15 TEMMUZLAR YAŞAMAK İSTEMİYORSAK

Her türlü istismar kötüdür fakat dinin istismar edilmesi en âdice ve en alçakça bir iştir. Süfli emellerini gerçekleştirmek için cami kürsülerini salya sümük kullanan Fethullah’ın istismarına; “alçakça yapılmış bir istismardır” demek yetmez. Çünkü alçağın da bir seviyesi vardır. Bu seviyesizin istismarı “alçak” ötesi, “çukurca” yapılmış bir istismardı. Zira Fetö lideri “çukur” bir kişiliğe sahip, satın alınmış “karaktersiz” bir karakterdir. Ateşi bol olsun.

Önümüzdeki çarşamba günü 10’uncu yılını kutlayacağımız 15 Temmuz hain darbe teşebbüsünü gerçekleştirenlerin faaliyetleri incelendiğinde, Müslümanların zekâtlarını, infaklarını, kurbanlarını ve çocuklarını hain emellerine alet eden, işlerini istişare ile değil, “hocaefendi”lerinin iki dudağı arasından çıkan sözlerle yürüten bir yapılanma olduğunu görürsünüz. Bir üst akıl tarafından yönlendirilen bu “hocaefendi”, onlara göre dini en iyi anlar, siyasi yönlendirmeyi/hangi partiye oy verilmesi gerektiğini en iyi o bilir, sizin geleceğinizi, ne olmanız gerektiğini, hangi sektörlere, devletin hangi kılcal damarlarına sızmanız gerektiğini en iyi o bilir…

İşte 15 Temmuz darbe girişimini, Sahih İslam inancıyla değil de bu tip “hocaefendinin” anlattığı hurafelerle yetiştirilmiş haşhâşî bir grup yapmıştır. Tehlike bitmiş değildir. Aynı ve benzer hurafelerle beslenen daha nice gruplar vardır Türkiye’mizde…

Salya-sümük ne diyordu Fetö terör örgütünün uluslararası kukla lideri?:

“Ben Allah’ı gördüm. Kâinatı Muhammed’im için yarattım, senin için devam ettiriyorum.”

“Rasûlullah’ı, Medine’de kabri başında ziyaret ederken tecessüm ederek bana göründü ve ona ‘Ne olacak bu ümmetin hali?’ dedim. Ümmetin halini sana emanet ediyorum dedi.”

“Rasûl şuradan çıkıp gelse ve bana müdahale etse ‘Ey Nebi! Sen vazifeni yaptın, söyleyeceklerini söyledin gittin. Şimdi söz bende’ derim.”

Fetö’nün haşhâşîleri de ziyarete gelenlere: “İçeri girmeyin. Hocaefendi Rasûlullah’ın ruhaniyeti ile istişare halindedir. Hangi ülkede okul açılması gerektiğini istişare ediyorlar” diyorlardı.

Bu sözler bir iftira değildir. Bunlar, kırk yıl onunla beraber hizmet etmiş olan Latif Erdoğan ve Prof. Dr. Ahmet Keleş’in naklettikleri sözlerdir.

Bu tür sapık inanışlar sadece Fetö mensuplarında mı var? Hayır. Bakın: 15 Temmuz 2016 akşamı darbe kalkışmasından sonra Sayın Cumhurbaşkanımızın çağrısı ile milletimiz meydanlara akın etmiş, haftalarca bayram havası içinde haklarına sahip çıkmıştır. Haliyle meydanlarda siyasi şahsiyetlerin yanında kanaat önderleri ve dinî şahsiyetler de halka hitap etmişlerdi. Maalesef bazı din kisveli kişiler normal hayatlarında da insanları Allah’ın kitabına ve Rasûlullah’ın sünnetine değil de peşine takıldığı zatlara ve kendi yorumlarına çağırdığı gibi bu perişan halini meydanlara da taşımıştı. Bunlardan bir hurafeci, Konya Mevlana meydanında: “15 Temmuz gecesi F-16 uçaklarının köşe-bucak arayıp da bulamadığı Cumhurbaşkanımızın uçağını, Cebrail (a.s) başkanlığındaki melekler ordusu ve KONYADAN GİDEN EVLİYAULLAHIN RUHANİYYETİ KURTARMIŞTIR” demişti.

Bu sözler, toplumu Kur’an ve Sahih Sünnet yerine uydurulmuş menkıbe, bidat ve hurafelerle inşa edenlerin hezeyanlarıdır. 15 Temmuz gecesinde Yüce Allah’ın yardımının tecelli ettiği bir gerçektir. Allah bu yardımını “Kün, fe yekûn/ol der oluverir” şeklinde yapabileceği gibi “Müslümanları görünmez ordularıyla desteklediğini ifade ederek -özellikle Âl-i İmran 124-125, Enfal suresi 12’inci ayetlerinde açıkça bunların melekler olduğu ifade edildiği üzere- melekleri vasıtasıyla da yapabilir. Ama Peygamberlerin veya evliyaullahın ruhaniyeti ile yardım ettiği iddiası bidat ve hurafedir.

