ANTİSEMİTİST OLMADIK AMA DİLSİZ ŞEYTAN MI KESİLDİK?…

Allah, Allah? Delirdi mi, çıldırdı mı, yoksa zıvanadan mı çıktı şu çivisi çıkmış dünya?… Çok garip; ağzını açıp İsrail veya yahudi dediğin an hemen: “Bak, bak şu ANTİSEMİTİST DÜŞMANA!” demezler mi?… Allah aşkına hz. İbrahim’in küçük oğlu hz. İshak’ın oğullarına/İsrail oğullarına gözün üstünde kaşın var desen; anında ANTİSEMİTİST oluyorsun, dünyayı başına dar ediyorlar. Ama hz.İbrahim’in büyük oğlu hz.İsmail’in nesline/Arab toplumuna ne yapsan, ne söylesen hak; vur abalıya, canı çıksın, kimsenin gıkı çıkmaz, çıkamaz. Niye? Demokles’in kılıcı gibi “İsrail olmak/siyonistleşmek için yahudi olmak gerekmez!” diyen ABD, siyonistler adına dünyanın jandarması kesilmiş başımızda. Allah aşkına bu nasıl bir algı, nasıl bir önyargı?… Hayır, hayır bilakis bu, apaçık yargısız infazdır. Şimdi şamar oğlanı, Gazze ve

Filistin’deki İsmail torunları; çocukları öldürülüyor, kadınlarına ağza alınamayacak ahlâ ksızlıklar yapılıyor, ardından öldürülüyor, evi başına yıkılıyor, bağ-bahçesi talan ediliyor ve köyünden yurdundan topluca sürülüyor. Öz yurdunda garip, öz yurdunda parya, yetmedi gurbet ellerinde MÜLTECİ… Gelen itiyor, giden kakıyor. Allah, Allah aynı babanın iki oğlundan İshak’ın soyunun, İsmail’in oğullarına, torunlarına yaptığına bak! Üstelik baba İbrahim peygamber, büyük oğlu İsmail peygamber, küçük oğlu İshak peygamber. Hepsini elçisi olarak atayan Allah; “Herbir iman eden, O’nun elçilerinden hiç biri arasında ayrım yapmazlar.”(Bakara,2/285) saygınlığını, sınırını koyan Rab’tır. Gel gör ki, fanatizme müptela olan hadsizler ne hat dinler, ne sınır…

Ey Gazze! Sözün bittiği yerdeyiz ne söylesek boş; bir türlü yarana merhem olamadık. Ama ne olur gönül koyma, küsme, darılma bize. Yüce Yaratanı dinlemeyen hadsiz-hudutsuz zalim bizi mi dinleyecek? Elimizde yok silahımız ki, örgütlü kötüye, terörist devlete ve ardındaki jandarmaya dur diyelim, seni zulümden, işkenceden, tehcirden, yurdunuzu işgal ve ilhaktan kurtaralım. Vallahi yüreğimiz sizinle çarpıyor, dilimiz, gönlümüz sizlere duadan bir an bile ayrı değil. Gece rüyamızda, gündüz duamızda hep siz, evet siz varsınız.

Ey koca bir bidon suyu zorla taşıyan sekiz yaşındaki Gazzeli yetim! Taşı, taşı güzel çocuk! sen taşı; 2 milyar müslümanın, 58 devletinin ve koca dünyanın çekemediği bu ağır yükü sen mi omuzladın? Pardon! dünya devletlerine inat, o kalbur gibi yürek, o büyük iman, bitimsiz cesaret senden başka kimde kaldı ki zaten? Biz ne size, ne toprağınıza, ne de Kudüs’e sahip çıkamadık. Nasıl ve ne zaman bu kadar korkak ümmet olduk? Malları, makamları, koltukları ve konforları için bu kadar ödü kopan, ödlek bir ümmet olmayı nasıl becerdik? Bu kadar dilsiz şeytan olmayı çok mu sevdik? Yok, yok Allah’ın “Kendi arzu ve özlemlerini hayatın biricik gayesi hâline getirerek ihtirâslarını tanrı edinen ve Allah’ın da, sapıklığı hak ettiğini bildiği için kulağını ve kalbini mühürleyip gözlerinin üzerine perde çekerek hidâyetten mahrum bıraktığı insanın acıklı hâlini bir düşünsene! Söyler misiniz; Allah böyle birini saptırdıktan sonra, artık kim onu doğru yola iletebilir? Öyleyse, ey insanlar, bunları düşünüp öğüt almayacak mısınız?(Casiye, 45/23) ayetiyle uyardığı ama ölüm uykusuna gömülmüş, adeta mine’l-cinneti ve’n-nâs/ görünmeyen/cin ve görünen/insan şeytanları mı kesildik yoksa?…

NURİ ÇALIŞKAN 

İSLAMİ HABER “MİRAT” -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