23 Nisan: Gerçekten Çocuklara mı Armağan Edildi?

23 Nisan: Gerçekten Çocuklara mı Armağan Edildi?

Türkiye’de bazı kabuller vardır; sorgulanmaz, tartışılmaz, doğrudan doğru kabul edilir.
23 Nisan’ın “çocuklara armağan edildiği” söylemi de bunlardan biridir.

Ama basit bir soru soralım:
Bu iddianın dayanağı nedir?

Mustafa Kemal Atatürk’ün 23 Nisan’ı çocuklara armağan ettiğine dair açık, net, tartışmasız bir resmî belge var mı?

Yok.

Peki o zaman bu anlatı nereden geliyor?

Tarihe dönelim.

23 Nisan 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi açıldı.
Bu tarih, 1921’de “Millî Bayram” ilan edildi.
Bu aşamada ortada çocuk yok, çocuk vurgusu yok, çocuklara ithaf yok.

Her şey gayet net:
Bu bir egemenlik bayramıdır.

Kırılma noktası 1927.

Himaye-i Etfal Cemiyeti devreye giriyor.
Bir sivil kurum, 23 Nisan haftasını “Çocuk Haftası” ilan ediyor.
Etkinlikler düzenleniyor, kampanyalar yapılıyor, çocuklar merkeze alınıyor.

Ve zamanla bir algı oluşuyor:
23 Nisan = Çocuk Bayramı.

Ama burada durup düşünmek gerekiyor.

Bir sivil toplum faaliyetinin yaygınlaşması, onu devlet politikası yapar mı?
Daha açık soralım:
Ortada bir karar yoksa, bu nasıl “armağan” oluyor?

Çünkü “armağan” dediğiniz şey bir irade beyanıdır.
Bir karar, bir belge, bir ilan gerekir.

Oysa burada olan başka bir şeydir:
Önce uygulama geliyor, sonra anlam yükleniyor.

Devletin resmî tavrına bakalım:

1935’te bayramın adı “Ulusal Egemenlik Bayramı” olarak belirleniyor.
Yani hâlâ çocuk yok.

1981’e geliyoruz.
İlk kez “çocuk” ifadesi resmî isme giriyor:
“Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı.”
Askeri darbe ile yönetimi ele geçiren Kenan Evren Hükümeti zamanında…

Yani gerçek şu:
Çocuk vurgusu, doğrudan kuruluşta değil;
yıllar sonra, resmî olarak eklenmiş.

Şimdi soruyu yeniden soralım:

1927’de başlayan bir sivil girişimi,
1920’ye ve kurucu iradeye mal etmek ne kadar doğrudur?

Bu, tarih yazmak mı;
yoksa tarihi yeniden kurgulamak mı?

Kimse şunu inkâr etmiyor:
23 Nisan uzun yıllardır çocuklarla birlikte kutlanıyor.
Bu bir gerçek.

Ama başka bir gerçek daha var:
Bu durum, başlangıçtan itibaren böyle değildi.

Dolayısıyla daha dürüst bir ifade şudur:

23 Nisan, bir egemenlik bayramı olarak doğmuş,
zamanla çocuklarla ilişkilendirilmiş,
ve ancak 1981’de bu kimlik resmiyet kazanmıştır.

Gerisi ise yorumdur.

Ve bazen toplumlar, yorumlarını gerçek gibi anlatmayı sever.

Ama tarih, sevdiğimiz hikâyelerden değil;
dayandığımız delillerden ibarettir.

Buyurun ve Mustafa Kemal’in “23 Nisan’ı çocuklara atfettiğini ya da armağan ettiğini gösteren delillerinizi ortaya koyun!”

İSLAMİ HABER “MİRAT”

YOUTUBE