
Gazze’nin acısı denizleri bile susturdu.
Bir Mısırlı adam, yiyecek dolu şişeleri denize fırlatıyor.
Belki Gazze sahiline ulaşır, belki bir çocuğun eline değer diye…
Ellerinde tuttuğu şişeyi denize bırakmadan önce şöyle diyor:
“Bu şişe sizi kıyamet gününde kurtarabilir.”
Gazze, açlığın, susuzluğun ve bombaların arasında hayatta kalmaya çalışıyor.
Bir damla su, bir lokma yiyecek orada bazen bir ömür kadar kıymetli.
Bu adam, sadece bir şişeyi değil, umut taşıyor denizlere.
Denizin dalgaları, belki o şişeyi Gazze’ye kadar götürür.
Belki bir çocuk o şişeyi bulur ve bir anlığına yüzü güler.
Mısırlı adam, başkalarına da aynısını yapmaları için çağrıda bulunuyor:
“Bu şişe sizi kıyamet gününde kurtarabilir.”
Belki bir insanın karnını doyurmak, sizi kurtuluşa erdirecek.
Gazze’nin kapıları kapalı ama deniz hala açık.
Denize atılan her şişe, bir dua, bir sadaka, bir umut oluyor.
Gazze unutulmasın, Gazze yalnız kalmasın.
Bir şişe yiyecek, bir dua kadar değerlidir orada.
Kardeşlerimize ulaşmasa bile, Rabbimizin katında yazılır belki…
Gazze için dua edelim, çalışalım, boykotu büyütelim, unutturmayalım.