Hayvanlara Genel Bakışımız | 5

3.   Hayvanlara Acı Vermemek

Merhametli olma görevimizi gereğince yapabilmek için onlara acı verilmemesi de gerekir.Onlara   acı vermemek için ilişkili olduğumuz hayvanların yavrularına ilişmemek, onları aç bırakmamak, taşımakta zorlanacakları yükü vurmamak, yoracak şekilde çalıştırmamak, yavrularını beslemelerine engel olacak şekilde onları sağmamak gerekir. Bazı örneklerle konumuza açıklık getirelim:

Sevgili  Peygamberimiz, yavruları alındığı için çırpınan serçecikten ötürü sahâbîlerini yermiş ve onlara şöylece çıkışmıştır.

“Yavrularını alarak bu kuşa kim acı verdi? Veriniz ona yavrularını.” (et-Tac 5/18)

Merhamet yüklü şahsiyetini görünce gözleri dolarak inlemeye başlayan deveyi okşayarak sükûnete erdiren Peygamberimiz, huzuruna çağırdığı deve sahibini de yerici bir üslûpla şöylece uyarmıştır:

“Allah’ın sana ihsan buyurduğu bu hayvanın haklarını çiğnemekten dolayı Allah’ın azabına uğramaktan korkmuyor musun? Bak, hayvancağız kendisini aç bıraktığını ve yorduğunu bana şikâyet ediyor. (et-Tac 4/353)

Şanlı Peygamberimiz, keçisini sağmakta olan kişiye de             şöylece öğüt vermiştir:

“Keçini sağınca, yavrusunu besleyebilmesi için geride süt bırak.”

O, hayvanlara acı verilmemesi için sağım yapanların tırnaklarını kesmelerini de öğütlemiştir. (M. Zevaid 8/196)

4.  İşkence Yapmamak da Vazifemizdir

Peygamberimizin diliyle hayvanlara acı vermeyi yasaklayan yüce dinimizin acı vermenin ileri boyutu olan işkenceyi yasaklayacağı açıktır. Meselâ, hayvanların canlı iken herhangi bir organını kesmek, onları canlı canlı silahlı atışlara hedef kılmak, yüzlerine vurmak, yüzlerinden dağlamak, birbirleriyle dövüştürmek, yiyecek bulmalarını engelleyecek şekilde hapsetmek, beceriksizlik ve donanımsızlık sebebiyle kesimlerini işkenceye dönüştürmek, onların üzerlerinde       bulunuyorken sohbet etmek ve benzeri uygulamalarda bulunmak yasaklandığımız işkence nitelikli haram işlemler arasındadır.

Çünkü  Peygamberimizin sözleri, işleri ve değer yargıları bu doğrultudadır.

Allah şanını artırsın, o, canlı hayvanların organlarını keserek onlara işkence yapanların Allah’ın rahmetinden yoksun kalmaları bedduasında bulunmuştur. Can taşıyan varlıkların nişangâh kılınmasını lanetlemiştir. (Buhari, ZebÂih 25, Abdürrezzak, el-Musannef 4/348)

Yüzünden dağlanan      bir havanı görünce de öfkesini şöylece dile getirmiştir:

“Bu       yaptığınız        nedir?” Hayvanların yüzlerinden dağlanmaları ve dövülmelerini lânetleyerek yasakladığımı bilmiyor musunuz?” (et-Tac 4/351)

Peygamberimiz, hayvanları birbirleriyle dövüştürmeyi de açık ve kesin bir dille yasaklamış, bu yasağını horozlardan develere bütün hayvanlara teşmil etmiştir. O, kedisini hapsederek ölümüne sebep olan              kadının şahsında bu gibi eylemlerin Cehennem azabına düşürebileceği uyarısında da bulunmuştur.

Peygamberimiz, güzelliği boyutlandırarak, kesim yapıldığında güzel yapılmasını, örneğin hayvanların bıçaklar iyice biletilerek işkence edilmeksizin/ıstırap verilmeksizin kesilmesini de şöylece emretmiştir:

“Allah yapılacak her şeyin güzel yapılmasını emretmiştir. Öldürürken güzelce öldürünüz. Hayvanınızı keserken de güzelce kesiniz. Bunun için kesim yapacak kişi bıçağını iyi biletsin de hayvanının ıstırabını hafifiletsin.” (İbn Mâce, Zebâih 3)

 Hayvanların     üzerlerinde       iken sohbete dalınarak işkenceye uğratılmalarını da şöylece gerekçelendirerek yasaklamıştır:

“Nice binilen hayvanlar vardır ki, onlar binicilerinden daha hayırlı ve Allah’ı daha çok zikredicilerdir.” (Mecmeüz-Zevâide 8/107; et-Tac 4/351)

Bu bölümü, konumuzu özetleyici bir hadisle bağlayalım:

“Hz. Peygamber hayvanlara işkence yapanları lânetledi.”

Devam Edecek

Ali Rıza DEMİRCAN

Gelişen Olaylara İslami Bakışın Adresi