New York’un Beşinci Caddesi’nde Kur’ân Sedâsı, Secde Manzarası

New York’un Beşinci Caddesi’nde Kur’ân Sedâsı, Secde Manzarası

Aşağıdaki Arapça yazı ve tercümesi, linkteki Arapça konuşmanın yazılı metin haline dönüştürülmesi ve tercüme edilmesi ile oluşturulmuştur.

New York Beşinci Cadde’de Ramazan

Bismillahirrahmanirrahim

قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ﴾ (سورة الزمر الآية: ٥٣)

[Deki: “Ey nefislerine karşı haddi aşmış kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Şüphesiz Allah bütün günahları bağışlar. Çünkü O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.”] (Zümer 53)

Esselâmü aleyküm ve rahmetullahi ve berekâtüh,

Bugün size anlatacağım manzaraya ilk anda inanmakta güçlük çekebilirsiniz.
Bu gece New York City’de bütün dünyayı derinden sarsan bir sahne yaşandı.

Ne bir saldırıydı,
ne bir patlama,
ne de bir kalkışma…

Bunların hepsinden daha derin mânâ taşıyan bir hâdiseydi.

Fifth Avenue ve Broadway…

Tiffany & Co., Gucci ve Louis Vuitton vitrinlerinin ışıkla yarıştığı, servetlerin harcandığı o caddelerde bu defa bambaşka bir tablo vardı:

Binlerce Müslüman secdeye vardı.

Ezanın sedâsı gökdelenlere çarpıp yankılandı. Kur’ân tilâveti, o sese yabancı cadde ve sokaklarda dalga dalga yayıldı.

Fakat asıl dikkat çeken bu değildi.

Ramazan’ın ilk teravihinde yüzü aşkın Amerikalı, New York’un kaldırımlarında İslâm’ı seçti.

Tek bir gecede…
Beşinci Cadde’nin taşları üzerinde…

Bunu sıradan bir hadise sayan yanılır.
Bu sahne Amerika’nın büyük medya kuruluşlarını susturdu; dünyanın dört bir yanındaki Müslümanların kalbine dokundu.

Görünmeyen Hakikat

“Modern medeniyetin merkezi” diye sunulan Amerika’da kiliseye bağlılık zayıflıyor.

Pew Research Center verilerine göre kendisini Hristiyan olarak tanımlayanların oranı son yirmi yılda belirgin biçimde geriledi.
Gallup araştırma şirketi ise kiliseye gidenlerin oranının, ölçümlerin başladığı günden bu yana en düşük düzeye indiğini bildiriyor.

Binlerce kilise kapandı.
Bir kısmı lokantaya yahut meskene dönüştürüldü.
Genç kuşak kiliselere sırt çevirdi.
Birçok kişi kendini “dinsiz” diye tanımlıyor.

Donald Trump bile kiliselerin boşaldığını ve ülkenin mânevî dayanaklarını yitirdiğini dile getirdi.

Fakat gözden kaçan başka bir hakikat var:

Kiliseler boşalırken mescitler doluyor.
Cemaat kaldırımlara taşıyor.

Kimi insanlar kiliseden ayrılıyor; kimileri huzuru İslâm’da buluyor.
Kilisede bulamadıkları sükûnu mescitte, maddeci anlayışta bulamadıkları mânâyı Kur’ân’da, yıllardır aradıkları cevabı secdede buluyorlar.

Ve bu gece New York sokakları buna şahitlik etti.

Her Semtten Şehrin Kalbine

Güneş batmadan saatler önce insanlar Manhattan’a akın etti.

Brooklyn’den bir baba üç çocuğunu yanına aldı.
Beş yaşındaki en küçüğü seccadesini göğsüne bastırmıştı:

“Baba, bugün gerçekten sokakta mı namaz kılacağız?”

Baba gülümsedi:
“Evet oğlum… Bugün bütün dünya görecek.”

Queens’ten üniversite talebeleri metroya bindi; gözlerinde heyecan vardı.

The Bronx’tan on iki saat çalışan işçiler, ezan vakti yaklaştıkça yorgunluklarını unuttu.

