zemine kavuştu. Kanunda imam hatip liseleri, dinî hizmetlerin yerine getirilmesi için gerekli elemanları yetiştirmek üzere açılan ve öğrencileri hem mesleğe hem de yükseköğrenime hazırlayan ortaöğretim kurumları olarak tanımlandı. Böylece imam hatip lisesi mezunlarının yükseköğretime giriş hakkı kanunla belirlenmiş oldu.
1973-1974 öğretim yılı: 71 okulda 23.960 öğrenci ve 1.134 öğretmenle eğitim sürdürüldü.
1974: İmam hatip okullarının ortaokul kısmı yeniden açıldı. Bülent Ecevit ve Necmettin Erbakan’ın koalisyon hükümeti döneminde 29 yeni imam hatip okulu açıldı. Ahlak dersi zorunlu hâle getirildi. CHP-MSP koalisyon hükümetinin programında meslek okullarının orta kısımlarının açılması ve mezunların üniversite ve yüksekokul giriş sınavlarına girebilmelerinin sağlanması yönünde düzenlemeler yapılacağı ifade edildi. Yaklaşık on aylık hükümet döneminde 29 yeni imam hatip lisesi faaliyete geçti. Böylece imam hatip lisesi sayısı 101’e ulaştı.
1974-1975 öğretim yılı: 101 imam hatip ortaokulunda 24.091 öğrenci eğitim gördü. 73 imam hatip lisesinde ise 24.809 öğrenci ve 1.560 öğretmenle eğitim sürdürüldü.
1974-1980: Bu dönemde 302 yeni imam hatip okulu açıldı. Milliyetçi Cephe hükümetleri dönemleri, imam hatip okullarının hızlı biçimde yaygınlaştığı yıllar olarak öne çıktı.
1976: Kız öğrencilerin imam hatip liselerine girişinin önündeki engel kaldırıldı. Diyanet İşleri Başkanlığına bağlı Haseki Eğitim Merkezi açıldı. Merkezde yüksek İslam enstitüsü ve ilahiyat fakültesi mezunu Diyanet personelinin meslekî açıdan geliştirilmesi amaçlandı.
23 Eylül 1976: Ortaokul ve lise 3. sınıflara seçmeli din dersi konuldu.
1978-1979: Dört yeni imam hatip okulu açıldı.

