TEVHİD Mİ, ŞİRK Mİ? HANGİSİNİ SEÇELİM?

TEVHİD Mİ, ŞİRK Mİ? HANGİSİNİ SEÇELİM?

TEVHÎD, BİR olan ALLAH’I BİR’LEME, ÇOK olan YARATILMIŞLARI ÇOKLAMA BİLİNCİDİR. Onun için kelime-i tevhid, لا / LÂ ile başlar. Yani  “Hayır, hayır yoktur! tek, bir Allah’tan başka ilah yoktur!  O’na kul olmak dururken, sakın kula kul olma!” insanın özgürlük manifestosudur bu tevhid.

İman ve İslâm’ı anlama ve yaşama yolunda, dikenlere basmadan, Jiletli-Tellere takılmadan yürümeyi dikkate almamızı sağlayan şu şirk kavramına da bir nazar atalım.

ŞİRK, Yaratıcıya inanır görünerek  O’na şerîk/ortak, aracı ve eş oluşturma gafleti ile BİR’İ ÇOKLAMA, ÇOĞU BİR’LEME/YÜCELTME, KUTSAMA  YANILGISIDIR.

Şirk, taa yaratılışımızda Allah’ın her birimize yerleştirdiği formattan, fıtrattan, fabrika ayarlarından sapmadır.

Her şirk, Allah’ın (hâşâ) yetersizliği, yetmezliği fikrine dayanır. Oysa;أليس الله بكاف عبده

“ALLAH KULUNA YETMEZ Mİ?”(Zümer,39/36) ayeti, “Allah’ın yetmezliği fikri” insanlara sinsice empoze edilerek “birilerinin her şeyi bildiği ve gördüğü”, “başı daralana bir sevdiğinin yettiği, yetiştiği” imajının zehirli bir tuzak olduğunu, söz dinlemez kafamıza, balyoz gibi vurmaktadır. Vallahi doğru;       Ey insan! aklını başına al da bir düşün: ALLAH YETMEZSE; YA  KİM YETER? Şuna emin ol ki, Allah’tan gayri hiç kimse yetmez, yetemez.

Şirk/Allah + birilerinden oluşan bu şirketleşmiş inanç, insanın bağışıklık sistemini sıfırlayan HIV/Aids virüsü gibi insanın iç dünyasını, psikolojisini, irade gücünü çökertir ve insanın özgürlüğünü yok eder. Böylece aklına ve iradesine  birilerinin el koymasına açık hale gelir.

Yaratan, yarattığını en iyi bilendir.(Mülk,67/14). Ümitsizlik uçurumunda, ne yapacağını bilmeyen kuluna da “Dur, dur! şirkin dipsiz kuyusuna adım atayım deme! Sonunun nereye varacağını hele bir gör! dinle!” uyarısıyla şu ayeti göndererek ümitsiz vak’a, o müşrik kulunu da rahmetiyle kurtuluşa çağırmakta…

“Allah’ı birleyen (Hanif)ler olarak, O’na (hiçbir konuda ve hiçbir durumda) şerîk/ortak, aracı koşmaksızın (iman edin,%100 güvenin). Kim Allah’a ortak,aracı  koyarsa, o müşrik, sanki gökten boşluğa düşmüş de onu (akbaba misali yırtıcı) bir kuş kapmış, veya rüzgâr onu ıssız bir yere sürükleyip (uçurumdan aşağı) atmış (ve böylece hiçliğe karışmış) gibi (kaybolup gidecektir).”(Hacc, 22/31) diyen Rabbimiz hiç bir kulunu kaybetmek istemiyor.

Bu ayet ışığında müşrik kim?

Müşrik, kendisine tek yetecek Rabbe güvenini kaybederek psikolojik boşluğa düşen, hiçbir değeri, itibarı ve onuru kalmamış, yaşam anlam ve amacını yitirmiş, atık, yitik ve bitik, ümitsiz vak’adır. Demoralize olup da boşluğa düşmüş,  umutsuz bu şahsa, her ideoloji, her meşrep, her örgüt yalan vaatlerle kancayı atıp kolayca kendilerine mahkum edebilirler. Tıpkı akbaba misali yırtıcı kuşlara, çok kolay yem olacak şaşkın gibi…

Gel, bedbîn, perşan gönül; ALLAH SANA DA YETER!…

Peki rol-model gösterilen Hanîf kim?

Hanîf: Bağlandığı rehberin/Kur’an’ın gösterdiği “Sırat-ı müstakîme/istikameti, rotası, hedefi belli doğru yola girmiş, dinî sabiteleri, insanî değerleri, ahlâkî ilkeleri ve şahsiyetli dik duruşu olan kararlı, omurgalı, aktif iyi, kaliteli muvahhid insan.

Kaliteli, kararlı, güzel insan! ALLAH SANA DA YETER! BANA DA YETER! ALLAH HEPİMİZE YETER…  Evet yeter ki biz O’nu, O’nun Rasûlünü, O’nun Kitabını/rehberini  seçelim; işte o zaman O DA BİZE YETMEYE HAZIR…

Nuri Çalışkan

YAZARIMIZIN DİĞER YAZILARINI OKUMAK İÇİN LÜTFEN BU LİNKİ ZİYARET EDİNİZ

Mirat Haber – YouTube