BU MEKTUPTAN ALACAĞIMIZ DERSLER YOK MU?

(21 Şubat 2024/Newyork)

“Merhaba Muhsin İlyas Bey,

E-postanız için teşekkür ederim ve umarım yıl sizin için iyi başlıyordur. Yeni kitabınızı tebrik ederim ve yol boyunca birçok insanla tanışmış olduğunuz için eminim ki çok ilginç bir kitaptır. (Sözünü ettiği kitap yeni, yayınlanan “Dostlar Meclisi” isimli eserimdim)

Aktivitelerle meşgul olmaya devam ediyorum. Bir kütüphanede yarı zamanlı yeni bir işim var ve bundan çok heyecan duyuyorum. Sanatçıların makale ve görüntülerinin dijitalleştirilmesini içeriyor. Şimdi kütüphane dünyası için çok önemli hale gelen bu yeni beceriyi öğrenmekten mutluyum. Haftada 15 saat çalışıyorum ve bu benim için mükemmel. Ayrıca Osmanlıca metinlerin okunması için Columbia Üniversitesi’nde bir atölyeye kaydoldum. Diğer 2 öğrenci tarih doktorası üzerine çalışıyor ve eski Osmanlı metinlerini okumaları gerekiyor. Onlar benim kadar ileride, ama her hafta kendimi geliştirebiliyorum. Ayrıca çevrimiçi Arapça dersi alıyorum ve bu da Osmanlıca için yardımcı oluyor. Yakında Ramazan gelecek ve bu anı dört gözle bekliyorum. Artık (rahatsız olan) eşim yüzünden çok fazla seyahat etmiyorum, ama en kısa zamanda Türkiye’ye gelmeyi umuyorum, ne zaman olacağından emin değilim. Birçok kitap okuyorum ve hat sanatı çalışmalarımdan da keyif alıyorum. Ayrıca, üniversite profesörleri için kitap düzenleyerek bir miktar para kazanıyor ve aynı zamanda çok ilginç kitaplar okuyorum! Ayrıca bir kitabı çeviriyorum ve bir gün hakkında bir kitap yazmak istediğim ünlü Cezayirli bir Sufi hakkında araştırma yapıyorum.

Buluşmamız ve dostluğumuz hakkında yazdığınız makale için teşekkür ederim.

Sağlığınızın iyi olduğunu ve ailenin de iyi olduğunu umuyorum. Umarım yakında tekrar hep birlikte bahçede oturup Saadet Hanım’ın leziz kahvaltılarından birini paylaşabiliriz.

Kendinize iyi bakın ve sağlıklı kalın. Muhabbetlerimle.

Kadriye”

Kadriye Hanım’a bu adı ben önerdim. Asıl ismi bu değil tabii. İznini almadan bazı kısaltmalar yaparak mektubuna burada yer verdiğim için orijinal adını kullanmıyorum. Kendisi Amerika’da yaşıyor, Türkiye sevdası olan bir hanım. Bundan 30 yıl kadar önce ziyaret ettiği Kayseri’de benim bu şehri anlatan kitabımı almış ve böylece benimle irtibat kurmuştu. O tarihten buyana ülkemize her gelişinde evimde birkaç gün misafir olup gider. Bu vesileyle kendisinin üç kitap yazmasına vesile oldum: Bunlar; “Bir nevi Türkiye’deki gezilerini anlattığı Bir Çay Daha Lütfen, Büyük Selçuklu Hükümdarı Alaeddin Keykubat’ın Rum asılı Müslüman olmuş eşi Hunat Hatunu anlattığı romanı Ay Sultan, Mevlevi ve tasavvuf kültürünün o muhteşem derinliğini dile getirdiği Ateş’in Mürekkebi” isimleriyle yayımlandı.

Pandemi döneminden dolayı birkaç yıldır ülkemize gelemiyor, ama mektuplaşmamız aksamadan devam ediyor. Yukarıya aldığım mektubu, son gelenidir.

Batılı aydının, üstelik bir bayanın bulunduğu noktayı, bu yaşına rağmen, hala Kuran’ı ve Arapça’yı, ayrıca Cezayirli bir Sufi’nin hayatını öğrenme çabasında oluşunun fedakârlığını göstermesi bakımından bu mektuptan alacağımız çok önemli derslerin olduğunu düşünüyorum. Yaşını bilmiyorum, bayandır sormadım, ama siz de tahmin edebilirsiniz sanırım; yaklaşık beş yıl önce çalıştığı Newyork’taki Sorbon Üniversitesi akademisinden emekli oldu. Buna rağmen, evinde oturmuyor ve ‘ne öğrenebilirim, ne üretebilirim’ çabasıyla hayatını sürdürüyor.

Kadriye Hanımı bu çaba ve çalışmalarından dolayı kutlamamak mümkün mü? Yaşım seksenin üzerine çıkmış olmasına rağmen, belki en önemli ortak yanımız; ben de insanlarımıza bir şeyler anlatabilir miyim diye çırpınıyor olmamdır. Umarım bu bayan kardeşimiz, sizlere de bir şeyleri ilham etmiş olur. Bu mektuba bu dikkatle bakınız lütfen. İnanıyorum ki, sizlere de bir şeyler söyleyecektir.

MUHSİN İLYAS SUBAŞI

MİRATHABER.COM -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