Boş Siyaset Tartışmaları ve Kırılan Kardeşlikler

Aynı Sistemin İçinde Siyaset Yapılırken, Kardeşliği Feda Etmenin Kime Faydası Var?

Siyasi tartışmalar, demokratik toplumların tabii bir parçasıdır. Farklı görüşlerin konuşulması, eleştirilmesi ve değerlendirilmesi elbette meşrudur. Ancak son yıllarda Türkiye’de siyaset, fikirlerin yarışından çok insanların birbirini düşmanlaştırdığı bir zemine dönüşmüş durumda.

Aynı mahallede yaşayan insanlar, aynı camide omuz omuza namaz kılan Müslümanlar, hatta aynı aile fertleri bile siyasi tercihleri sebebiyle birbirlerinden uzaklaşabiliyor. Sosyal medya ise bu ayrışmayı daha da derinleştiriyor.

Asıl sorulması gereken soru ise şudur:

Bütün bu tartışmalar gerçekten neyi değiştiriyor?

Partiler Değişiyor, Sistem Aynı Kalıyor

Türkiye’de iktidarlar değişebilir, belediyeler el değiştirebilir, meclisteki sandalye dağılımı farklılaşabilir. Ancak devletin temel işleyişini belirleyen anayasal ve kurumsal yapı değişmediği sürece, iktidara gelen her siyasi parti büyük ölçüde mevcut sistemin sınırları içerisinde hareket etmek zorunda kalıyor.

Bu durum sadece Türkiye’ye mahsus değildir. Dünyanın birçok ülkesinde hükümetler değişse de devletin temel kurumları, hukuk düzeni ve ekonomik mekanizmaları uzun yıllar boyunca büyük ölçüde aynı kalmaktadır.

Dolayısıyla vatandaşların, bütün umutlarını yalnızca seçim sonuçlarına bağlamaları çoğu zaman gerçekçi beklentiler oluşturmamaktadır.

Ekonomik Sistem Değişmeden Sonuç Değişir mi?

Toplumun en fazla şikâyet ettiği alanlardan biri ekonomidir.

Hayat pahalılığı…

Borç yükü…

Faiz baskısı…

Gelir adaletsizliği…

Peki şu soru üzerinde düşünmek gerekmez mi?

Eğer hangi parti iktidara gelirse gelsin aynı finansal düzen içinde hareket etmek zorunda kalıyorsa, ekonomik problemlerin kökten çözülmesi ne kadar mümkündür?

Faize dayalı küresel finans sistemi devam ettiği sürece yalnızca yönetici isimlerinin değişmesi, birçok vatandaş açısından beklenen rahatlamayı sağlamayabilir.

Bu noktada farklı ekonomik modeller tartışılabilir; ancak asıl mesele, kişileri değil sistemleri konuşabilmektir.

Kardeşliği Siyasete Kurban Etmek

En üzücü tablo ise siyasi tercihlerin iman kardeşliğinin önüne geçirilmesidir.

Bugün insanlar;

-Aynı kıbleye yöneldiği,

-Aynı Kur’an’a inandığı,

-Aynı Peygamber’i sevdiği,

kardeşleriyle yalnızca farklı partiye oy verdiği için tartışabiliyor.

Oysa Kur’an-ı Kerim’de müminlerin kardeş olduğu bildirilirken, bu kardeşliğin siyasi tercihlere göre şekillenmesi gerektiğine dair hiçbir ölçü bulunmamaktadır.

Partiler gelip geçicidir.

Liderler değişir.

İktidarlar değişir.

Ancak iman kardeşliği kalıcıdır.

Parti Aidiyeti mi, Hakikate Bağlılık mı?

Sağlıklı bir toplumda insanlar herhangi bir siyasi partiyi destekleyebilir.

Ancak hiçbir parti mutlak hakikatin temsilcisi değildir.

Bir Müslüman için ölçü; adalet, doğruluk, kul hakkı, israftan kaçınma, ehliyet ve emanet ilkeleri olmalıdır.

Partiler bu ilkelere yaklaştıkları ölçüde desteklenebilir, uzaklaştıkları ölçüde ise eleştirilebilir.

Partiyi dinleştirmek de, liderleri sorgulanamaz hâle getirmek de toplumun sağlıklı düşünmesini engeller.

***

Müslümanların bugün en fazla ihtiyaç duyduğu şey, birbirlerini siyasi kimlikleriyle değil iman kardeşliğiyle değerlendirebilmeleridir.

Elbette herkes siyasi tercih yapacaktır. Elbette farklı görüşler olacaktır. Ancak hiçbir seçim, hiçbir parti ve hiçbir lider; Müslümanlar arasındaki kardeşlik hukukundan daha değerli değildir.

Siyasi tartışmaların, öfkenin ve kutuplaşmanın sonunda kazanan çoğu zaman toplum olmuyor. Kaybeden ise güven, birlik ve kardeşlik oluyor.

Belki de yeniden şu soruyu sormanın zamanı gelmiştir:

Eğer tartıştığımız konular bizi daha adil, daha ahlaklı ve daha merhametli bir topluma ulaştırmıyorsa; birbirimizi kırmanın, ötekileştirmenin ve kardeşliğimizi zedelemenin kime ne faydası vardır?

İSLAMİ HABER “MİRAT”

YOUTUBE