İSLAMÎ KAVRAMLARLA KONUŞMALI VE YAZMALIYIZ

İslam gurbetini yaşıyor. Bir hayat düzeni olarak uygulanmaması gibi onun bir gurbeti de çocuklarının onun kavramlarıyla gereğince konuşup yazmamasıdır.

Bir de onu yüceltmek  isterken bile eksik tanımlayarak yanılgılara sebep olunmasıdır. Bu konuyu üç başlık halinde misallendirelim:

A.) “ İSLAM SEVGİ DİNİDİR”

Doğru, İslam sevgi dinidir ama nefret dinidir de. Bu gerçeği açıkladığımız zaman insanlar tedirgin oluyorlar. Bakınız, Peygamberimiz ne buyuruyorlar:

“İman derecelerinin en yükseği Allah için sevmen, Allah için nefret etmen ve dilini Allah’ın zikrine alıştırarak zikirler yapmandır”.(M.Mesâbîh Hn. 48)

Bu hadiste görüldüğü üzere iman derecelerinin en yükseği Allah için sevmek, Allah için nefret duymaktır.

Bir Örnek

Biz zulümden nefret edeceğiz, işkenceden nefret duyacağız, insanların haklarının çiğnenmesi ve onların sömürülmesinden ötürü nefret saçacağız ki Allah için adaleti sevebilelim.

B.) “İSLAM, BARIŞ DİNİDİR”

Doğru, barış esastır ama İslam barış öncelikli savaş dinidir de.

Peygamberimiz de kendisini, “ Ben barış ve savaş Peygamberiyim” şeklinde tanıtıyor. (el-Camiu’s-Sağîr1/108,Ene bölümü) Çünkü ilk insan topluluklarından bu yana zalimler her zaman var olagelmiş, zalim topluluklar, insanların hakları ve özgürlüklerini çiğnemeye devam eder olmuşlardır.

Elbette İslâm, zulme karşı direnmenin, savaş açmanın da örneklerini vermek ve görev haline getirmek konumundaydı. Bunun içindir ki Rabbimiz,  merhamet Peygamberi ve barış elçisi kıldığı  Peygamberimize,  “Allah yolunda savaş. Sen kendinden sorumlusun. Müminler de savaşa teşvik et.” emrini de vermiştir. (Nisa 84)

C.) “İSLÂM ALLAH’I ZİKRETMEKTİR”

Hiç şüphesiz Allah’ı zikretmek de güzel amellerimizdendir. Allah’ı zikretmek için  özel bir zaman ayırmanıza da gerek yoktur. Yolda yürürken, araba kullanırken, masa veya iş başında iken  Sübhanallah, Elhamdulillah, Allahuekber şeklinde  veya benzeri cümlelerle zikir yapabiliriz. Ancak burada değinmeden geçemeyeceğimiz  çok çok önemli bir konu var:

Biz Allah’ı zikretmeyi hep, “Lâilâhe illellah,”, “Sübhanallah ve bi Hamdih” ve “ Esteğfirullah” gibi zikir cümlelerini tekrarlama şeklinde anladık.  Böyle olunca da Allah’ı çokça zikreden insanların toplumsal hayattan geri kaldıklarına, faydasız oldukları da tanık olduk.

Doğrudur, bu da Allah’ı zikirdir, ama zikrin bütünü de değildir. Peygamberimizin öğrettiği zikir cümleleriyle Rabbimizi zikretmemiz, iç huzurumuz ve gönül aydınlığımız olarak zenginliğimizdir  ama  asıl zikir Allah’ın insanlığa gönderdiği ve zikir olarak nitelediği Kur’an’ın emirleri ve yasaklarını hatırlamak ve hatırlatmaktır, bu emir ve yasaklara göre hayatı düzenlemek ve geliştirmektir.

Bakınız, Rabbimiz Kur’an’ı Kerim’in  Sâd sûresinde “ Zikir/Öğüt içeren Kur’an’a and olsun” buyurduğu gibi Enbiya sûresinde de “Bu Kur’an sana indirdiğimiz bir zikirdir; bağlılarına artıran ve geliştiren bir öğüttür, emirler ve yasaklar dizisidir. “ buyurmaktadır. (Sâd2; Enbiya 50)

Yeteneksizliğimiz ve bilgisizliğimiz sebebiyle yaşadığımız toplumu, inkârcılara, zalimlere terk edeceğiz, dille yapacağınız zikirlerle Allah’ı zikredici yüksek dereceli kullar zümresine gireceğiz, öyle mi? Bu mümkün değil.

Zikri değinilen anlam genişliği içerisinde kavramak gerekir. Böyle kavrayabilen insanların hem mânen  yükseldiklerini hem de yaşadıkları toplumda toplumu yükseltici yönetici konumuna geldiklerini görüyoruz.

***

Hulasa İslami kavramları gereğinde zıtlarına da yer vererek gerçek anlamları çizgisinde kullanıp tebliği yapmalıyız.

ALİ RIZA DEMİRCAN 

İSLAMİ HABER “MİRAT”  -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