Bir millete geçmişini nasıl öğrettiğiniz, onun geleceğini nasıl şekillendireceğinizi de belirler. Çünkü tarih yalnızca geçmişte yaşanan olayların kaydı değil, toplumların kendilerini ve dünyayı anlama biçimidir. Peki Türkiye’de öğrencilere tarih öğretilirken gerçekten geçmişin bütün yönleri gösteriliyor mu, yoksa belirli bir tarih anlatısı mı aktarılıyor?
Bugünkü tarih öğretiminin en önemli sorunlarından biri, siyasi kırılmaları, toplumsal çatışmaları ve tarihî şahsiyetleri bütün boyutlarıyla tartışmak yerine, çoğu zaman önceden belirlenmiş bir çerçevede sunmasıdır. Öğrenci olayların nedenlerini, farklı aktörlerin amaçlarını ve kararların sonuçlarını sorgulamak yerine, kendisine sunulan anlatıyı öğrenmeye yöneltiliyor.
Mustafa Kemal dönemi bunun en çok tartışılması gereken örneklerinden biridir. Cumhuriyet’in kuruluşu, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş, hilafetin kaldırılması, laiklik politikaları ve eğitim reformları anlatılırken yapılan değişikliklerin gerekçeleri kadar toplumsal sonuçları da ele alınmalıdır. Mustafa Kemal’in liderliği ve Millî Mücadele’nin askerî-siyasi boyutu anlatılırken dönemin farklı fikirleri, muhalif sesleri ve uygulamaların doğurduğu tartışmalar da görmezden gelinmemelidir. Tarihî şahsiyetleri dokunulmazlaştırmak da bütünüyle karalamak da tarihçilik değildir.
Aynı sorgulama Osmanlı’nın son dönemi için de geçerlidir. İmparatorluğun çözülüşünü yalnızca iç sorunlarla açıklayıp İngiltere başta olmak üzere emperyalist devletlerin müdahalelerini geri plana itmek, eksik bir tarih bilinci oluşturur. Sykes-Picot Anlaşması, Balfour Deklarasyonu ve Ortadoğu’nun yeniden şekillendirilmesi, bölgenin bugünkü sorunlarını anlamak isteyen bir öğrencinin bilmesi gereken tarihî gelişmelerdir.
İslami perspektiften bakıldığında mesele, geçmişi bir ideolojinin kalıplarına hapsetmemektir. Kur’an’ın adalet çağrısı, kendi aleyhimize bile olsa hakikati gözetmeyi gerektirir.
Tarih, iktidarların kendilerini aklama aracı değil, hakikati arama çabası olmalıdır. Eğitim sistemi öğrenciye yalnızca ne düşüneceğini değil, nasıl sorgulayacağını da öğretmelidir. Belgeleri karşılaştıran, farklı kaynakları inceleyen ve iddiaları kanıtlarla değerlendiren bir nesil yetiştirmeden tarih bilinci oluşturamayız.
Çünkü geçmişi eksik öğrenen bir toplum, bugününü de eksik yorumlar. Tarihini sorgulamaktan korkan değil, tarihi belgelerle sorgulayabilen bir nesil, geleceğini daha sağlam temeller üzerine kurabilir.
İSLAMİ HABER “MİRAT”
SON GERİ SAYIM Açıklamalara, gelişmelere ve askeri hareketliliğe baktığımda gördüğüm şey şu… ABD-İran savaşının kapanış…
NEDEN HALKI MÜSLÜMAN OLAN ÜLKELERİN YÖNETİCİLERİ KAN EMİCİ EMPERYALİSTLERİN DOSTU? Halkının yüzde doksanı Müslüman olan,…
SOSYAL MEDYADAN SEÇTİKLERİMİZ "Siz İslam Düşmanısınız" TARİHİ İŞİNE GELDİĞİ GİBİ OKUYANLARA! Arapların geçmişteki hatalarını bahane…
YEMEN’İN JEOPOLİTİK KİLİDİ: ENSARULLAH (HUSİLER) KİMDİR? Orta Doğu’nun en stratejik ve en çok tartışılan yapılarından…
BAE ve Alp Services Skandalı: Küresel Fitnenin ve İstihbarat Siyonizminin Yeni Yüzü İsviçre merkezli özel…
BERLİN HÜKÜMETİ’NİN 'KÜLTÜREL İHTİLAL' GÜNLERİ: ŞANSÖLYE VON BİSMARCK-SCHMİTT’İN ŞERÎAT VE TASAVVUF REFORMLARI (1924-1938) Birinci Dünya…
View Comments
Tarihi yapan yazıyor,seyredenlerde okuyor.akletmeden,tevhid penceresinden bakmadan nasıl sorgulanabilinirki?erken cumhuriyet döneminde camileri,depo ve ahır olarak kullananları eleştirenler,şimdi camilerde,küfre muhalefet etmeyen iman anlayışını yerleştirenlere tek laf ediyorlarmı,edemezler.çünkü olaylara camileri ahır yapanların gözünden bakıyorlar.