1980-1997: Yaygınlaşma ve 28 Şubat Süreci

1980-1981 öğretim yılı: 374 imam hatip ortaokulunda 138.798 öğrenci eğitim gördü. Aynı yıl 333 imam hatip lisesinde 62.206 öğrenci bulunuyordu.
1980-1983: Bu dönemde yeni imam hatip lisesi açılmadı.
1981: 12 Eylül 1980 müdahalesinin ardından hazırlanan bir raporda imam hatip okullarının kapatılması gerektiği savunuldu ve bu okulların Tevhid-i Tedrisat ilkesine aykırı olduğu ileri sürüldü.
4 Kasım 1981: Yüksek İslam Enstitüleri ilahiyat fakültelerine dönüştürüldü.
1982: 1982 Anayasası ile Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin okutulması zorunlu hâle getirildi.
1983: Din Eğitimi Genel Müdürlüğünün adı Din Öğretimi Genel Müdürlüğü olarak değiştirildi.
1983-1989: Turgut Özal’ın başbakanlığı döneminde 47 imam hatip lisesi açıldı.
1984 ve sonrası: Yeni imam hatip lisesi açılmasına yönelik sınırlamalar nedeniyle bazı okullar mevcut okulların şubeleri olarak faaliyete geçirildi. Daha sonra bu şubelerin bir kısmı müstakil okul hâline getirildi.
1985: İlk Anadolu imam hatip lisesi İstanbul Beykoz’da açıldı. Daha sonra Kartal’a taşınan Kartal Anadolu İmam Hatip Lisesi, zaman içerisinde Türkiye’nin öne çıkan okullarından biri hâline geldi.
1987-1996: 16 ilde yeni ilahiyat fakülteleri kuruldu ve ilahiyat fakültelerinin sayısı 24’e ulaştı.
1989-1991: Yıldırım Akbulut’un başbakanlığı döneminde sekiz imam hatip lisesi açıldı.
1990: TÜSİAD tarafından hazırlanan Türkiye’de Eğitim raporunda imam hatip liselerinin durumuna ilişkin eleştiriler ve kapatılmaları yönündeki öneriler yer aldı.
1991: Mesut Yılmaz’ın başbakanlığı döneminde 19 imam hatip lisesi açıldı.
1991-1998: Çok Programlı Liseler bünyesinde imam hatip programları açıldı. Dönem sonunda 39 imam hatip programına ulaşıldı. Bazı imam hatip liseleri bünyesinde Anadolu imam hatip lisesi programları da uygulanmaya başladı.
1994: Kartal Anadolu İmam Hatip Lisesi, üniversite sınavında Türkiye birincisi çıkardı.
1995-1996: Tansu Çiller’in başbakanlığı döneminde 87 imam hatip lisesi açıldı. Bu okulların önemli bir bölümü daha önce şube olarak faaliyet gösteren okulların müstakil müdürlüklere dönüştürülmesiyle oluştu.
1996-1997: Necmettin Erbakan’ın başbakanlığı döneminde 17 imam hatip lisesi açıldı. Aynı öğretim yılında 601 imam hatip ortaokulunda 318.799 öğrenci eğitim gördü.
1997: TÜSİAD tarafından hazırlanan yeni bir raporda imam hatip liselerinin yalnızca meslek lisesi statüsünde olması ve orta kısımlarının kapatılması yönünde öneriler yer aldı.
28 Şubat 1997 – MGK kararları: Millî Güvenlik Kurulu toplantısında 18 maddelik kararlar alındı. Bu kararlar arasında sekiz yıllık kesintisiz eğitime geçilmesi, imam hatip okullarının orta kısımlarının kapatılması, Kur’an kurslarının denetiminin Millî Eğitim Bakanlığına verilmesi ve kılık kıyafet düzenlemelerine uyulması gibi başlıklar bulunuyordu.
16 Ağustos 1997: İmam hatip liselerinin orta kısmı, Mesut Yılmaz başbakanlığındaki ANASOL-D hükümeti döneminde kapatıldı. Bu dönemde yükseköğretime girişte farklı katsayı uygulaması getirildi. İmam hatip ve diğer meslek lisesi mezunlarının kendi alanları dışındaki yükseköğretim programlarına yerleşmeleri önemli ölçüde zorlaştı. Böylece 28 Şubat süreci, imam hatip okullarının öğrenci ve okul sayılarında ciddi bir gerilemeye yol açtı.
1998: Meslek ve imam hatip lisesi mezunlarının kendi alanları dışındaki fakülteleri tercih etmelerini zorlaştıran farklı katsayı uygulaması devam etti. 19 Ağustos 1998’de imam hatip liselerine hazırlık sınıfı getirildi. Hazırlık sınıfı 2006 yılında kaldırıldı.
1999-2002: Bülent Ecevit’in başbakanlığı döneminde 24 imam hatip lisesi kapatıldı.
2002-2011: Yeniden Toparlanma
2002-2003: Abdullah Gül’ün başbakanlığı döneminde dört imam hatip lisesi açıldı. 2002-2003 öğretim yılında 537 okulda 64.503 öğrenci eğitim görmekteydi. Bu dönem, imam hatip tarihindeki en düşük öğrenci sayılarından birini ortaya koydu.
2003-2016: Recep Tayyip Erdoğan’ın başbakanlığı döneminde 565 yeni imam hatip lisesi açıldı.
2006: Türkiye’nin ilk uluslararası imam hatip lisesi, Mustafa Germirli Anadolu İmam Hatip Lisesi, Kayseri’de açıldı.
2007-2026: “Her ile bir üniversite” politikasıyla birlikte yükseköğretim kurumlarının yaygınlaştırılması kapsamında ilahiyat/İslami ilimler fakültelerinin sayısı da arttı. 2026 itibarıyla Tunceli dışında bütün illerde ilahiyat veya İslami ilimler fakültesi bulunmakta; bunların 96’sında öğrenci alımı yapılarak eğitim sürdürülmektedir.
2009: YÖK, Temmuz 2009’da katsayıların eşitlenmesine yönelik bir düzenleme yaptı ancak Danıştay bu düzenlemeyi iptal etti.
2011: 30 Kasım 2011 tarihli YÖK toplantısında okul türlerine göre uygulanan farklı katsayı uygulaması kaldırıldı ve bütün adaylar için katsayı oranı eşitlendi.

2012 Sonrası: 4+4+4 ve Yeni Dönem

11 Nisan 2012: Kesintili eğitim yasası kabul edildi ve 4+4+4 eğitim sistemine geçildi. 28 Şubat döneminde kapatılan imam hatip ortaokulları yeniden açıldı. “Din, Ahlak ve Değerler” alanında Kur’an-ı Kerim, Hz. Muhammed’in Hayatı ve Temel Dinî Bilgiler gibi seçmeli dersler yeni eğitim sistemiyle birlikte ders çizelgelerinde yer almaya başladı. İmam hatip ortaokullarında meslek derslerinin oranı ortalama yüzde 43’ten yüzde 25’e, imam hatip liselerinde ise yüzde 42’den yüzde 25’e indirildi. Ders programları, değişen veli beklentileri, okulların misyonları ve Diyanet İşleri Başkanlığının personel politikaları doğrultusunda yeniden yapılandırıldı.
2012-2013 öğretim yılı: 1.099 imam hatip ortaokulunda 94.467 öğrenci eğitim gördü. 708 imam hatip lisesinde ise 380.771 öğrenci ve 21.043 öğretmen bulunuyordu.
2012-2016: Bu dönemde imam hatip okullarının eğitim ortamlarının iyileştirilmesine yönelik çalışmalar yapıldı. Kız imam hatip okullarında pansiyon imkânları artırıldı.
2014: Tüm imam hatip liseleri Anadolu imam hatip lisesi statüsüne geçirildi.
2016: FETÖ yapılanmasına ait veya bu yapıdan devralınan okulların önemli bir bölümü imam hatip okullarına tahsis edildi. Aynı yıl program çeşitliliği kapsamında fen ve sosyal bilimler ağırlıklı Anadolu imam hatip lisesi proje okulları açıldı. Böylece puan esasına göre öğrenci kabul eden okulların sayısı arttı ve birçok imam hatip lisesi öğrencilerin ilgisini çekmeye başladı.
2017: Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi liselerde haftada iki saat olarak okutulmaya başlandı.
2019-2020 öğretim yılı: 3.437 imam hatip ortaokulunda 777.439 öğrenci ve 46.638 öğretmen eğitim gördü. Aynı öğretim yılında 1.650 imam hatip lisesinde 495.659 öğrenci ve 49.462 öğretmen bulunuyordu.

