HÜZÜN SENFONİSİ EYLÜL

/Önce şairler vurulurlar yüreklerinden/

Göğe doğru yol almakta umut

Hayal dünyasında düşler uçuşuyor

Bir kadın sırtında küfe                                                                                                  Salınmakta

Sarkacın ucu zamana dokunuyor

Hangi yön bana doğrudur.

Ben hangi yöndeyim.

Perdelenen gönüllere darbeler (mi) indirmekteyim.

Sen gelince Eylül

Hastalanır yeryüzü

Kovalar birbirini acılar

Başlar hüzün senfonisi

Eylül  

Liseli bir heyecandır ve kıpırtı yüreklerde

Kara sevda müsveddesi çarpıntı

Issız parklarda ayrılıkları ateşleyen

Arabesk duygulardır

Eylül

Zaman geçmekte

İçi boşalmış bir ağaç gövdesi gibi an

Eylül’de bir çocuk selam veriyor kerhen

Bir hayal zorluyor gerçeği

Bilerek

Senden ayrılmanın hüznü var

Fısıltılardan korkuyor birileri

Çığlıklar suskunluğa tutsak

Sevinçler göz yaşlarına…

Eylül’de                                                                                                                              Yüreğim

Bir kasımpatının sarışın sessizliğinde

Kardelen kıyamları özlemekte

Hüzün senfonisi Eylül

/Senin adın en çok bir şairi yaralar/

EYYUP YÜKSEL

İSLAMİ HABER “MİRAT”  -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