LAİKLİĞİ TARTIŞMAYA KAPATTILAR, BEDELİNİ DİNDEN TAHSİL ETMEK İSTİYORLAR

Laiklik bu topraklara bir fikir olarak değil, bir dayatma olarak sokuldu.
Fikir gibi sunuldu, fakat put gibi korunmak istendi.
Tartışılması yasaklandı, eleştirilmesi suç sayıldı, sorgulanması din düşmanlığına eş tutuldu.
Ve her şey böyle başladı…

İlk hedef Allah’ın adıydı.
Ezan susturuldu.
Kur’an yasaklandı.
Harf devrimiyle hafıza sıfırlandı.
Camiler kapatıldı, medreseler lağvedildi, tekkeler mühürlendi.
İslâmı temsil eden ve dînî terbiye sistemli bütün kurumlar tasfiye edildi.
Ve boşalan yere Batı’dan ithal edilen ideolojiler, seküler akıl, bireyci ahlâk ve menfaatçi dünya görüşü yerleştirildi.

Sonra ne mi oldu?

Dinsizleştirilen sistem, kimliksiz bir toplum doğurdu.
Kimliksiz toplum, rotasız nesillere dönüştü.
Aile yıkıldı.
Ahlâk erozyona uğradı.
Merhamet, hayâ ve edep infaz edildi.
Ve ne gariptir ki, bu çöküşün faturasını yine dine kestiler!

“Bu nasıl Müslüman?”, “Bu nasıl hacı?” diye bağırdılar.
Ama hiç sormadılar:
“Bu insanı hangi sistem yetiştirdi?”

Siz, eğitimi laikleştirdiniz.
Değerleri sekülerleştirdiniz.
Sokağı ahlâksızlaştırdınız.
Medya eliyle ahlaksızlığı özgürlük diye meşrulaştırdınız.
Sonra da İslâm’ın, müslümanların ve camilerin ahlâk üretmesini beklediniz!

Halbuki bu nesil sizin eseriniz.
Siz Allah’ı müfredata sokmadınız.
Siz dini vicdana hapsettiniz.
Siz “namazı camide kıl ama yönetimde Allah’ın hükmü olmasın” dediniz.
Şimdi de çıkıp, “neden ahlâk yok?” diye dine hesap soruyorsunuz?

Modern sahtekârlık işte budur:
İlk önce dini hayattan çıkar, sonra “neden bu din toplumu düzeltmiyor?” diye bağır!
İslam’ı çocukların hayatından sil, sonra vicdansız bir nesil yetişince, “Bu din işe yaramıyor” de!
Secdeyi unuttur, sonra çöken karakterlerin suçunu camilere yükle!

Hayır, bu bir gaflet değil…
Bu bir proje.
Bu bir sistemli tasfiye ve bilinçli itibarsızlaştırmadır.

Gerçek şu ki:
Bugün yaşadığımız kriz, dinin hayata karışmasından değil; hayattan kovulmasındandır.
Bugün duyduğumuz çığlık, secdenin unutulmasının sesidir.
Bugün gördüğümüz çöküş, Kur’an’la değil, Kur’ansız eğitimle büyüyen nesillerin eseridir.

Ama hâlâ dine savaş açanlar var.
Hâlâ dindarı hedef gösterenler var.
Camileri, Kur’an’ı, Allah’ı itibarsızlaştıranlar var.
Ve bunu medeniyet nöbeti sananlar var.

Sözüm ona laiklik nöbetindeler…
Ama tuttukları nöbet, çürüyen bir aklın baş ucundadır.
Ve o çürümüşlük, İslam’a fatura edilmek isteniyor.

Laikliği tartışılmaz kılıp, bedelini İslam’a ödetmek…
İşte bu çağdaş maskaralığın en tehlikeli versiyonudur.

Ey Müslümanlar, şu âyeti unutmayın:

“Allah’ı unutup da bu yüzden Allah’ın da kendilerine kendilerini unutturduğu, dolayısıyla fayda ve zararını bilmeyen kimseler gibi olmayın. Onlar, büsbütün yoldan çıkmışların (fâsıkların) tâ kendileridir.”
(Haşr Suresi, 19)

O halde sözümüz nettir:
İslam bu milletin hakikî sesi, secde bu milletin asli duruşudur.
Ve kim Allah’ı unutturmak için uğraşırsa, en önce kendini kaybeder.

Kadir Bekil

İSLAMİ HABER “MİRAT”  -YOUTUBE-