NAMAZI ZAYİ DEĞİL, İKAMESİ GEREK

İnsan hayatında cehalet belirsizliği, belirsizlik,  ihmali, ihmal gafleti, gaflet te felaketi hazırlar. Bu da insanı ebedî zarara sürükler. Hayat kısa ve geri dönüşü olmayan bir süreçtir.

Bu süreç çok karmaşıktır ve çok oyalayıcı bir istasyondur. Bu ise insanın dengelerini bozar. Onun için namaz gibi dengeler odağı olan bir ibadet hakkında Rabbimiz, sapmalardan dolayı tehlikeli haberi verir; Sonra, bu peygamberlerle, sâlih kimselerin arkalarından onların yerlerine yeni nesiller geldi. Bunlar namazı zayettiler, şehvetlerine uydular da Cehennemdeki “Gayya” vâdisini boylayacaklar. (Meryem:19/59) Namazı zayetmek bir sebeptir. Ancak neticesi, telafisi olmayan felakettir. Biz inanmış insanlar olarak felakete maruz kalmadan dengeleri kurmalıyız. Rabbimiz bize bunları öğretiyor ve bizden bekliyor.

Hatta âdeta kullarını onure ederek teşvik ediyor; O muttakiler ki kitaba sımsıkı sarılırlar ve namazı kılarlar. Şüphesiz, Biz muslih olan, iyilik yapan kimselerin mükâfaatını zâyetmeyiz. (A’raf:7/170) Müslümanın muslih olup iyilik yapacak kimseler özellikle namazlar hakkında çok hassas olmalıdırlar. Bu husustaki hassasiyeti; Namazları, hele vusta namazını muhafaza edin ve kalkıp huşû ile Allah’ın divanında kıyam edin. (Bakara:2/238) Bu beyan ile Rabbimiz, biz kullarına garantili bir kurtuluş reçetesi veriyor ve takibini istiyor.

Rabbimiz namaz ile ilgili açıklamaları yapar; Kitap’tan sana vahyedileni oku! Namazı kıl! Çünkü namaz, çirkinliklerden ve kötülüklerden arındırır. Elbette Allah’ın zikri büyüktür! Allah, neler yaptığınızı bilir. (Ankebut:29/45) Namaz, insanı Allah’a yaklaştırır. Allah’a yaklaştıracak şifa kaynağı namaz, uyanık halde kılınan namazdır. Namazda insanın ne dediğini anlamadan kıldığı hakkında uyarı yapılmaktadır. Gelen ayet bu anlamı dile getirir.

Ey iman edenler, siz, sarhoş olduğunuz halde, ne söylediğinizi anlayıncaya …kadar namaza yaklaşmayın. (Nisa:4/43) Buradaki sarhoşluk yalnızca müskirat sarhoşluğu değildir.  Namazda okuduklarının ne anlama geldiğini anlamama sarhoşluğudur. Daha anlaşılır olanı dünya sarhoşluğu olarak ifade edilebilir. Cenabı Hak, kulunu kendine gelmesi için uyarıyor. Bunu da İsrail oğullarından bir örnek vererek açıklamasını yapar.

Rabbimiz İsrail oğullarının kesin ahitlerini alır ve onlara büyük bir müjde verir; “Ben sizinle beraberim, eğer namazı kılar, zekâtı verirseniz; resullerime inanır, onlara yardım eder ve Allah’a (karzı hasen) güzel borç verirseniz, elbette sizin günahlarınızı örterim ve sizi altlarından ırmaklar akan cennetlere sokarım. (Maide:5/12) İşte ebet ve müebbet başarı budur.

Öyle ise ebedî hüsran, hangi akıllı insana yarar sağlar!? Esselamu aleykum İlhan ORAL