Kur’an ve Sünnet temeline dayanan Sahih İslam inancına göre Peygamberimiz ölmüş/rahmet-i Rahman’a kavuşmuştur. Dolayısıyla dünya ile ilişkisi kesilmiştir. O, sünneti ile aramızdadır.

Yüce Kitabımız ne buyuruyor?

“Sen öleceksin, onlar da ölecek” (39/Zümer:30), “Her canlı ölümü tadacaktır.” (3/Âl-i İmran:185)

Rasûlullah vefat edince Hz. Ömer kılıcını çekerek “Kim Muhammed öldü derse boynunu vururum” demişti. Hz. Ebû Bekir soğukkanlı bir şekilde Rasûlullah’ın başucuna vardı, yüzünü açtı, alnından öptü ve “Yâ Rasûlallah! Ne güzel yaşadın, ne güzel öldün” dedi. Minbere çıktı ve Ashaba dönerek “Kim Muhammed’e tapıyorsa, bilsin ki, o ölmüştür. Kim Allah’a tapıyorsa O, hayyün lâ yemûttur/diridir, ölmez” dedikten sonra; “Muhammed, ancak bir peygamberdir. Ondan önce de peygamberler gelip geçmiştir. Şimdi o ölür ya da öldürülürse, gerisin geriye (eski dininize) mi döneceksiniz? Kim (böyle) geri dönerse, Allah’a hiçbir şekilde zarar vermiş olmayacaktır.” (3/Âl-i İmran: 144) ayetini okuduktan sonra, başta Hz. Ömer olmak üzere sahabe rahatladı. İbn-i Abbas der ki: Ashabı, o derece şaşkınlık kuşatmıştı ki, bu ayeti Ebû Bekir okuyana kadar Allah’ın bu ayeti indirdiğini sanki bilmiyorlardı da bütün cemaat Ebû Bekir’den öğrenmişlerdi. Sonra her işiten Sahâbi bu ayeti okumaya başlamıştı.” (Bkz: Buhari, Tecrid-i Sarih Tercemesi, c.11, s.26-27, Diyanet yayınları, ikinci baskı)  

Şimdi bizler de Hz. Ebû Bekir tavrı göstererek, “Peygamber ölmemiştir. Ruhen ve bedenen diridir. Melekût âleminde ve dünyanın her yerinde dolaşıyor” diyen paralel din mensuplarının zihinlerine bu ayeti çakarak, Hz. Ebû Bekir’den işiten her Sahabenin, ayeti okumaya başladığı gibi onların da okumaya başlamalarını sağlamaktır. 

Paralel dinin hocaları, şeyhleri, pirleri bunları demekle kalmıyor, O’nu sohbet ettikleri ortamlara getiriyorlar. “Vallahi de billahi de şu anda Rasûlullah, ruhaniyetiyle aramıza katıldı” hezeyanı ile halüsinasyonlar/sanrılar/varsanılar geçirip patolojik bir ruh hali sergileyerek primlerini artırmaya çalışıyorlar. Başka bir ifade ile kendilerini çok kutsal bir makamda göstermek için sırtlarını Peygamberimize dayayarak Allah’ın Rasûlü üzerinden prim devşirmektedirler. Bu tutum, tam bir Peygamber istismarı ve din bezirgânlığıdır. 

Peygamberimiz de kendi faniliğini ve İsa (a.s) gibi ilahlaştırılmamasını şu güzel sözleriyle belirtmişlerdir: “Hıristiyanların Meryem oğlu İsa’yı aşırı yücelttikleri gibi siz de beni aşırı yüceltmeyin. Ben sadece bir kulum. O halde bana Allah’ın kulu ve elçisi deyin.” (Buhari, Enbiya 64, 48).

Biz Müslümanlar, Rasûlullah’ı dünyadaki her şeyden ve canımızdan daha çok severiz. Ama ölümsüzleştirip ilahlaştırmadan…

Şunu unutmayalım ki bize düşen, Allah’ın verdiği kıymete kanaat etmektir. Onun verdiği kıymete kanaat etmezsek uydurduklarımızla dine bidat ve hurafeler sokarız. Makamı-mevkii ve dindeki yeri ne olursa olsun hiç kimsenin Allah ve Rasûlü’nün buyurmadığı bir inancı dine sokma hakkı yoktur, haddi de değildir.

İşte yeni 15 Temmuzlar yaşamamak, dini sömürerek semirenlere fırsat vermemek için, 15 Temmuz kutlamalarında bu gerçekleri de görelim. Yoksa Fetö gider, yerine Metö gelir.

Rabbim bizlere, Kur’an’ı ve Peygamberini, bidat ve hurafeden arınmış bir şekilde nasıl doğru anlamamız gerekiyorsa öyle anlamayı ve doğru olarak yaşamayı nasip etsin.

Musab Seyithan

Yazarımızın Diğer Yazılarını Okumak İçin Lütfen Bu Linki Ziyaret Ediniz.

Mirat Haber – YouTube