BAKARA SURESİ’NİN SON İKİ AYETİ

Bakara Suresinin son iki ayetinde öneli konular vardır. Bu sure, Kur’an-ı Kerim’in en uzun suresidir. Bu surede çok çeşitli konular anlatılmaktadır. Sure, inanç ve dua ile bitmektedir. Bu iki ayetin metin ve meali şöyledir:

آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ {285}لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْراً كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ {286}

285 – Peygamber ve inananlar, Rabbinden kendisine indirilene inandılar. Onlardan her biri, Allah’a, meleklerine, Kitaplarına ve elçilerine inandı ve “O’nun elçilerinden hiç birini diğerinden ayırt etmeyiz. İşittik ve itaat ettik. Ey Rabbimiz! Senin bağışlamanı dileriz. Dönüş, ancak sanadır” dediler.

286 – Allah, hiç kimseye gücünün yettiği şeyden başkasını yüklemez. Her kişinin kazandığı iyilik kendi lehine, kötülük de kendi aleyhinedir. “Ey Rabbimiz! Unutur veya yanılırsak, bizi sorumlu tutma! Ey Rabbimiz! Bize, bizden öncekilere yüklediğin gibi ağır yük yükleme! Ey Rabbimiz! Bizim güç yetiremeyeceğimiz şeyi bize yükleme. Bizi affet! Bizi bağışla! Bize acı! Sen bizim Mevla’mızsın. Kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et.”

İMAN ESASLAR

Bu ayetlerde haber verildiği gibi bütün peygamberler aynı şeylere inanmışlardır. Bugün için Kur’an esaslarına mümin kişiler de tüm peygamberlerin inançlarını paylaşmaktadırlar. Her şeyden önce hepsi Allah’tan indirilen Kur’an-ı Kerim’e inanmaktadırlar.  Yine bunların hepsi, Allah’a, meleklerine, Kitaplarına ve elçilerine/peygamberlerine inanırlar. Özellikle peygambere olan inançlarını şu ifadelerle dile getirirler: “O’nun elçilerinden hiç birini diğerinden ayırt etmeyiz. İşittik ve itaat ettik.” Sonra da “Ey Rabbimiz! Senin bağışlamanı dileriz. Dönüş, ancak sanadır” diyerek Allah’tan af ve bağışlamayı diler ve sonuçta dönüşün ancak Allah’a olacağını ifade ederler. Ayrıca görüldüğü gibi iman esaslarından bazıları bu ayetlerde dile getirilmektedir.

HER İNSAN, GÜCÜNÜN YETTİĞİNDEN SORUMLUDUR

Hiç kimseye gücünün dışında herhangi bir şey yüklenmez. Herkes kendi gücünün yettiği şeylerden sorumludur. Bakara Suresinde sosyal hayatla ilgili pek çok şey anlatıldıktan sonra, bu durum dile getirilmektedir. Her kişi kendi yapısını, imkânlarını bu şekilde değerlendirerek ona göre hareket eder. Her insan yapa bileceği şeyleri yapar. Fazlasını yapmaya çalışan, kendi kendine zulmeder ve kendini helake sürer.

DUA

Bakara suresi, bir dua ile bitmektedir. Bu dua tüm peygamberin ve inanan tüm kişilerin duasıdır. “Ey Rabbimiz! Unutur veya yanılırsak, bizi sorumlu tutma! Ey Rabbimiz! Bize, bizden öncekilere yüklediğin gibi ağır yük yükleme! Ey Rabbimiz! Bizim güç yetiremeyeceğimiz şeyi bize yükleme. Bizi affet! Bizi bağışla! Bize acı! Sen bizim Mevla’mızsın. Kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et.”

SONUÇ

Gerektiği gibi inanmak, iman etmek gerekir.

Tüm kutsal kitaplara ve tüm peygamberlere ayırım yapmadan inanmak icap eder.

Bize düşen görevlerimizi kavramamamız ve yerine getirmemiz gerekir.

Çünkü Allah, hiç kimseye gücünün dışında hiçbir görevi yüklemez.

Görevlerimizi yerine getirdikten sonra, dua etmemiz icap etmektedir.

Duada inançlı ve samimi olmamız gerekir.

Anahtar Kelimeler: Peygamberler, inananlar, iman, sorumluluk, dua.