Şehit Gazeteci Enes eş-Şerif’in Dokunaklı Vasiyeti Yayımlandı

Gazze Şeridi’nde İsrail ordusunun Şifa Hastanesi çevresindeki gazeteci çadırına düzenlediği saldırıda hayatını kaybeden Al Jazeera muhabiri Enes eş-Şerif’in vasiyeti, yakınları tarafından kamuoyuyla paylaşıldı. Enes’in şehadetinden önce kaleme aldığı bu son mesaj, hem Filistin davasına olan sarsılmaz bağlılığını hem de ailesine olan derin sevgisini gözler önüne seriyor.

Şehit, Enes eş-Şerif’in Vasiyeti

Vasiyetinde, “Eğer bu sözler size ulaştıysa bilin ki, İsrail beni öldürmeyi ve sesimi susturmayı başardı” diyerek sözlerine başlayan eş-Şerif, hayatta kalıp ailesiyle birlikte işgal altındaki memleketi Askalan’a (Mecdel) dönme umudunu taşıdığını, ancak Allah’ın takdirinin tecelli ettiğini belirtiyor.

Filistin’i ve Mazlum Halkını Emanet Etti

Şehit gazetecinin vasiyetinin en önemli bölümünü Filistin’e dair söyledikleri oluşturuyor. Tüm dünyaya seslenerek, “Filistin’i size emanet ediyorum” diyen eş-Şerif, burayı “Müslümanların tacındaki mücevher, dünyadaki her özgür insanın kalbinin atışı” olarak nitelendiriyor.

“Halkına, zulme uğrayan küçük çocuklarına sahip çıkın” çağrısı yapan gazeteci, bu çocukların bedenlerinin binlerce ton bombayla nasıl parçalandığını, duvarlara savrulduğunu anlatıyor. Eş-Şerif, sözlerini şu etkileyici ifadelerle sürdürüyor:

“Sizi zincirler susturmasın, sınırlar durdurmasın. Ülkenin ve halkın özgürlüğü için köprü olun, ta ki özgürlük ve onur güneşi ülkemizin üzerine doğana dek.”

 

Ailesine Son Veda Mesajı

Enes eş-Şerif, vasiyetinde en dokunaklı veda sözlerini ailesine ayırıyor. “Aileme sahip çıkın” diyerek sevdiklerini emanet eden gazeteci, gözünün nuru dediği küçük kızı Şam’ı büyürken görememenin, oğlu Salah’a ise destek olamamanın acısını dile getiriyor. Oğlundan, davayı devam ettirmesini istediğini belirtiyor.

Annesine olan sevgisini ve minnetini, “Duasıyla vardığım yere vardım, onun duaları kalkanım, yolu aydınlatan ışığım oldu” sözleriyle anlatan eş-Şerif, ona sabır ve en güzel mükafatın verilmesi için dua ediyor. Hayat arkadaşı ve eşi Beyan’a (Ümmü Salah) da seslenen gazeteci, savaşın onları uzun süre ayırmasına rağmen eşinin dimdik, kökleri sağlam bir zeytin ağacı gibi durduğunu ve emaneti sabırla taşıdığını belirtiyor.

Vasiyetini şu sözlerle sonlandırıyor: “Beni affedin, hakkınızı helal edin, dua edin. Gazze’yi unutmayın, beni de bağışlanma ve kabul için dualarınızda unutmayın.”