Harlem’den yıllar önce Müslüman olmuş büyükler…
Staten Island’dan ilk defa gelen gençler…

Mescitler Doldu, Kaldırımlar Saf Oldu

New York İslâm Merkezi ve Manhattan’daki mescitler kısa sürede doldu.

“Yer kalmadı” haberi yayıldı.

Kimse geri dönmedi.

Bir kişi seccadesini kaldırıma serdi.
Ardından bir başkası…
Sonra yüzlercesi…

Saflar Beşinci Cadde’den Broadway’e doğru uzandı.

Beşinci Cadde’nin ortasına taşınır bir minber kuruldu.
Bir imam Kur’ân okumaya başladı.

İlk âyet yükseldiğinde şehir sustu.

Sirenler azaldı.
Araçlar durdu.
“Asla uyumayan şehir” derin bir sükûta büründü.

Hafızalara Kazınan Anlar

Yaşlı bir Hristiyan kadın bastonunu durdurdu, dinledi ve gözyaşlarını tutamadı.
Arapça bilmiyordu; fakat Kur’ân kalbe tercümansız iner.

İmam “Allahu Ekber” dediğinde binlerce el aynı anda kalktı.
Tekbir gökdelenler arasında yankılandı.

Bir baba oğlunu omzunda taşıyordu. Secde vakti gelince çocuk, gözleri ışıldayarak:

“Beni indir baba… Ben de Allah’a secde etmek istiyorum,” dedi.

Baba eğildi, onu yere indirdi.
Küçük eller soğuk taşlara değdi.
Bir çocuk, şehrin kalbinde Rabbine kapandı.

Namazdan sonra bir hanım şöyle konuştu:

“Bugün ilk defa yalnız olmadığımı hissettim. Bu ülkenin benim de yurdum olduğunu anladım.”

Tarihe Geçen Gece

Teravih sırasında izleyen genç bir Amerikalı kadın yaklaştı:

“Sizin gibi olmak istiyorum. Bana ne yapmam gerektiğini söyleyin.”

Kelime-i şehâdet getirdi ve safa katıldı.

Ardından başkaları geldi.

Bir genç:
“Yıllardır aradığım şeyi bu gece buldum,” dedi.

Bir başkası:
“Kilisede bulamadığım huzuru bu kaldırımda buldum.”

Altmış altı yaşındaki bir adam ise şöyle konuştu:

“Gerçek dinin lüks bir binaya ihtiyacı olmadığını anladım. Allah’a gösterişli mabedlerde değil, bu soğuk taşların üzerinde de ulaşılabiliyormuş.”

Gece sona erdiğinde yüzü aşkın kişi İslâm’ı seçmişti.

Tek bir gecede…
Bir kaldırım üzerinde…

Asalet ve Sabır

Sataşanlar oldu.

Fakat hiçbir Müslüman öfkeyle karşılık vermedi.
Cevapları vakarlı duruşları oldu.

Hakarete sabır,
dışlanmaya dua,
kine karşı muhabbet…

Birçok New Yorklu da incelik gösterdi:

Yoldan geçenler ayak ucunda sessizce yürüdü.
Otobüs sürücüleri motorlarını kapattı.
Bir esnaf pizza getirip “Ramazanınız mübarek olsun” dedi.
Bir kadın penceresine “Hoş geldiniz, Allah sizi korusun” yazılı bir levha astı.

Kimse bunu istemedi.
Bu, gönülden gelen bir incelikti

Verilen Mesaj

O gece şu hakikat açıkça görüldü:

İman, sınır tanımaz.
Sayıyla tartılmaz.
Dünya ışıkları karşısında sönmez.

Beşinci Cadde -sermayenin simgesi- secdegâh oldu.
Broadway’de Kur’ân sedâsı yükseldi.

Şehir sustu…

Ve o büyük sükûtun içinde tek bir ses kaldı:

Kur’ân’ın sesi.

Allah Teâlâ dünyanın her yerindeki Müslümanları muhafaza buyursun.
O gece iman edenleri din üzere sabit kılsın.
Kalplerimizi hak üzere daim eylesin.

Ve’s-selâmü aleyküm ve rahmetullahi ve berekâtüh.

Tercüme: Ahmet Ziya İbrahimoğlu

İSLAMİ HABER “MİRAT”

MİRATYOUTUBE