Harf Devrimiyle Kaybettiklerimiz: Medeniyetimizi Neden Yıktık?

Harf Devrimiyle Kaybettiklerimiz: Medeniyetimizi Neden Yıktık?

1928’de, bir kalemde binlerce yıllık kültür bağımız kesildi. Harf Devrimi, modernleşme ve batı taklidi maskesi altında, halkı kendi geçmişinden koparmayı hedefleyen bir uygulama olarak hayatımıza girdi. Osmanlıca’yı bilen kuşakların el yazmaları, şiirleri, tarihî belgeleri anlaşılmaz hale geldi; tarihimiz ve kültür mirasımız çöpe atıldı.

Peki, dünyada bizden daha eski uygarlıklar bunu yaptı mı? Japonlar, Çinliler, Araplar ve İbraniler kendi alfabelerini değiştirmedi; tarihlerini, edebiyatlarını ve kültürlerini nesiller boyunca korudu. Biz neden böyle bir kopuşu seçtik? Binlerce yıllık bir kültürün bütün birikimini “modernleşme” adına gözden çıkardık.

Dilimiz, düşünce dünyamızla birlikte yoksullaştı. Osmanlıca kelimelerin incelikli anlamları, deyimler, atasözleri ve mecazlar birer birer silindi; dilimizi, düşünce gücümüzü ve geçmişle bağımızı yitirdik. Sadece harfler değişmedi; binlerce yıllık kültürümüz ve tarihî hafızamız çözüldü.

Harf Devrimi, “okuryazarlığı artırmak” gibi bahanelerle meşrulaştırıldı. Oysa Latin harfleriyle yazmayı öğrenmek, gerçek kültürel bir kazanım değil, geçmişten kopmanın bir bedeliydi. Bu devrim, bizi kültürel ve tarihî olarak fakirleştirdi; Japonya ve Çin’in binlerce yıllık birikimini korumasıyla kıyaslandığında, yapılan tek şey, kendi kimliğimizi baltalamaktı.

Bugün, Harf Devrimi’nin ardından kültürümüzü, tarih bilincimizi ve edebiyatımızı yeniden anlamaya çalışıyoruz. Ancak kaybolan kelimeler, metinler ve bağlar geri gelmiyor. Harf Devrimi, bir modernleşme miti değil, binlerce yıllık kültürümüzü kaybettiğimiz bir kopuş olarak hafızamızda yer almalı.

İSLAMİ HABER “MİRAT”

MİRATYOUTUBE