2024-2026: Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli

27 Mayıs 2024: Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığınca kabul edilerek Millî Eğitim Bakanı Yusuf Tekin tarafından onaylandı ve yürürlüğe girdi.
Yeni öğretim programlarında millî ve manevi değerlere daha fazla ağırlık verildi; bu değerler derslerin içeriklerine açık ve örtük biçimde yansıtıldı. Ortaokullarda 5, 6, 7 ve 8. sınıf öğrencilerinin “İnsan, Toplum ve Bilim”, “Din, Ahlak ve Değerler” ile “Kültür, Sanat ve Spor” olmak üzere belirlenen üç ana gruptan en az birer ders seçmeleri öngörüldü. “Din, Ahlak ve Değerler” alanında Kur’an-ı Kerim, Peygamberimizin Hayatı, Temel Dinî Bilgiler, Kültür ve Medeniyetimize Yön Verenler ile Ahlak ve Vatandaşlık Eğitimi dersleri yer aldı. Liselerde 9. ve 10. sınıf öğrencileri için de aynı üç ana alandan en az birer ders seçilmesi öngörüldü. “Din, Ahlak ve Değerler” alanında Kur’an-ı Kerim, Kur’an-ı Kerim’in Anlam Dünyası, Peygamberimizin Hayatı, Temel Dinî Bilgiler, Türk Düşünce Tarihi ve Klasik Ahlak Metinleri dersleri yer aldı.

İmam Hatip Okullarında Sayısal Değişim

İmam hatip okullarının yaklaşık 75 yıllık serüveninde öğrenci ve okul sayılarında dikkat çekici değişimler yaşandı.

1951 yılında yedi okulda 876 öğrenciyle başlayan imam hatip eğitimi, zaman içerisinde önemli bir yaygınlığa ulaştı. 28 Şubat 1997 sürecinin ardından okul ve öğrenci sayılarında ciddi düşüş yaşandı. 2002-2003 öğretim yılında öğrenci sayısı yaklaşık 64 bine kadar geriledi.

2012’de 4+4+4 eğitim sisteminin uygulanmaya başlanması ve imam hatip ortaokullarının yeniden açılmasıyla birlikte okul ve öğrenci sayılarında hızlı bir artış gerçekleşti.

2025 yılı itibarıyla 3.542 imam hatip ortaokulunda 701.696 öğrenci; 1.730 Anadolu imam hatip lisesinde ise 376.902 öğrenci eğitim görmektedir. Toplam öğrenci sayısı 1.078.598’e ulaşmıştır.
Bu rakamlar, imam hatip okullarının Türkiye’de din eğitimi alanındaki uzun ve değişken tarihî serüveninin ulaştığı bugünkü ölçeği göstermektedir.

Kaynaklar

100. Yılında İmam Hatip Liseleri Sempozyumu Bildiriler Kitabı, DEM Yayınları, İstanbul, 2015.

Emine Keskiner, İmam Hatip Liseleri, Din Eğitimi-1, DEM Yayınları, İstanbul, 2026.

İbrahim Aşlamacı, İstatistiklerle Türkiye’de Örgün ve Yaygın Din Eğitiminin 100 Yılı (1923-2023), DEM Yayınları, İstanbul, 2024.

İsmail Kara, Resimli Cumhuriyet Din Kitabı, Dergâh Yayınları, İstanbul, 2024.

Mustafa Öcal, Kuruluşundan Bugüne Din Öğretimi Genel Müdürlüğü ve Genel Müdürler, Ensar Yayınları, İstanbul, 2019.

Mustafa Öcal, “İmam Hatip Okulu Modelinin Ortaya Çıkışı ve Gelişmesi”, Önder Hakemli Dergi / Talim: Journal of Education in Muslim Societies and Communities, Mart 2025.

Recep Kaymakcan, Mahmut Zengin, Z. Şeyma Arslan, Türkiye’de Okullarda Din Öğretimi, DEM Yayınları, İstanbul, 2011.

Yusuf Güney, Şu İmam Hatipler, Akçağ Yayınları, Ankara, 2018.

Mehmet Nezir Gül – insaniyet.net

Mirat Haber – YouTube