Cinsel Sözler ve Yazılar, Resimler ve Filmler

Cinsel Sözler ve Yazılar, Resimler ve Filmler

Baş Cinsel Haramlara Sebeb İkinci Derecede Cinsel Haramlar 5 Cinsel Sözler ve Yazılar, Resimler ve Filmler

Cinsel duyguları ve arzuları tabîi/doğal mecrasından çıkarıp azgınlaştırarak, kişiyi cinsel haramlara düşüren, ayrıca evlilik içinde cinsel mutluluğu olumsuz yönde etkileyen bir ana sebep de istisnaları dışındaki‐ cinsel sözler, yazılar, resimler ve filmlerdir.

Kur’ân‐ı Kerîm’de, cinsel haramlar ve onlara götürücü bütün sözler, davranışlar ve işler “fâhişe” sözcüğü ile yasaklandığı için, haram cinselliği ifade eden fâhişe sözcüğünü burada yeri gelmişken açıklamak ve bu sözcüğün helâl olmayan bütün cinsel sözleri, davranışları ve işleri yasak kapsamına aldığını beyan etmekte yarar görüyoruz.

Kur’ân‐ı Kerîm’de “Fâhişe” sözcüğü ile bunun eş mânalısı olan “fahşâ” ve çoğulu olan “fevâhiş” çokca geçmektedir…

“Fâhişe” Cinsel Haramları İçeren Bir Sözcüktür

“Fâhişe” Kur’ân’da; Nisâ, İsra, Ahzab ve Talâk sûrelerinde “zinâ”, Nûr Sûresi’nde zinâ iftirası, A’raf Sûresi’nde “homoseksüellik” manâsına kullanılmaktadır.”Fâhişe”nin kullandığı bir diğer ve genel mâna da “aşırı çirkin söz, davranış ve iş”dir.^[1]

Bu son mâna, aşırı çirkinliklerin her birini içine almakla beraber, daha çok cinsel nitelikte olanları ifade etmektedir.

Bu sebeble Kur’ân‐ı Kerîm’de “Fâhişe”yi yasaklayan âyetlerin herbirinin istisnaları dışındaki bütün cinsel konuşmaları, yazıları, resimleri ve filmleri haram kılıcı olduğunu söyleyebiliriz.

Fâhişe’yi yasaklayan âyetlerden misaller

[“Ey Peygamber de ki: Rabbim açık ve gizli fâhişeleri, günah işlemeyi, haksız yere yapılan zulmü, hakkında hiçbir delil indirmediği kişileri/kurumları Allah’a ortak koşmanızı ve Allah hakkında bilmediğiniz şeyleri söylemenizi haram kıldı.”

“Şüphesiz Allah adâletli davranmayı, iyilikte bulunmayı ve akrabaya yardımı emreder. Fâhişe’yi, kötülüğü ve zulmü yasaklar.

Allah sizlere düşünüp gereğini yapmanız için öğüt verir.”

“… Aman fâhişelerin açığına da gizlisine de yaklaşmayın…”]^[2]

Sunduğumuz bu âyetlerin her biri, İslâm’ın cinsel vasıflı yasaları ile çatışan bütün cinsel işlemleri yasaklamaktadır.

Aşağıda sunacağımız âyet ise fâhişeyi zevk, çıkar ve medenîlik için arzulamayı yasaklamaktadır ki bu yasaklama özellikle cinsel konuşmaları, yazıları, resimleri, filmleri, cinsel haramları meşrûlaştıran yasaları ve her türlü fuhuş yatırımlarını içine almakta ve bunların faillerine ceza verilmesi görevini yüklemektedir:

Nûr Sûresi Âyet 19:

“(Cinsel zevk, maddî çıkar veya medenî görünmek için) mü’minler arasında “fâhişe”olan cinsel haramların yayılmasını isteyenler için dünyada (acı verici bir ceza) âhirette de elem verici bir azab vardır. Allah bütün yönleriyle her şeyi bilir, ama siz bilmezsiniz.”^[3] İstisnaları dışındaki cinsel konuşmalar, yazılar, resimler ve filmlerin Kur’ânî yasaklar arasında yer aldığını böylece açıkladıktan sonra, bunları iki başlık altında ve hadisler ışığında incelemeye çalışalım.

Cinsel Sözler/Konuşmalar ve Yazılar

“Şairlere ancak sapıklar uyar. Onların her sahaya dalıp çıktıklarını ve yapmadıklarını söylediklerini görmez misin?” (Şuâra 224‐5)

Cinselliği insan hayatının tabîi bir parçası olarak gören İslâm Dîni’nin bağlısı olan mü’min, cinsel mevzuları elbette konuşacaktır. Ancak bu tür konuşma ve yazma özgürlüğü sınırlıdır. Yani mü’min cinsel mevzuları ya öğrenip öğretmek için veya tıbbî hastalık türünden bir rahatsızlığı dile getirip tedâvi ettirebilmek için ya da hukûkî mâhiyet arzeden bir cinsel problemi çözümlemek ve çözümletebilmek için konuşacak ve yazacaktır.

