Hakikatin Önüne Geçen Partizanlık

Son yıllarda toplumda giderek yaygınlaşan tehlikeli bir anlayış dikkat çekiyor. İnsanlar artık olayları, doğruları ve yanlışları kendi vicdanlarının terazisinde tartmak yerine, destekledikleri siyasi kimliklerin penceresinden değerlendirmeye başlıyor.

Bir kesim için kendi partisinin lideri ne söylerse doğrudur. Ne yaparsa hikmetlidir. Hangi kararı alırsa alsın mutlaka haklıdır. Aynı kişiler, karşı taraftan gelen en makul sözü bile peşinen reddedebiliyor; yapılan en faydalı işi dahi görmezden gelebiliyor.

Bu durum aslında siyasi bir mesele olmaktan çok ahlaki ve psikolojik bir sorundur.

İnsan, sevdiği kişilerin hatalarını görmek istemez. Desteklediği grubun yanlışlarını kabul etmekte zorlanır. Çünkü yanlışları kabul etmek, yıllarca savunduğu bazı düşünceleri yeniden sorgulamasını gerektirir. İşte tam bu noktada hakikatin yerini taraftarlık almaya başlar.

Oysa Müslümanın ölçüsü kişiler değil, ilkeler olmalıdır.

Bir sözün doğruluğu onu kimin söylediğine göre değil, hakikate ne kadar uygun olduğuna göre değerlendirilmelidir. Bir davranışın yanlışlığı da onu kimin yaptığına göre değil, adalet ve ahlak ölçülerine göre belirlenmelidir.

Kur’an-ı Kerim’de Allah Teâlâ şöyle buyuruyor:

“Ey iman edenler! Kendinizin, anne-babanızın ve yakınlarınızın aleyhine de olsa adaleti titizlikle ayakta tutan kimseler olun.” (Nisa, 135)

Bu ayet, adaletin kişinin kendi tarafını koruma refleksinden daha üstün olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Ne yazık ki günümüzde birçok insan, kendi tarafının yanlışlarını savunmayı adalet zannetmektedir. Oysa adalet, yanlış kimden gelirse gelsin yanlış diyebilmektir.

Bir başka sorun ise liderleri eleştirilemez varlıklar haline getirmektir. Tarih boyunca toplumlar, liderlerini hatasız kabul ettikleri dönemlerde büyük bedeller ödemiştir. Çünkü hata yapmayan insan yoktur. Hata yapabilen insanları hatasız görmek ise aklın ve muhakemenin devre dışı bırakılması anlamına gelir.

Bugün sosyal medya da bu kör bağlılığı beslemektedir. İnsanlar yalnızca kendi görüşlerini destekleyen hesapları takip ediyor, kendi düşüncelerini doğrulayan haberleri paylaşıyor ve zamanla farklı fikirleri duyamaz hale geliyor. Böylece hakikati arayan bireyler değil, kendi yankı odalarında yaşayan taraftarlar ortaya çıkıyor.

Oysa Müslüman şahsiyet; alkışlayan değil, gerektiğinde uyaran kişidir. Desteklediği insanlara karşı da dürüst olabilen kişidir. Dostunun yanlışını gizleyen değil, düzeltmeye çalışan kişidir.

Asıl cesaret, karşı tarafın yanlışlarını saymak değil; kendi tarafının yanlışlarıyla yüzleşebilmektir.

Çünkü hakikat hiçbir partinin, hiçbir liderin ve hiçbir ideolojinin tekelinde değildir.

Hakikatin sahibi Allah’tır.

İnsanlar gelir geçer, partiler kurulur ve kapanır, liderler değişir. Fakat adalet, doğruluk ve hakkaniyet kıyamete kadar değişmeyecek ilkelerdir.

Bugün toplum olarak ihtiyacımız olan şey daha fazla taraftarlık değil; daha fazla adalet, daha fazla vicdan ve daha fazla hakikat arayışıdır.

Çünkü partizanlık büyüdükçe toplum bölünür; hakikat büyüdükçe toplum güçlenir.

İSLAMİ HABER “MİRAT”

YOUTUBE