Libyalı kadınların toplumdaki konumları için sanat

Libyalı kadın sanatçılar, sanat eserlerini ve hikâyelerini dünyaya ulaştırmak, bu yolla toplumdaki ağırlıklarını artırmak istiyorlar.

Mirat Haber Ajansı

Libyalı kadın sanatçılar, sanat eserlerini ve hikâyelerini dünyaya ulaştırmak, bu yolla toplumdaki ağırlıklarını artırmak istiyorlar. Trablus doğumlu sanat girişimcisi ve eğitimci Şaza Sabite hedefi konusunda çok net. Sabite, Libyalı kadın sanatçıların karşılaştığı finansal mücadeleye bir çözüm olarak 2019 yılında doğan De-Orientalizing Art (Şarklı Görünümünü Kaldıran Sanat) çevrimiçi galeri ve sosyal girişiminin kurucusu. Kadının güçlenmesi için gerekli koşullardan birinin finansal bağımsızlık olduğu yaklaşımıyla, ticari bir platformun şarkiyat (oryantalizm) zihniyetinden sıyrılmanın felsefi, sosyolojik ve sosyal değişim öncüllerinin bir bileşeni olduğuna inanıyor. Trablus’ta çocukken, büyürken sanatsal bir ortamda bulunmasa da Claremont Üniversitesi’nde Uluslararası Çalışmalar alanında yüksek lisans derecesi için Kaliforniya’ya yerleşmeden önce birçok farklı ülkede yaşadı. Kanada’dan Fransa’ya kadar karşılaştığı ortak tepki, Libya ve Libyalılar hakkındaki bilgisizlikti.

Yurtdışında yaşayan bir Libyalı kadın olarak, kendisine ve aynı durumdaki insanlara aidiyet duygusunu yeniden inşa etmek için güçlü bir dürtü hissetmeye başladı. Edward Said’in klasik kitabı Oryantalizm ile karşılaştığında bakış açısı tamamen değişti. Kitap her zaman fark ettiğim ama anlayamadığım konulara gözlerimi açtı, diyor. Şaze, Batı ve doğu arasındaki güç dinamikleri sistemleri, farklı görünen herkesi ötekileştirme adı verilen güç düşünüldüğünde, her şeyin bir anlam ifade etmeye başladığını söylüyor. Siyaset, İnsani Gelişme ve Sosyal İlişkiler alanındaki çalışmalarının ardından Libyalı kadınların algısını değiştirmek için devreye girmeye karar verdi. Bunu çatışmacı olmayan veya başka çatışma katmanları yaratacak ve aynı zamanda ekonomik teşvikler yaratacak şekilde yapmaya karar verdi. Sanatı o anda karmaşık düşünce ve duyguları aşan bir dil olarak düşündüğünü belirtiyor.

Şaze, yalnızca Libyalı kadın sanatçılara odaklanma konusunda kararlıydı, ancak aynı zamanda platformun oryantalist bir mercekle algılanmasını istemiyordu. Süreçteki en büyük zorluğun, karmaşık Libya kültürel bağlamında gezinmek ve aynı zamanda sanat koleksiyonerlerini davet etmek ve onları kucaklamak olduğunu belirtiyor. Alıcılar için güçlü bir teşvik, De-Orientalizing Art’ta sanatçıların üçte ikilik bir kâr elde ettiğini bilmekte, bu da ticari sanat dünyasında oldukça nadir görülen bir durumu. Şaze, De-Orientalizing Art yalnızca bir yıldır faaliyette olduğunu ve bu nedenle hala öğrenmeye ve denemeye devam ediyoruz, diyor Şaze. Covid-19 ile sosyolojik değişimi yönetmenin yanı sıra kar kazancı, sanat fuarlarına, festivallere veya diğer etkinliklere katılamasını zorlaştırdı.

Galerici, salgının Libya’daki sanatçıları diğer ülkelerdeki sanatçılardan daha fazla etkilediğini düşünmüyor. Esas sorun, dünyanın her yerinde olduğu gibi, Libyalı sanatçıların sanatın temel bir gereklilik olmadığı gerçeğiyle karşı karşıya kalmasıdır. Bu, özellikle küresel sağlık ve buna bağlı finansal kriz zamanlarında sanat pazarlamasını ve satın almayı daha da zorlaştırıyor. Şaze’nin başarmayı amaçladığı şey, biri dahili bir arka hikayesi olan bir sanat eseri satın aldığında, bunun Libya lehinde konuşmaları ateşleyeceğini umuyor Şaze Sabite.