Silahsızlanma Çağrısı ve Temiz Toplum Sloganlı Kampanya İhtiyacı

Artık ana haberlerde sıklıkla pompalı tüfeklerle birbirini öldüren, sokaklarda taramalı tüfeklerle birbirini kovalayan insanlar yer alıyor. Görüntüler, Twitter denilen mecrada gençlerin ve çocukların gözü önünde paylaşılarak sergileniyor. TV ekranlarında buzlanarak gösterilen görüntüler ilk anda insanın kanını donduruyor. Fakat bu olay aslında bir normalleştirme çabasının olup olmadığını sorgulamamız gerektiğini bize söylüyor. Bir sosyal bilimler araştırmacısı olarak durumu hayretle izliyorum. Modern toplum dedikleri şey bu mudur? Türkiye’yi aydınlık günlere taşıyacağız diyenler bu durumlara neden sessiz kalıyor? Müslümanlar dünya kamuoyunda devamlı şiddet taraftarı olarak lanse edilirken Batı’dan devşirilen sekülerliği ve fakat ondan çok daha kötü olan Ortadoğuluların seküler avam kültürünü eleştiri vaktimiz gelmemiş midir? Maalesef şiddet ve nefret bizi kuşatmış, hayatımızın her anında yer alıyor. Bu kadar olumsuzluğa karşı sulh kültürünü yaşatmak zorundayız. İşbu yazı bu sebeple kaleme alınmıştır.

Türkiye’de yakın dönemde birçok kişi silahlı saldırıda hayatını kaybetti. Görüntüler genellikle burası Teksas değil denilerek servis ediliyor. Evet! Burası Teksas değil ama Teksas’tan farksız da değil. Son zamanlarda silahlanma hevesi ve silahla mekân basma gibi olaylar aşırı arttı. Sonucunda da pek çok insanın canına kıyıldı. Oysa Müslüman yurdunda bu kadar katlin olması hoş görülemez. Hele de “Yurtta barış, cihanda barış!” ilkesiyle ülkesini imar edenlerin vatanında bunlar olamaz.

Türkiye’de ülkemizi Küçük Amerika yapmak isteyenler yıllarca haydutluğu ve kabadayılığı, mafyalığı ve serseriliği övdüler. Kovboy filmleri, boks ve karate filmleriyle gençleri uzun yıllar zehirlediler. Bunun yerini daha sonradan mafya yapımları aldı. Doğal olarak halk bunların etkisi altında kaldı. Sonuçta halkı Amerikan Kültürüne özendiren yapımlarla kandıranlar artık işi tamamen milletimize yıkacak zemini buldular. Çünkü bu filmlerin etkisinde kalan insanlar silaha sarılmak için fırsat kolluyor. Mamafih bu zemin zaman içerisinde oluştu. Zira eskiden adam vurmak, insan öldürmek Anadolu’da bu kadar kolay yapılacak işler değildi. Sayılar mukayese edildiğinde herkes vaziyetin ne olduğunu görebilecektir.

Ülkemizde ne yazık ki insan canı ucuz diyen gazeteciler var. Maalesef ufak tartışmalarda öfkeye kapılıp kan dökenler ve bunların yolunu heyecanla afişe edenler var. Toplumumuzun eğitim durumu göz önüne alındığında bu olayı ülkemizdeki asayiş ortamını bozan ve huzuru kaçıran bir gelişme olarak ele almalıyız. Elbette bizim şahsi kanaatlerimiz ve yazılarımız çok şeyi değiştirmeyecek. Maalesef bu konuda en çok iş hukukçulara düşmektedir ve sonra da onlar aracılığı ile kamuoyunu yönlendiren medya patronlarına ciddi ikazlar yapılmalıdır.

Gerçek şu ki silah ve kavga hiç kimseye fayda getirmiyor. Silahın bu kadar yaygınlaşması hayra alamet değildir. Silah taşıma ruhsatı zorlaştırılarak verilmelidir. Silah kullanma ruhsatına sahip olan kişiler devamlı psikolojik testlerden geçmelidir. Silahsızlanma kadar toplumsal güvenin yani emniyetin sağlanması da önemlidir. İnsanlar can kaygısı çekmemelidir. Mal, şeref, namus ve diğer kaygılar da buna dahildir. Toplumumuzun sürekli olarak silahlı çetelerin yer aldığı dizileri de izlememesi gerekir. Bunun yerine halkı bilim, sanat, kültür, dini ve ahlaki gelişim gibi konulara yönlendirmek gerekir. Silah öldürür, ilim yaşatır. Barış ve kardeşlik duygularını tesis etmek için maneviyata ve eğitime önem vermek zorundayız. Hukuk, tek başına bu işin altından kalkamaz. Ahlak ve anlayış, medya eliyle bozuluyorsa, yine medya eliyle düzeltilmelidir. Unutulmamalıdır ki küresel oligarşinin propagandistlerinden birisi; “Hollywood gibi bir silahı tarihte bulamadık” gibisinden sözler sarfetmiştir. Hollywood etkisi gözardı edilecek bir konu değildir.