Bu meşrû amaçlar dışındaki cinsel konuşmaları ve yazıları dört gruba ayırabiliriz.

A‐ Kişinin Bizzat Yaptığı Cinsel İşleri Konuşma ve Yazması

1. Kişinin eşi ile yaptıkları

Eşlerin sevişmeleri ve ilişkilerini başkalarına anlatmaları haramdır. Allah’ın Resûlü bu tür anlatımları Şeytanî ilişkilere benzeterek yasaklamıştır. Aşağıda sunacağımız hadîs bu gerçeği açıklamaktadır.

Cinsî Münâsebetlerini Anlatanlar Şeytanlar Gibidirler

Ebû Hüreyre (r.a) anlatıyor:

“Namazından hiçbir şey unutmaksızın Allah’ın Resûlü namaz kıldırdıktan sonra biz erkeklere döndü ve “Olduğunuz yerde kalın” emrini verdi. Sonra da Allah’a hamd ederek, O’na övgüsünü sunduktan sonra şöyle buyurdu:

‐ Sizin içinizde karısının yanına geldiği zaman kapısını üzerine kapatan, perdesini üstüne çeken ve Allah(a karşı da haya) örtüsü ile örtünerek (cinsel ilişkide bulunan) adam var mı?

‐ Evet, var Ya Resûlallah!

‐ Peki, böyle yaptıktan sonra dışarı çıkıp övünerek, ben karımla böyle yaptım, ben karımla şöyle yaptım diyen de var mı?

Bu soru karşısında muhatap erkekler sükût ettiler.

Allah’ın Resûlü bu defa cemâat namazına katılan kadınlara yönelerek sordu:

‐ Sizin içinizde de bu şekilde konuşan var mı?

Onlar da sezsizliğe büründüler.

(Allah’ın Resûlü’nün yerici ve yasaklayıcı vasıftaki bu soruları üzerine) göğüsleri henüz tomurcuklanmış genç bir kız, Allah’ın Resûlü’nün kendisini görebilmesi ve sesini duyabilmesi için bir dizi üzerine dayanarak uzandı da şöyle dedi:

Ya Resûlallah! (Allah’a yemin ederim ki) sözünü ettiğiniz şekilde erkekler de konuşuyorlar, kadınlar da konuşuyorlar.

Kızcağızın bu açıklaması üzerine Allah’ın Resûlü şöyle buyurdu:

‐ Cinsel hayatınızı açığa vururcasına konuşmayınız. Bunun ne anlama geldiğini biliyor musunuz?Eşi ile ilişkilerini çevresine anlatan erkek ve kadın, dişisi erkeğine rastlayan ve insanlar kendilerine bakıp dururken, erkeği dişisinin işini bitiren erkek ve dişi şeytan gibidir.”^[4]

Açıkça anlaşılacağı üzere bu hadis, eşler arasında cereyan eden cinsel eylemlerin eşler tarafından açıklanmasını yasaklamaktadır.

Cinsel ilişkilerin anlatılması eşlerin her birine yasaklanmış olmakla beraber, erkeğin kadının cinsel sırlarını açığa vurucu anlatımı ise özellikle haram kılınmıştır.⁵

Bu tür anlatımların yasaklanmış olmasının bir sebebi de tatminsiz erkek ve kadınlarla değişiklik arzulayan tiplerde, haram vasıflı cinsel fantazilere ve eylemlere sebebiyet verebilir olmasıdır.

⁵        Nasıl Açıklayacağız?

Kişinin eşi ile kendisi arasında geçen davranışları açıklaması haram olduğuna göre, Allah’ın Resûlü’nün eşleri Hz. Âişe, Ümmü Seleme ve Meymûne hazretlerinin O’nun bazı cinsel tavırlarını açığa vuran duyurularını nasıl izah edeceğiz?

Meselâ oruçlunun eşini öpebileceğini açıklamak için Hz. Âişe’nin, Allah’ın Resûlü’nün kendisinin dilini emdiğini ve âdet halindeki eşinin göbekle diz kapakları arası dışındaki vücût bölgelerinden yararlandığını belirten ve yadırganabilen açıklamalarını nasıl yorumlayacağız?

Hiç şüphe yoktur ki, O’nun mü’minlerin anneleri olan eşlerinin, mü’min erkekler ve kadınların suallerini cevaplandırırken yaptıkları açıklamalar, dînî hükümleri bildirmek ve üzerinde tereddüt edilen dînî hususları aydınlatmak içindir. Pek tabîi ki haram sınırlarının dışındadır. Çünkü Allah’ın Resûlü’nün davranışları, İslâm Dîni’nin Kur’ân yanısıra, ona bağlı ana kaynağı olan Sünnet’in bir bölümünü oluşturmaktadır.

