Modern Dünyanın Tehlikeli Eşiği: Fransa’da “Devlet Eliyle Ölüm” Yasası Kabul Edildi

Fransa Ulusal Meclisi, tıp dünyasında ve etik çevrelerde büyük tartışmalara yol açan ve “ölmeye yardım” (yardımlı ölüm) uygulamasını düzenleyen yasa tasarısını onayladı. Avrupa’nın “bireysel özgürlükler” ve “onurlu ölüm” adı altında geldiği bu son nokta, insan yaşamının değeri ve devletin asli görevleri konusunda çok ciddi soru işaretlerini beraberinde getiriyor.

Tasarı, modern toplumun en büyük açmazlarından birini gözler önüne seriyor: Yaşatmak için savaşmak mı, yoksa acıdan kaçmak için pes etmek mi?

Yaşatma Sorumluluğundan “Kolay Ölüm” Hizmetine

Tasarının en çok eleştirilen ve ürkütücü bulunan yönü, sadece ölüm döşeğindeki hastaları değil; tedavisi olmayan ancak uzun yıllar daha yaşama potansiyeli bulunan bireyleri de kapsıyor olması.

Bu durum, tıp biliminin çaresiz kaldığı kronik hastalıklarda, devletin hastayı yaşatmak ve yaşam kalitesini artırmak için kaynak ayırmak yerine, beyaz bayrağı çekip süreci “ölüm randevusu” ile sonlandırmasının önünü açıyor. Sosyal devletin görevi vatandaşına her koşulda yaşayabileceği onurlu bir hayat sunmakken, yeni düzenlemeyle birlikte devlet adeta bir “yaşam sonlandırma ortağına” dönüşüyor.

“Bir devletin asli görevi, vatandaşını her ne koşulda olursa olsun yaşatmak, acısını dindirmek ve ona destek olmaktır. Yaşamı sonlandırmayı yasal ve bürokratik bir prosedür haline getirmek, insan hayatının kutsallığına vurulmuş ağır bir darbedir.”

Avrupa’da Tehlikeli Eğilim: “Gereksiz Yük” Algısı mı Oluşuyor?

Fransa’nın attığı bu adım, bireysel bir haktan ziyade toplumsal ve ekonomik bir tehlikeyi de beraberinde getiriyor. Muhalifler ve etik uzmanları şu önemli risklere dikkat çekiyor:

• Sağlık Sisteminin Üzerindeki Yükü Hafifletme Kolaylığı: Tedavisi pahalı, uzun süreli ve yoğun bakım gerektiren kronik hastaların, sistem üzerinde bir “yük” olarak görülmesi ve bu yola (örtülü bir toplumsal baskıyla) teşvik edilmesi riski göz ardı edilemez.
• Tıbbın Temel Misyonunun Sarsılması: Hekimlerin “zarar vermeme” ve “ne pahasına olursa olsun yaşatma” üzerine kurulu meslek etiği, yerini devlet onaylı bir “yaşam sonlandırıcı” rolüne bırakma tehlikesiyle karşı karşıya.
• “Kayıgan Zemin” (Slippery Slope) Etkisi: Belçika, Hollanda ve Kanada örneklerinde görüldüğü gibi; başlangıçta çok katı kurallarla ve “yalnızca yetişkin ve ölümcül hastalar” için getirilen bu yasalar, zamanla reşit olmayanları, depresyondaki bireyleri ve hatta sadece yaşlılıktan yorulanları kapsayacak şekilde genişletilmektedir. Fransa’nın da benzer bir yozlaşma sürecine girmesi kaçınılmaz görünmektedir.

Sonuç: Steril Bir Vazgeçiş

Fransa’nın kabul ettiği bu yasa, bireysel otonomi maskesi altında, aslında modern toplumların acı çeken bireylerle başa çıkma konusundaki yetersizliğini ve tahammülsüzlüğünü belgeliyor. İnsanlığın binlerce yıllık “yaşatma azmi”, yerini acıdan kaçmak için sunulan steril bir vazgeçişe bırakıyor. Avrupa, kendi eliyle inşa ettiği bu yeni düzende, yaşamı savunmak yerine ölümü kolaylaştırmayı modernleşme olarak pazarlamaya devam ediyor.

İslami Haber ”MİRAT” – YouTube