Eşlerinin sözü edilen açıklamaları ise Allah’ın Resûlü’nün insanlara aktarılması gereken, dînî vasıflı davranışlarındandır.

Bunlar, insanlığın temel cinsel problemlerini çözecek ve böylece cinsel sömürüye engel teşkil edecek olan açıklamalardır. Yadırgamak bir tarafa, tüm insanların gerekli görmesi ve saygı duyması gerekli duyurulardır.

Aşağıda yapılacak açıklama, bizi bu gerçeğe ulaştıracaktır.

İslâm sağlam bir aile yuvası kurulmasını görev kılan dindir.

Birbirlerini tatmin edemeyen eşler, sağlam bir yuva vücûda getiremeyecekleri için, İslâm, eşlerin mutluluğunu amaç göstermiş, sevişmeksizin ilişkiye girilmesini Peygamberimiz’in diliyle yasaklamıştır.

Allah, gerçeklerin dile getirilmesinde utanılmasını emir buyurmadığı için ayrıntıya inelim:

Erkek sevişmenin her türlüsü ile orgazma ulaşabilir. Ama kadın böyle değildir. Sevişme, kadın vücûdunun erotik bölgelerinde yoğunlaşmazsa, kadın tatmine eremez.

Laik toplumlarda olduğu gibi İslâm Toplumu’nda cinsel içerikli olup duyguları saptırıcı cinsel sözler, yazılar, resimler onaylanamayacağına ve Allah’ın Resûlü de dağdaki çobana kadar her seviyedeki insana örnek olmak durumunda bulunduğuna göre, mü’min erkekler için kadın vücûdunun haz merkezlerine işaret edici örtülü bir öğretim gerekliydi.

Amaçları bu olmasa da, başta Hz. Âişe olmak üzere saygı değer annelerimizin açıklamaları fıkhî öğretim yanısıra, böyle bir öğretimi de dolaylı bir şekilde gerçekleştirmektedir

1. Kişinin eşinin dışındakilerle yaptıkları

Helâl olan eşlerle yapılanların anlatılması haram olunca, haram olan eşlerle yapılanların anlatılmasının daha şiddetli ölçülerde haram olacağı açıktır. Zira haram ilişkilerin anlatılması bir bakıma haram ilişkilere teşvik olacağı için, daha çok zararlı olacaktır. Kaldı ki, bu nevi anlatımlarda işlenen günahlara insanları şâhit tutmak gibi ilâhî affı engelleyici bir hata da vardır.

Helâl ilişkiler yanısıra haram münâsebetlerin anlatılması, cinsel ilişkilerin çokluğu ile övünme gayesi ile olacağı için, Allah’ın Resûlü genel bir yasaklama ile şöyle buyurmuştur:

“Cinsel ilişki ile övünmek haramdır.”^[5]

Burada yeri gelmişken açıklayalım:

Kişinin haram ilişkileri anlatması, onu yalnızca günahkâr kılıp ilâhî azâba hazırlamaz, Kur’ân ve Sünnet toplumunda cezalara da götürebilir. Meselâ kişinin, yaptığı zinâ gibi cinsel haramları anlatması, hakkında kanûnî soruşturma açılmasına, belirli şartlar içerisinde yapacağı itiraflar da yüz sopa ve bir yıl sürgün gibi cezalara uğramasına sebeb olur.

Kişinin imanî ve ahlâkî za’fı sebebiyle haram ilişkilerini anlatması haram ise de, suçlarının cezâsını çekmek üzere İslâmî mahkeme önünde yapacağı itiraflar elbetteki haram değildir. Allah’ın Resûlü’nün, zinâ itirafı için kendisine gelen sahâbîleri, itirafa teşvik etmemekle beraber kınamaması bunun delilidir.

İlâhî cezaların uygulanması bir rahmet ve toplumun geleceği için bir güvence olmakla birlikte hiç duyurulmaması daha doğrudur. Bu sebeble zinâ gibi fiillerin itiraf edilip edilmemesi üzerine sükût buyuran İslâm bilginleri, zinâya varmayan cinsel suçların açıklanmaması husûsunda görüş birliği içindedirler.

(Devam Edecek)

ALİ RIZA DEMİRCAN

İSLAMİ HABER “MİRAT”

MİRATYOUTUBE

DİP NOTLAR

[1] Bak. Nisâ 25, İsrâ 32, Ahzâb 30, Nûr 19, 21, Talâk 1, Araf 80.

[2] Araf 33, Nahl 90, Enam 151.

[3] Âyette geçen “Yuhibbûne”ye verilen mâna için bak. el‐Müfredat Fî Ğaribil‐Kur’ân (F‐H‐Ş) maddesi.

[4] Ebû Davûd Nikâh 49 (Avnül‐Mabûd 6/219)

[5] Müsned 3/29, M. Zevâid 4/295.